Transcript · Turkish → English
Turkish → English transcript
I’m going to tell you about my first experience washing a dead body. Come on, guys.
Kopun gelin.
I’ve never told this before,
İlk gün iki abla var yanımda, güya ben yıkayacağım ama cenazeyi.
Yıkadım.
When they’re giving us trainings,
When they’re giving us trainings,
Biliyorsunuz ki ben hiçbir zaman konuşamıyorum.
From the moment you start washing the dead body, you cannot back out.
They say that it’s a great sin,
… since the family of the deceased and so on are there, you just cannot do it.
It is forbidden, plain and simple, forbidden. They even asked me,“ Are you sure?”
Emin misin diye de sordular bana.
I said,“ There is no use being afraid of death,” and I said I was sure.
I had just started washing, not even three seconds had passed. In my head I
had given up, but I couldn’t stop. But my heart was about to jump out of my chest.
Ama kalbim böyle yerinden çıkacak.
At that moment, so that I wouldn’t leave that body there… What do you think I did?
Ne yaptım sizce?
I started crying my eyes out. The family of the deceased were already in shock.
Cenazenin sahipleri hayatlarının zaten şokunu yaşadılar.
When they saw me like that,
Kimse beni susturamıyor ama o an.
I mean, I washed that body sobbing, crying out loud.
If you are watching me, I am sorry.
End of transcript · 232 words · machine translated
Original transcript (Turkish)
İlk ölüyü yıkama deneyimimi anlatacağım. Kopun gelin. Bunu hiçbir zaman anlatmadım ama anlatmaya karar verdim. İlk gün iki abla var yanımda, güya ben yıkayacağım ama cenazeyi. Yıkadım.
Ama nasıl? Bize eğitimler verilirken şimdi tembihlendiriliyorlar... Biliyorsunuz ki ben hiçbir zaman konuşamıyorum. Ölüyü yıkamaya başladığınız andan itibaren geri çekilemezsiniz. İşte çok günah olduğunu, yapılmaması gerektiğini vesaire, tabii o an cenazenin orada...
...cenaze sahipleri vesaire olduğu için hani bunu yapamıyorsun. Yasak bir kere, yasak. Emin misin diye de sordular bana. Korkunun ecele faydası yok dedim ve eminim dedim. Tam başladım yıkamaya, daha üç saniye olmadı.
Kafamda vazgeçtim ama bırakamıyorum. Ama kalbim böyle yerinden çıkacak. O an o cenazeyi orada bırakmayayım diye... Ne yaptım sizce? Başladım bağıra bağıra ağlamaya.
Cenazenin sahipleri hayatlarının zaten şokunu yaşadılar. Beni öyle görünce daha metanetli olmaya çalıştılar. Kimse beni susturamıyor ama o an. Yani ben o cenazeyi ağlaya ağlaya, bağıra bağıra yıkadım. Eğer beni izliyorsanız özür dilerim.
