Transcript · English → Turkish
Parenting and Personal Accountability Discussion
Benim hiç ablam olmadığı için size ablalık yapıyorum. Anne babanız sizin çocuklarınızdır.
Anne babanız sizin çocuklarınızdır, tamam mı?
Ve ebeveynler, dinlediğinizi bildiğim için söylüyorum,
evet, evet, sakın... Çocuklarınıza saygıyla davranın.
Çocuklarınıza tuhaf davranıp sonra da şöyle düşünmeyi bırakın:
Sırf büyüdüler diye ve
omuzlarına hafifçe vur- "Pardon", bir kâse meyve doğradınız diye...
Çünkü kibriniz yüzünden "özür dilerim" diyemediniz.
Şimdi orada öylece oturup kıçınızı yalamaları
ve size bir şeyler borçlu olmaları mı gerekiyor?
Size hiçbir bok borçlu değiller. Kimse size yatıp sikişin demedi.
Bunu kendiniz yaptınız.
Bunu kendiniz yaptınız. Evet. Ve ruh sözleşmelerinden bahsettiğimizde
ve bahsettiğimizde...
bu dünyaya gelmeyi kabul etmekten ve herkesin dersleri olmasından...
farklı görevler falan filan, çocuklar
birer karmadır.
Dersini almazsan... Onay geldi. Teşekkür ederim ruh.
Teşekkürler, teşekkürler. Küçük bir zafer kazanayım,
küçük bir zafer kazanayım.
Ağaçlar dinliyor, resmen...
Teşekkürler ruh. Yani, beni duyduğunu biliyorum.
Şunu duyuyor musun? Yani, abi.
Tamam, yani diyelim ki sen, bir erkeksen ve kadınlara kötü davrandıysan,
kadınların duygularıyla oynadıysan,
onları kullandıysan, istismar ettiysen, annen canını yaktı diye ne yaptıysan
yaptıysan,
ve artık kadınlara karşı bir tür kin ve tuhaf hisler besliyorsan, adım gibi
eminim ki ne zaman bir adamla konuşsam ve o, kadınlardan sürtük diye bahsetse,
yok sürtük şöyle,
yok sürtük böyle, yok sürtük bir a-am parçası,
sen sadece bir am parçasısın falan filan,
Falan filan, annenin sana çok çektirdiğini biliyorum. Biliyorum.
Annenin sana çok çektirdiğini biliyorum. Tıpkı şöyle diyen kadınlar gibi:
"Ay, ben
erkeklerden nefret ediyorum, nefret ediyorum..." Sen babandan nefret ediyorsun.
Erkeklerden nefret etmiyorsun, babandan nefret ediyorsun,
tamam mı? Ve bu yüzden sürekli
baban gibi davranan erkekleri çekiyorsun.
Ondan hoşlandığın için
flört etmiyorsun onunla, travmanla flört ediyorsun.
Bu yüzden bu kadar rahat hissettiriyor. Bu yüzden,
bu yüzden ona bu kadar bağlı hissediyorsun.
Bu yüzden "Ay, bu insan bana yuvam gibi hissettiriyor" diyorsun.
Evet, içinde büyürken manipüle edildiğin,
en asgarisine maruz kaldığın,
önüne kırıntılar atıldığı, sana yalanlar
söylendiği,
şey, kandırıldığın, oyalandığın, sana
hayaller
satıldığı o yuva mı? Ha, oldu o zaman. Asabımı bozma benim.
Kendini sevmeyen,
erkekleri kendi hislerinin üstünde tutan, başkalarının ihtiyaçlarını
kendininkilerin önüne koyan bir kadınsanız ve
ne bileyim işte, bir erkek çocuğunuz olduysa,
o çocuk hayatınıza size koşulsuz sevgiyi öğretmek,
gerçek koşulsuz sevgiyi göstermek için geliyordur.
Gösterme... Göstermelik türden olanı değil,
gerçek koşulsuz sevgiyi. Oğlunuz size sevgiyi
hak etmek zorunda olmadığınızı,
sevgi için rol kesmeniz gerekmediğini göstermelidir,
bunların hiçbirini
yapmanıza gerek yok. Tek yapmanız gereken onu kabul etmek ve vermektir.
