Emotional monologue about a lost brother

Ben susuyorum,

başkası konuşuyor sanki. Ben gibi de, ben değil gibi de.

Benim adım Yaman.

Beş yaşındaki çocuk "Abime gideceğim." diyerek çantasını alıp evden

kaçtı.

Kurguladığımız hatıralar, onun ilk çocukluk yıllarını

anımsamamasını sağladı. Yaşanmışların altında muhakkak bir şeyler

kalır.

Bir şey var.

Hatırlayacak gibiyim

ama hatırlayamıyorum.

Kafamın içinde sesler var. Ben susuyorum-

Abi özlüyorum

...onu duyuyorum.

Senin hayali arkadaşın vardı. Hatırlıyor musun?

Dünyada en çok abimi seviyorum.

Üzme beni.

Şuramda

bir şey var. Tam şuramda. Bağırsam

çıkacak. Yutulmuş yaklaşıyor.

Abi gel.

Ama bağıramıyorum.

Abi

gel. Abi ne olur gel, evimize gidelim.

Ne olur abi gel.

Sayıklıyorum. Abi.

Gel abi. Kaybolursam

beni bulamazsın abi.

Ben geldim.

Abi sözü.

Söz verdim sana Demir. Geldim abim.

Ben

susmuyorum.