Transcript · Polish → English
Polish → English transcript
Imagine this. An adult man walks down the street. A German. He pulls a pistol from his holster. He shoots. He kills two children. Two defenseless children.
Then he takes off their little shoes and takes them with him. He also takes their school ID cards and their toys as war trophies.
Several decades pass. The grandson of that criminal puts those items up for auction. This is not a metaphor. This is exactly what happened when a German auction house put up for auction items that belonged to victims of KL Auschwitz.
The guilt for German war crimes cannot be diluted, and trying to profit from items torn from the victims’ hands is the moral nadir.
End of transcript · 117 words · machine translated
Original transcript (Polish)
Wyobraźcie to sobie. Idzie ulicą dorosły mężczyzna. Niemiec. Wyciąga z kabury pistolet. Strzela. Zabija dwójkę dzieci. Dwoje bezbronnych dzieci. Następnie zdejmuje ich buciki, zabiera ze sobą. Również ich legitymację szkolną bierze, ich zabawki, jak zdobycz wojenną. Mija kilkadziesiąt lat. Wnuk tego zbrodniarza wystawia te przedmioty na aukcję. To nie jest metafora. Dokładnie to się stało, kiedy niemiecki dom aukcyjny wystawił na aukcję przedmioty po ofiarach KL Auschwitz. Wina za niemieckie zbrodnie wojenne nie może być rozmywana, a próba robienia interesów na rzeczach wydartych z rąk ofiar to moralne dno.