Verirseniz, alırsınız.
Bakarsanız, bakılırsınız. Erkek annelerinin neden
annelerine bu kadar
yapışık olduğunu sanıyorsunuz?
Çünkü k-kadınların erkeklere,
erkeklerin de kadınlara ihtiyacı var. Bu kadar basit.
Burada oturup "Yok, ihtiyacım yok... İhtiyacım... Ben..."
falan diyebilirsiniz.
Hayatınızda artık yalnız kalmak istemeyeceğiniz bir an gelecek
çünkü yalnız olmak doğal bir şey değildir.
Kendi başına kalmak isteğe bağlıdır. Bunu gerçekten kabul edip şöyle dersiniz:
"Biliyor musun? Kendi başıma kalmak istiyorum." Bu gayet
normal.
Ancak insanlar bağ kurmak için yaratılmıştır.
Sorun şu ki bağlanma ve eş bağımlılık fikri canınıza
okuyor. Şey, ıı, mahvediyor sizi. Gerçekten öyle, gerçekten öyle.
Çünkü benim asıl demek istediğim, o insanı deneyimliyor oluşunuzdur.
O insanı deneyimlediğiniz sürece bunun için minnettar olacaksınız
ve siktir olup yolunuza bakacaksınız. Fazla uzun süre kalınca ne mi olur?
O kişiye içerlersiniz, o kişiden nefret etmeye başlarsınız, siz, siz,
tamam mı? Ayrılırsınız ve şöyle olur: "Öf, bitti gitti."
Ama bunun sebebi çok uzun süre kalman, bu yüzden zihnen koptun artık,
ve şimdi
o kişiye dair beslediğin bakış açısı, sevgi, takdir, anlayış,
her neyse, hepsi gitti. Neden? Çünkü çok uzun süre kaldın.
O yüzden oturup suçu karşı tarafa atarak şöyle deme:
"Aman Tanrım, ondan
nefret ediyorum." Hayır, o kadar uzun süre kaldığın için kendinden nefret ediyorsun.
Ondan nefret ediyorsun çünkü katlandığın tüm o saçmalıkların aynası o.
Ondan nefret ediyorsun çünkü asla arkasında durmadığın sınırların aynası o.
Ondan nefret ediyorsun çünkü kendini seçebileceğin tüm o anların aynası o
ama sen onun hislerini seçtin.
Benimle oyun oynamayı bırak. Buraya seninle boş yapmaya gelmedim.
Harbi söylüyorum.
Konumuza dönersek, tamam, her neyse, dönelim konuya.
Sence anne baban neden
...bazen konuşması neden bu kadar zor?
Sence senin anladığın şeyi anlamaları neden onlar için
bu kadar zor? Suçu nesillere atabiliriz.
Suçu nesillere atmak aptallık.
Elimizdeki tek şey şimdiki zaman, gece ve gündüz.
Döngü kırılana kadar tarih tekerrür etmeye devam eder.
Döngü şu anda kırılıyor.
Videonun başında her şeyin nasıl işlediğiyle ilgili ne dediğimi hatırlıyor musunuz?
Geriye doğru? İşte bu yüzden erkekler hiç olmadıkları kadar,
yani oldukları gibi kadınsı davranıyor,
çünkü sonunda içlerini döküp kendilerini ifade edebiliyorlar,
öteden beri yapmak
istedikleri gibi. Muhtemelen oje sürmek
istiyorlardı, muhtemelen
ne bileyim, her neyse işte. Muhtemelen bunu yapmak istiyorlardı.
Gay, şirret falan denmesini nasıl zerre siklemiyorlarsa,
kadınlar da kendilerine kaşar ya da sürtük denmesini
artık hiç siklemiyor.
Bir sürtüğe kaşar dersin,
en büyüğü.
Bir sürtüğe, yani, bir... b-bir kadına dersin ki...
Sürtük dediğim için kusura bakmayın, anlarsınız ya.
İkiyüzlülük yapmak istemem, sadece ortama göre dil değiştiriyorum,
anlarsınız ya?
Bayağı bir getto tarafım var, bir de çok şey gibi bir tarafım...
Bazen ikisini harmanlamam gerekiyor çünkü olay tam da bu amına koyayım.
