Frustration with Partner's Relaxation Habits

Doprowadza mnie do obłędu, kiedy mój mąż,

Chris, ucina sobie drzemki lub odpoczywa na kanapie

w ciągu dnia.

Wychowałam się z rodzicami z pokolenia boomersów. Yyy,

Po stronie taty jestem Amerykanką w pierwszym pokoleniu.

Mój tata jest z Kuby. Yyy, bardzo, bardzo, bardzo

pracowici rodzice. Nikt nie siadał na kanapie,

chyba że była noc, i nikt nie ucinał sobie drzemek,

wiecie. Moja mama z pewnością nie ucinała sobie drzemek.

Mój tata czasem ucinał sobie, wiecie, krótkie p- popołudniowe

sjesty, ale wydawało mi się, że wolno mu było to robić, bo

był takim ciężko

pracującym człowiekiem.

Nie mówię, że Chris nie pracuje ciężko. Wybacz, Chris.

Ale wpadam w szał, kiedy widzę,

jak

ucina sobie drzemkę albo odpoczywa na kanapie w ciągu dnia.

Yyy, i celowo, jakby, próbuję wszcząć z nim o to kłótnię.

Wiecie, tupię po domu i trzaskam drzwiami jak małe dziecko.

Więc jeśli idzie się zdrzemnąć, wiecie, stara się mnie unikać, bo on

wie, jak bardzo się wściekam. Uh, a ja nie…

Ja nie lubię drzemać. Um, uh, jeśli

choć na chwilę usiądę na kanapie w ciągu dnia, od razu zaczynam

czuć się przygnębiona albo jakby moja mama miała wrócić z zaświatów i

na mnie nakrzyczeć, bo po prostu tak się nie robi.

Um, i wiecie, Chris oczywiście nie dorastał

w takich warunkach, i ma pełne prawo uciąć sobie

drzemkę, kiedy chce

. Uh, robi to, i dziś właśnie śpi, a ja się

duszę jak cholerny zimowy gulasz,

wściekła z tego powodu i celowo hałasuję, bo tak mnie to

wkurza. Czemu taka jestem? Czy to jest typowe dla

dzieci boomersów, dzieci imigrantów

podejście? Czy to…

Czy jestem po prostu wredna? No bo znowu, ja

nie ucinaj sobie drzemek, więc nie jest tak, że ta życzliwość dotyczy

wyłącznie mnie i nikogo innego. Ja nie ucinam drzemek.

Mam dwoje nastolatków. Jeśli moje dzieci ucinają sobie drzemki, to mówię:

„Oczywiście, moje

dziecko, idź się zdrzemnąć”, ale twój ojciec niech lepiej nigdy nie utnie sobie

drzemki.

Nie przestanę się na niego za to złościć, bo jest

irytujący, a resztę życia muszę spędzić

razem z nim, dokuczając mu.

Po prostu ciekawi mnie, czy inni też tak mają ze swoimi

partnerami.

Czy ich zdolność do relaksu doprowadza was

do szału?