English → Polish transcript

Idziesz do firmy inżynierskiej i mówisz, co chcesz zrobić, oni nie mówią, że to jest trudne albo nietypowe, tylko mówią: okej, tak, możemy to zrobić.

Inżynieria geoiingierii aerozolowej wygląda na tak tanią, że koszt zasadniczo nie będzie problemem.

To oznacza, że decyzje o wdrożeniu będą decyzjami typu ryzyko kontra ryzyko.

Ryzyko zrobienia tego kontra ryzyko niezrobienia tego.

I to sprawia, że problem, jak tym zarządzać, staje się zasadniczo trudniejszy i inny niż zwykle.

Powiedziałem wam więc, że dostarczanie materiałów do stratosfery jest tanie i jestem przekonany, że to prawda.

Nie sądzę, żeby to się zmieniło.

Ale myślę, że im więcej będziemy prowadzić badań, tym mniej prosto to będzie wyglądać, tym bardziej skomplikowane będą się wydawać skutki dla środowiska.

I to dobrze, ponieważ teraz wygląda to na zbyt łatwe.

Więc myślę, że jeśli zrobimy więcej badań, to prawdopodobnie okaże się, że to jest trudniejsze i bardziej skomplikowane, niż nam się wydawało,

a skutki uboczne są trudniejsze do opanowania, i to jest zdrowy rezultat, który ułatwi nam zarządzanie nimi.

Oczywiście możliwa jest też reakcja odwrotna.

To jest empiryczne pytanie, jak ludzie faktycznie zareagują na wiedzę na ten temat.

Inną reakcją jest powiedzieć, że skoro ci szaleni naukowcy tak się martwią o wprowadzanie CO2 do atmosfery,

że chcą się nad tym wszystkim zastanawiać,

to może to w rzeczywistości oznacza, że powinniśmy poważniej traktować ryzyko związane z CO2 w atmosferze.

I nawiasem mówiąc, to tak naprawdę nie jest pokusa nadużycia.

To jest raczej pasożytowanie na naszych wnukach.

I nawiasem mówiąc, to tak naprawdę nie jest pokusa nadużycia.

To jest raczej pasożytowanie na naszych wnukach.

Liczne badania jakości powietrza, w tym CARB, Kalifornijskiej Rady ds. Zasobów Powietrza,

wskazały, że szczególnie szkodliwe dla ludzkiego układu oddechowego są cząstki o rozmiarze submikronowym.

We wszystkich dzisiejszych dyskusjach nie usłyszałem żadnej wzmianki o tym opadzie,

i czy zostało to przebadane, a także wpływ wysoce reaktywnego metalu, takiego jak aluminium, na toksyfikację gleb i wód?

Pytanie brzmi, jaki byłby wpływ tych materiałów na zdrowie ludzi, gdyby dostały się do stratosfery,

w szczególności drobnych cząstek aluminium?

Moi współpracownicy zajmujący się schematem aerozolowym to w rzeczywistości ludzie z Carnegie Mellon,

którzy koncentrowali się na wpływie na zdrowie człowieka.

I choć tego nie opublikowaliśmy, to była to pierwsza rzecz, którą zrobiliśmy.

to było policzenie rzędu wielkości na papierze,

ale z udziałem eksperta od wpływu na zdrowie ludzi, czy to mogłoby być problemem.

A w przypadku aluminium lub innych cząstek jest mnóstwo kwestii toksykologicznych, które trzeba bardzo poważnie zbadać.

Ale jeśli myślisz tylko o samej liczbie cząstek i wpływie małych cząstek na zdrowie ludzi,

to odpowiedź brzmi: chociaż tego nie opublikowaliśmy, to była pierwsza rzecz, którą sprawdziliśmy,

z udziałem niektórych czołowych ekspertów prowadzących badania epidemiologiczne nad wpływem na zdrowie ludzi,

i to nawet w przybliżeniu nie jest problem.

Czy możesz tylko doprecyzować: czyli 10 megaton aluminium wrzuconych do atmosfery nie będzie miało żadnego wpływu na zdrowie ludzi?

Pozwól, że wypowiem się tu trochę ostrożniej.

Żeby wyłączyć kwestie toksykologiczne, a więc glinu, który dopiero zaczęliśmy badać i niczego nie opublikowaliśmy.

Glin dopiero zaczęliśmy badać i niczego nie opublikowaliśmy.

Dane spojrzał na niego i powiedział: czyli mówisz mi, że rozpylanie od 10 do 20 megaton aluminium,

jak powiedziałeś, nie miałoby żadnych skutków dla zdrowia ludzi?

Wziął głęboki oddech, przełknął ślinę i powiedział: muszę się tutaj wyrazić ostrożniej.

Nie zrobiliśmy nic poważnego w kwestii glinu,

i więc może być coś strasznego, co odkryjemy jutro, czego jeszcze nie zbadaliśmy.

I to, dla mnie, to był cały główny sens tego, co ma zostać ujawnione opinii publicznej.