Yani, ne? Sonra da, evet. Bazen bir, bir sürtüğe dersin ki,
"Aa,
tam kaşarsın." Bunu demin demiştim. Şey, ya da, "Genç bir kaşarsın," en genci.
Ya da "Tam bir yollusun," en fenası. Artık hiçbirimiz siklemiyoruz.
Artık kimse siklemiyor. Neden? Çünkü herkes farkına varıyor, şeyin,
şeyin...
hani, "Aman, hiçbir şeyi siklemek zorunda değiliz.
İşimize geleni yaparız." kafası. Bu gerçeklik sahte.
Herkes fena hâlde uyanıyor. Bu yüzden her şey
tam da olduğu gibi
yaşanıyor. Bunun izini İncil'e kadar sürebilirsin. İncil'de geçiyor.
Ama tarih tekerrür eder. Bu yüzden de
anne babanın geçtiği benzer derslerden ve benzer döngülerden geçeceksin,
evet. Ancak bunlar sana daha farklı
gösterilecek. Neden?
İçinde bulunduğumuz çağ yüzünden, hani teknoloji falan filan işte.
Takvimsel bir çağ değil, çünkü
takvim sahte. Bilenler zaten bilir.
Yalnızca gece ve gündüz var, yalnızca şu an var.
Geçmişi düşündüğünde geçmişte olmazsın.
Geçmişi hissedemezsin, geçmişi koklayamazsın,
Geçmişe dokunamazsın,
geçmişi beceremezsin. Tek yapabileceğin geçmişi düşünmektir,
dolayısıyla orada değilsin.
Fiziken. Ruhsal ve zihinsel olarak oradasın, bu yüzden de
döngüler ve kısırdöngülerle yaşarız. Uyanıp tamamen
aynı
alışkanlıkları tekrarlarsan, tamamen aynı şarkıları dinlersen,
tamamen aynı duyguları taşırsan,
frekans, değil mi? Sık sık tamamen aynı
şeyi
tekrar tekrar ve defalarca gördüğünde, o zaman çizgisinin içinde kalırsın.
Yani orada oturup "Aman işte,
Tanrı beni kurtaracak.
İsa beni kurtaracak. Sadece, doğru zamanın gelmesini
bekliyorum," derken; zamanın
ne zaman doğru olduğuna sen karar verirsin, saçmalıklarını bir kenara bıraktığında,
bahanelerini
bir kenara bıraktığında ve değişime teslim olduğunda.
Anne babalarımız neden bu kadar mutsuz ve neden bunu sürekli bize
yansıtıp duruyorlar? Çünkü kendilerini değişime
asla teslim etmediler.
Değişmek için ellerine geçen her fırsatı teptiler, değil mi?
Şimdi bir kız ya da erkek evlat olarak siz, onlara değişimin nasıl bir şey
olduğunu gösteriyorsunuz. Bahane bulmamak gibi.
Geleneksel olan yerine yeni bir zihniyete açık olmak gibi.
Çünkü geleneksel olan, diğer videoda da söylediğim gibi,
en başından beri zaten doğru değildi.
Ama artık herkes bunun farkına varıyor.
Yani ebeveyniniz birini ancak kendini tanıdığı derinlikte anlayabiliyorsa ve
varabildiği yer burasıysa, sizi anlamasını bekleyemezsiniz
çünkü aynı bilince ve aynı farkındalığa
sahip değiller ve en önemlisi, zaten olmaları da gerekmiyor.
Bu döngüyü kırması gereken kişi sensin.
O yüzden aklındaki bu vizyonları onlara gidip onaylatmayı bırak,
çünkü bunlar
onların
tamamlayacağı şeyler değil. Bu onların sorumluluğu değil.
Gideceğin yol annenin, kuzeninin,
amcanın anlayacağı bir yol olmayacak. Bu— onlar…
Anlamaları gerekmiyor ve bunda sorun yok.
Yapabileceğin şey siktir edip bırakmak, çünkü dediğim gibi, geçmişte
yaşamıyorsun. Geçmişte yaşamamalısın da.
Eğer geçmişte yaşıyorsan, hâlâ geçmişte yaşamayı
sen seçiyorsun demektir.
Tamam mı?
