Transcript · English → Turkish
English → Turkish transcript
Bugün, içinde yattığı türbenin yerine hükümet yeni bir mozole inşa ediyor.
ona saygı göstermek için.
Ankara çevresindeki en yüksek tepelerden birinin düzleştirilmiş zirvesinde, bir anıt için temeller atılıyor.
tamamlanması yıllar sürecek ve büyük meblağlara mal olacak.
Ancak modern Türkiye'nin kurucusuna adanan anıtın görkemine rağmen,
Ankara'nın arkasındaki tepelerde yaşayan, anısını saygıyla anan sıradan insanlar
onun yapmaya çalıştığı her şeye rağmen pek daha iyi durumda değiller.
Bugün, Türkiye'nin 19 milyonluk nüfusunun çoğu, neredeyse dedelerininkiler kadar kötü barınıyor, düşük ücret alıyor,
ve dedelerininkiler kadar özensiz giyiniyorlar.
Ülkenin ağır vergi yüklerinden ordunun desteklenmesine o kadar çok gidiyor ki geriye çok az
kalıyor, uygun konut ya da yeterli eğitim sağlanamıyor.
Küçük çiftliğinin ürünlerini yakındaki pazarlarda satarak günlük geçimini sağlayan,
kırsal kesimdeki ortalama Türk, Batı standartlarına göre hâlâ geri kalmış ve bilgisizdir.
Ağırlıklı olarak tarıma dayalı, ulaşımı ilkel ve endüstrileri ise
ihmal edilmiş, Türkiye büyük ölçüde tek bir ana ürüne, tütüne bağımlıdır.
Ancak yetiştiriciler yalnızca bir müşteriye, devlet görevlisine satabilirler, çünkü tütün
devletin birçok tekeli arasındadır.
Hatta fabrikalar bile hükümet tarafından kurulmuştur çünkü özel kişiler yeterli sermayeye sahip değildir.
kendi önemli işletmelerini kurmak için.
Türk tütün yapraklarının yüzde 62'si ihraç edilir ve her yıl
Türkiye hazinesine sekiz buçuk milyon İngiliz sterlini eşdeğeri gelir sağlar.
Ayrıca diğer Türk tütün ürünleri de tüm dünyada satılmaktadır.
Ancak çok az para, nüfusun yaklaşık yüzde 80'ini oluşturan Türk köylülerine
ulaşır ve nakit gelirleri yılda nadiren yaklaşık 12 sterlini bulur.
Bugün bile tarım yöntemleri son derece ilkel.
Tarım makineleri nadirdir ve genellikle devlet destekli birkaç kooperatiften kiralanır.
End of transcript · 247 words · machine translated
Original transcript (English)
Today, to replace the crypt in which he lies, the government is building a new mausoleum to do him honor. On the leveled-off top of one of the highest hills around Ankara, the foundations are being laid for a memorial which will take years to complete and will cost vast sums of money. But despite the splendor of the monument to the founder of modern Turkey, the people living
on the hills behind Ankara, the common folk who revere his memory, are little better off for all that he attempted to do. Today, most of Turkey's 19 million people are just about as poorly housed, as badly paid, and as shabbily dressed as were their grandfathers. Out of the nation's heavily burdensome taxes, so much goes to support the army that little
is left over to provide decent housing or adequate education. Eking out a hand-to-mouth living by selling the produce of his small farm in nearby marketplaces, the average rural Turk is still backward and ignorant by Western standards. Predominantly a farming country whose transportation is primitive and whose industries have been neglected, Turkey depends heavily on one major crop, tobacco.
But the growers can sell to only one customer, the government agent, for tobacco is one of the state's many monopolies. Even factories have been set up by the government because private citizens lack sufficient capital to start important enterprises of their own. Sixty-two percent of Turkish leaf is exported and brings in the equivalent of eight and
a half million pounds sterling to the Turkish treasury every year. In addition, other Turkish tobacco products sell throughout the world. But little money trickles down to Turkish peasants who comprise some eighty percent of the population and whose cash income is seldom more than about twelve pounds a year. Even today, farming methods are primitive in the extreme.
Farm machinery is rare and usually rented from the few government-sponsored cooperatives.
