Transcript · French → Polish
Student Perspectives on School Challenges
Problem ze szkołą polega na tym, że to błędne koło.
W klasie jest nas trzydzieścioro pięcioro, jest 35 stopni i czasem
nie możemy, nie możemy spać na lekcji, bo
nauczyciele nie zgadzają się
na to.
Wiecie, spędzam więcej czasu w szkole niż
w domu.
Więc, eee, ja... ja rozumiem, że szkoła jest ważna i że muszę się uczyć,
ale
nie dzięki faszerowaniu nas, faszerowaniu nas jak gęsi
nauczymy się więcej.
A potem spóźniamy się, bo jest jeszcze
stołówka.
Mamy godzinę przerwy i to też nie jest normalne.
Codziennie robimy to samo, wstajemy, jemy, idziemy do szkoły,
odrabiamy lekcje, śpimy.
Zaczęcie lekcji zajmuje nam dwadzieścia minut. Dlaczego?
Bo poszliśmy zamienić stoły, krzesła w innej sali, bo
mamy ich za dużo w sali. Dusimy się, mdlejemy,
mamy
ataki astmy. Pielęgniarki prawie nigdy tu nie ma. Zgadza się?
Mamy już dość. Mamy już dość. Nawet za ubrania nas gnoją.
Nie za ubrania, tylko za nasze ciała, które je noszą.
Możecie nawet powiedzieć: Ona może założyć, eee, może założyć
top, nic jej nie zrobimy. Ja, gdy zakładam top, przechodzę,
bo mam biust pośrodku czegoś.
Nie możemy spędzać czasu z naszą rodziną.
Budzimy się, jest ciemno, wracamy do domu, jest ciemno.
To nie jest normalne.
My też mamy prawo się mobilizować.
Mamy— To nie dlatego, że jesteśmy na wyspie
że nie mamy prawa też zabierać głosu.
Kiedy chcą, jesteśmy we Francji, a kiedy nie chcą,
jesteśmy na
Gwadelupie. Więc my też mamy głos, tak naprawdę.
End of transcript · 240 words · machine translated
Original transcript (French)
Le problème de l'école, c'est que c'est un cycle sans fin. Dans une classe, on est à trente-cinq, il fait trente-cinq degrés et des fois, on peut pas, on peut pas dormir en classe parce que les professeurs sont pas d'accord avec ça.
Vous voyez, je passe plus de temps à l'école que chez moi. Donc, euh, je je comprends que l'école, c'est important que je dois apprendre, mais c'est pas en nous gonflant, en nous gonflant comme des oies qu'on
va plus apprendre. Et après, on arrive en retard parce que y a la cantine aussi. On a une heure de pause et ça non plus, c'est pas normal. Tous les jours, on fait la même chose, on se réveille, on mange, on va à l'école,
on fait nos leçons, on dort. On prend vingt minutes à commencer un cours. Pourquoi ? Parce qu'on est allé changer des tables, des chaises dans une autre salle parce qu'on en a trop dans la salle. On suffoque, on fait des malaises, on fait des
crises d'asthme. L'infirmière, elle est là presque jamais. D'accord ? Là, on en a marre. On en a marre. Même les vêtements, on nous chie sur nos vêtements. Même pas sur nos vêtements, sur nos corps qui portons les vêtements. Vous pouvez même dire : Elle, peut-être, elle va mettre, euh, elle va mettre un débardeur, on va rien lui faire. Moi, je mets un débardeur, je passe que j'ai la
poitrine au milieu de quelque chose. On peut pas passer de temps avec notre famille. On se réveille, il fait nuit, on rentre chez nous, il fait nuit. C'est pas normal. Nous aussi, on a le droit de se mobiliser, en fait.
On a-- C'est pas parce qu'on est sur une île qu'on n'a pas le droit de parler aussi. Quand ils veulent, on est en France, quand ils veulent pas, on est en Guadeloupe. Donc nous, on parle aussi, en fait.