Aynalama yaptığında, ki çocuklar tam olarak böyledir, sen bir aynasın.
Sen bir aynasın. Oğlun seni tetiklediğinde, oğlun
sana gösteriyor,
henüz öğrenmediğin, öğrenmeyi reddettiğin dersleri.
Bu yüzden bu kadar rahatsız oluyorsun. Bu yüzden bu kadar öfkeleniyorsun.
Bu yüzden bu kadar nefret doluyorsun. Çünkü insanlar
korku ve gururlarını öfkeyle gizlemeyi sever. Şunu çok iyi biliyorum ki annemle
konuşurken ve fazlasıyla gerçek bir şey söylediğimde,
sözlerim kılıç gibi
kesmeye başladığında, orada öylece oturup
gerçekten fena halde
çıldırmak üzere olduğunu bilirim. Çünkü bana değil, ona tuttuğum
aynaya öfkelenir, şey... Ona şunu gösteriyorumdur: "Kahretsin, hâlâ bunun üzerinde
çalışmam gerek. Hâlâ bunu düzeltmem gerek." Bu
kolay değil.
Bu durum, bu sahiden kırıcı. Anlıyorum.
Çocuklar aynadır. Bu yüzden çocukları
sevmeyen
insanlara güvenmem. Çocuklarla arası iyi olmayan
insanlara güvenmem.
Eğer, şey, biri eve geldiğinde ve küçük erkek kardeşim ondan hoşlanmazsa
Sana söz veriyorum,
o kişi bir daha buraya asla gelmez çünkü çocuklar
birer
melektir. Çocuklar saf, dupduru
bilinçtir. Onların, şey, üçüncü gözleri tamamen açıktır.
Ne demek istediğimi anlıyor musun? Bizim hissedemediğimiz şeyleri sezerler.
Hiç fark ettin mi, bir çocuğa nezaketle,
saygıyla,
şefkatle yaklaştığında, sana aynı şekilde karşılık verir ve
bu dinamikte, artık gerçekten verip, saf bir yerden içini
döktüğün için, bunun karşılığını alırsın.
Aynı şey dün— aynı şey dünya için de geçerli.
Bunun bir döngü olmasının sebebi bu. Bir döngü bu, değil mi?
Ne verirsen onu alırsın çünkü dönüp dolaşıp
sana geri gelir.
Demem o ki yaptıklarının arkasında dur. Aileni suçlamayı bırak çünkü
büyü artık amına koyayım. Her tartışmanın sorumluluğunu üstlen.
öylece durup beslediğiniz
durumlar için. Kendi onayınız yerine onların
onayına bel bağlayıp oturduğunuz
tüm anların sorumluluğunu alın. Tamam mı?
Ve en önemlisi, bunu yapmalarını beklemeyin çünkü nasıl yapılacağını
bilmiyorlar.
Bilmeleri de gerekmiyor zaten. Onlar sizin çocuklarınız.
Onlara şefkatle ebeveynlik yapın. Kaç kez annemle ve ebeveynimle
olan bir tartışmayı
şefkatle yönettim biliyor musunuz? "Bak, kelimelerini kullan ve ko-" diyorum,
ıı,
kem…" Olayı ters anlamışsınız. Yeniden hizalanalım.
Dengesiz olanı dengeleyelim, hadi dengeleyelim.
Az önce günlüğüme yazdım. İçime doğdu. Ve bakın, tırnaklarımla da uyumlu.
End of transcript · 1,542 words · machine translated
Original transcript (English)
Being your big sister because I never had one. Your parents are your children. Your parents are your children, all right? And parents, 'cause I know you're listening, yeah, yeah, don't... Treat your kids with respect. Stop being weird to your kids and then thinking
that just because they're older and because you gave them a little pat on the sho- "Oh, I'm sorry," you cut up a bowl of fruit 'cause you couldn't say the words I'm sorry, 'cause you had too much pride. Now they're supposed to sit there and just kiss your ass and, and they owe
you something. They don't owe you shit. Nobody told you to lay down and fuck. You did that yourself. You did that yourself. Yeah. And when we talk about soul contracts and we talk about agreeing to come on this earth and everybody having their lessons and
different assignments and whatever, children are karma. If you do not learn your lesson... Confirmation. Thank you, spirit. Thank you, thank you. Let me get a little win, let me get a little win.
