Transcript · English → Polish
Misconceptions About Zionism and Immigration
Myślę, że najpowszechniejsze błędne przekonanie na temat syjonizmu
jest takie, że ruch ten miał przede wszystkim na celu ratowanie Żydów
przed prześladowaniami, ratowanie Żydów przed biedą
i nędzą,
oraz sprowadzanie ich do Izraela,
sprowadzanie ich do Palestyny przed czterdziestym ósmym rokiem.
Rzeczywistość jest zupełnie odwrotna. To właśnie ci Żydzi, ci
potrzebujący Żydzi, ci Żydzi, którzy byli zubożali i żyli w nędzy, byli tymi,
eee, eee, którzy doświadczali pogromów w Europie Wschodniej.
Eee, to właśnie ci Żydzi zostali jako pierwsi odrzuceni przez
ruch syjonistyczny, bo ruch syjonistyczny
nie chciał potrzebujących,
zubożałych, eee, eee, osób na utrzymaniu.
Nie chcieli rodzin z wieloma potrzebującymi dziećmi, które nie mogły pracować, które
musiały dźwigać wszystkie te ciężary
opieki nad osobami starszymi i ich
chore dzieci albo ich chore dzieci, albo członkowie ich rodzin
potrzebujący dodatkowej pomocy. Ruch syjonistyczny nie chciał tych
ludzi.
Tak nie zbuduje się żydowskiego państwa na ziemi, eee, gdzie 90
procent mieszkańców to nie-Żydzi. Nie. Aby zbudować państwo, państwo żydowskie, na ziemi
zamieszkanej w zdecydowanej większości przez nie-Żydów, potrzeba siły, a jeśli potrzeba siły, to
potrzeba sprawnych, fizycznie zdrowych, nie
chorych, zamożnych Żydów z kapitałem,
wykonujących odpowiednie zawody, i taka była filozofia ruchu syjonistycznego
od lat 80. XIX wieku, eee, aż do lat 50. XX wieku, a nawet
później. Eee, pierwszymi dwiema osobami odpowiedzialnymi za syjonistyczną
politykę imigracyjną
w Palestynie byli Menachem Shenkin i Arthur Ruppin.
Od 1880 do 1914 roku odrzucili 61
procent tych kandydatów, tych europejskich syjonistów, którzy chcieli
przenieść się do Palestyny. Odrzucono ich,
a powodem odrzucenia było to, że byli zbyt biedni.
Byli zubożali, prawda? I-i-i ruch syjonistyczny nie miał pożytku z
tych ludzi. Chaim Weizmann, przywódca ruchu syjonistycznego,
powiedział to samo
w 1919 roku, po tym jak doszło do— doszło do fali pogromów na Ukrainie,
po której setki tysięcy ukraińskich Żydów zostały zubożałe.
Zostali bez pracy. To byli właśnie ludzie, którzy
desperacko chcieli
przenieść się do Palestyny, którzy chcieli bezpiecznego schronienia
i go potrzebowali.
Chaim Weizmann powiedział: „Nie możemy wam pomóc.
Ten ruch nie służy ratowaniu Żydów, potrzebujących Żydów, którzy doznali
prześladowań. Nie, chcemy bogatych, zamożnych,
sprawni fizycznie, eee, sprawni Żydzi, którzy nie mieli dzieci,
którzy nie mieli potrzebujących osób na utrzymaniu." Taka była filozofia, a tak przy okazji, ta
filozofia była prawdziwa nawet po czterdziestym ósmym roku, nawet po utworzeniu
państwa, kiedy teoretycznie macie już zasoby
państwa, państwa.
Macie armię. Eee, eee, macie p-- macie pomoc ze Stanów Zjednoczonych
i ze
Związku Radzieckiego, obu państw, które uznały wasze p-- eee,
wasze państwo zaledwie kilka minut
po jego utworzeniu w czerwcu 1940-- w maju 1948 roku.
A nawet ponadto macie, eee, urzędników syjonistycznych, którzy mówią: „Och,
odrzuciliśmy trzystu
tunezyjskich Żydów, bo byli chorzy.
Mieli epilepsję i syfilis”, i, eee, wiecie: „Odrzuciliśmy, eee, pięciuset
Żydów z Polski”. To są ocaleni z Holokaustu, którzy
zostały odrzucone, bo
były, były niezdrowe i chore.
End of transcript · 467 words · machine translated
Original transcript (English)
I think the most common misconception about Zionism is that the movement was primarily about rescuing Jews from persecution, rescuing Jews from poverty and destitution, and bringing them to Israel,
bringing them to Palestine before forty-eight. The reality is much the opposite. It was precisely those Jews, those needy Jews, those Jews who were impoverished and destitute, who were, uh, uh, who faced pogroms in Eastern Europe. Uh, it was those Jews who were the first ones rejected by the
Zionist movement, 'cause the Zionist movement, they didn't want needy, impoverished, uh, uh dependents. They didn't want families with lots of needy kids who couldn't work, who had, who had to bear all these burdens of
taking care of the elderly and their diseased kids, or their sick children or, or, or their family members who need extra help. The Zionist movement didn't want those people. That's not how you're gonna build a, a Jewish state in a land of, uh, of ninety
percent non-Jews. No. To build a state, a Jewish state, in a land of overwhelmingly non-Jews requires force, and if it requires force, that requires able-bodied, physically healthy, not diseased, wealthy Jews with capital, coming from the right professions, and that was the philosophy of the Zionist
movement from the 1880s, uh, well into the 1950s, even beyond. Uh, the, the first two people in charge of Zionist immigration policy in Palestine, these were Menachem Shenkin and Arthur Ruppin. From 1880 until 1914, they rejected sixty-one
percent of these applicants, these Zionists in Europe who wanted to move to Palestine. They were rejected, and the reason for their rejection, 'cause they were too destitute. They were impoverished, right? A-a-and, and the Zionist movement had no use for these people. Chaim Weizmann, leader of the Zionist movement,
said the same thing in 1919, after you have a-- had a wave of pogroms in, in U-Ukraine, after which hundreds of thousands of Ukrainian Jews were left impoverished. They were left without work. These were the people actually who, who were desperate
to move to Palestine, who wanted a safe haven and who needed a safe haven. Chaim Weizmann said, "We can't help you. This movement isn't about saving Jews, needy Jews who, who have suffered from persecution. No, we want rich, wealthy,
able-bodied, physically, uh, able Jews who didn't have kids, who didn't have needy dependents." That was the philosophy, and by the way, that philosophy was true even after forty-eight, even after the establishment of the state, when in theory now you have the resources of, of the state.
You have an army. Uh, uh, you have s-- you have help from the United States and the Soviet Union, both countries that recognized your l-- uh, your state just minutes after its establishment in June 1940-- in May 1948.
And, and even beyond, you have, uh, Zionist officials that, "Oh, we rejected three hundred Tunisian Jews because they were diseased. They had epilepsy and, and syphilis," and, uh, you know, "We rejected, uh, five hundred Jews from Poland." These are Holocaust survivors that
were rejected 'cause they, they were unhealthy and sick.