The trees are listening, they're literally... Thank you, spirit. Like, I know you hear me. Do you hear that? Like, bro. Okay, so if you, for example, if you're a man and you mistreated women, played with women's feelings,
used them, took advantage of them, did whatever you did because your mom hurt you, and now you have some type of resentment and weird shit towards women, I know for a fact that when I talk to a man and he refers to women as bitches, and bitch this,
and bitch that, and bitch p-piece of pussy, you just a piece of pussy, blah, blah, blah, I know your mom did a number on you. I know. I know your mom did a number on you. The same way that women who have this, "Oh, I
hate men, I hate men, I hate men," you hate your father. You don't hate men, you hate your father, okay? And that's why you keep attracting men that act like your father. You're not dating
because you like him, you're dating your trauma. That's why he feels so comfortable. That's why, that's why you feel so attached. That's why, oh, this person feels like home. Yeah, the same home that you were raised in when you
were getting manipulated, when you were getting the bare minimum, when you were getting breadcrumbs, when you were getting, um, lied to, when you were getting led on, when you were getting sold a
dream. That home? Oh, okay. Don't piss me off. If you were a woman where you did not love yourself, you put men above how you felt, you put people's needs in front of your own, you whatever, and you are
given a boy, that boy is coming into your life to teach you unconditional love, to show you real unconditional love. Not the perform- not the performative kind, real unconditional love. Your son should show you that you don't need to
earn love, you don't need to perform for love, you don't need to do none of that shit. All you have to do is receive it and give it. If you give it, you'll receive it. Nurture, you'll be nurtured. Why do you think boy moms
are so clingy with their mothers? Because w-women need men and men need women. Simple as that. You could sit here and be like, "Oh, I don't need... I don't need... I...
Uh..." There's gonna come a point in your life where you're not gonna wanna be lonely anymore, because being lonely is not natural. Solitude, that's willingly. That's you really agreeing and being like, "You know what? I wanna be by myself." That's perfectly
fine. However, humans are made for connection. The problem is the idea of attachment and codependency fucks you guys up. That's, uh, uh, it fucks you up. It really does, it really does. Because my whole thing is you are experiencing this person.
For as long as you're experiencing this person, you're going to be grateful for it and you're gonna move the fuck on. When you stay too long, what happens? You resent the person, you grow to hate the person, you, you, all right? You leave and it's just like, ugh, you're done. But that's because you stayed too long, so now you're mentally checked out,
and now the view of the person that you had, the love, the appreciation, the grace, whatever, it's gone. Why? Because you stayed too long. So don't sit there and blame that on the other person and be like, "Oh my God, I
hate him." No, you hate yourself for staying that long. You hate him because he's a mirror to all the shit that you put up with. You hate him because he's a mirror to all the boundaries that you never stood on. You hate him because he's a mirror to all the times that you coulda chose yourself but instead you chose how he felt.
Stop playing with me. I'm not here to bullshit with you. Real shit. As for back to the, okay, back to the whatever. Why do you think that your parents are so difficult to speak to sometimes?
Why do you think it's so difficult for them to understand what you understand? We can blame it on generations. It's stupid to blame it on generations. All we have is present, day and night. History continues to repeat themselves until the cycle is broken.
The cycle is currently being broken. Remember what I said in the beginning of the video about how everything is moving backwards? That's why men are being as feminine than they, as they are, because they're finally being open and expressive about things
that they've been wanting to. They probably been wanting to wear nail polish, they probably been wanting to, you know, whatever. They probably been wanting to do that. The same way they don't give a fuck about being called gay, sassy, whatever, is the
same way that women don't give a fuck about being called hoes and bitches no more. You call a bitch a hoe, the biggest. You call a bitch, uh, you call, y-you call a woman...
I'm sorry for saying bitch, you know? I don't mean to be a hypocrite, it's just like, it's code switch, you know? I have a very hood side, and then I have a very like... Sometimes I have to blend the two because that's just what the fuck it is.
Like, what? And then, yeah. Sometimes you call a, you call a bitch, "Oh, you a hoe." Oh, I just said that. Um, or, "You a young hoe," the youngest. Or, "You a slut," the baddest. We don't give a fuck no more. Nobody gives a fuck no more. Why? Because everybody's waking up to the, uh,
to the, "Oh, we don't really have to give a fuck. We can just do what works for us." This reality is fake. Everybody is waking the fuck up. That's why everything is happening the way that
it's happening. You could trace that back to the Bible. It's biblical. But history repeats itself. So because of that, you're gonna go through similar lessons and similar cycles that your parents went through, yes. However, they're going to be shown to you differently. Why?
Because of the era that we're in, you know, technology, whatever. Not era as in calendar, 'cause calendar is fake. People who know are people who know. You only have day and night, you only have present. When you think about the past, you're not in the past.
You cannot feel the past, you cannot smell the past, you cannot touch the past, you can't fuck the past. All you can do is think about the past, therefore you're not there. Physically. You're there spiritually and mentally, which is why
we work in cycles and loops. If you wake up and you repeat the exact same habits, you listen to the exact same songs, you carry the exact same emotions, frequency, right? You're frequently seeing the exact same
thing over and over and over again, you're going to stay within that timeline. So as you're sitting there and you're like, "Oh, well, God's gonna save me. Jesus is gonna save me. Just, I'm just waiting for the time to be
right," you decide when the time is right, when you put your bullshit to the side, when you put your excuses to the side, and you submit to change. Why are our parents as miserable as they are, and why do they project to
us all the time? Because they never submitted themselves to change. Every opportunity they had to change, they did not take it, right? So now you as the daughter or the son, you're showing them what change looks like. It looks like not having excuses.
It looks like being open to a new mindset and not a traditional one because the traditional one, as I said in the other video, it was never the right one to begin with. But everybody's waking up to that. So if your parent has only met them as deep as they've met themselves, and they
reach here, you can't expect them to understand because they don't have the same consciousness and they don't have the same awareness, and most importantly, they're not meant to. You're meant to be the one to break the cycle. So those visions that you have, stop going to them to validate them
because they're not theirs to complete. It's not their responsibility. Your path to take is not gonna be the path that your mom understands, your cousin understands, your uncle understands. It- they're not...
It's not meant, and that's okay. What you can do is let the fuck go 'cause as I said, the past, you're not living in it. You shouldn't be living in it. If you're living in it, you're making a choice to still live in it.
All right? So when you are mirroring, because that is what children are, you are a mirror. You are a mirror. When your son triggers you, your son is showing you lessons that you have not learned, that you're refusing to learn.
That's why you get so irritated. That's why you get so angry. That's why you get so hateful. Because people like to mask their fear and their pride with anger. I know for a fact that when I'm having a conversation with my mother and I say something too truthful and my words start
cutting like swords, I know she's about to sit there and really crash the fuck out because she's angry, not with me, but with the mirror that I'm presenting her, um, with. I'm showing her, "Damn, I still gotta work on this. I still gotta work on this." It's not
easy. That shit, that shit is hurtful. I get it. Children are mirrors. That's why I don't trust people who don't like children. I don't trust people who aren't good with
children. If, uh, if somebody comes over and my little brother doesn't like that person, I promise you, that person is not coming over again because children are
angels. Children are pure, pure consciousness. Their, uh, their third eye is completely open. You know what I mean? They can sense things that we cannot. You ever realize when you treat a child with kindness, respect,
gentleness, they will reciprocate that back to you, and in that dynamic, now that you've, now that you've really given and, and poured out from a, from a pure place, you'll receive that. And same thing with the wo- same thing with the world. It's the reason why it's a, it's a cycle. It's a loop, right?
What you put out, you get back 'cause it makes its way around. So I say that to say own your shit. Stop blaming your parents 'cause grow the fuck up. Take accountability for every argument that you sat there and fed
into. Take accountability for all the times that you sat there and relied on their validation instead of your own. All right? And most importantly, don't expect them to do it because they don't know how.
They're not supposed to. Those are your children. Gentle parent them. You know how many times I've gentle parented an argument with my mom and my parent? And I'm like, "Hey, so use your words and pu- um,
uh..." You have it backwards. Let's realign. Let's, let's balance the imbalanced. I just journaled. This was a download. And look, it matches with my nails.
