Transcript · French → Dutch
Concerns Over Youth Violence in France
Eerlijk gezegd ben ik vandaag walgelijk teleurgesteld, maar echt walgelijk teleurgesteld.
Niet omdat we ons kapotwerken, nee.
Omdat we worden aangevallen door kinderen van veertien, vijftien jaar.
Wij laten, om hier te komen werken, om dit uniform te dragen, families achter.
families achter. En vandaag worden we met stenen bekogeld door kinderen van
veertien jaar. Waar zijn de ouders? Waar zijn jullie?
Die jonge gasten die naar me kijken, terwijl jullie vuilnisbakken in brand steken,
wie gaat jullie oma redden? Hè?
Als jullie oma valt, als ze onwel wordt,
wie gaat haar dan redden?
Omdat wij jullie vuilnisbakken aan het blussen zijn.
En nog erger, kom op, nog erger.
Terwijl jullie deze brandweerwagen in brand steken, hè, die brandweerwagen heeft
afgebrand. Heel goed. Wie redt uw gezin als uw
huis in brand staat?
Wie gaat het redden? Want we hebben geen wagen meer om het
te gaan blussen.
We moeten proberen het te begrijpen. Ik begrijp het niet.
Jullie zijn nog maar kids, jullie zijn kinderen.
Waar zijn de ouders?
Waar is de opvoeding? Dáár ligt het probleem,
i-ik hoop echt dat jullie
gevonden worden en dat jullie ouders gestraft worden.
Want het probleem is, kom op, ik neem het jullie bijna, echt bijna niet kwalijk,
jullie zijn veertien. Ik neem het jullie bijna niet kwalijk. Ik neem het jullie ouders kwalijk.
Dit kan niet. Tegenwoordig kan dit niet.
In deze tijden, met al dat geweld,
kan het niet dat we in
Frankrijk zo ver komen. Ik weet niet waar we naartoe gaan, maar we gaan erheen.
End of transcript · 258 words · machine translated
Original transcript (French)
Franchement, aujourd'hui, je suis dégoûté, mais vraiment dégoûté. Pas parce qu'on s'est fait arracher au boulot, non. Parce qu'on se fait agresser par des gosses de quatorze, quinze ans. Nous, pour venir ici, pour travailler, pour porter cet uniforme, on laisse des familles derrière nous. Et aujourd'hui, on se fait caillasser par des gosses de
quatorze ans. Où sont les parents ? Vous êtes où ? Là, les petits jeunes qui me regardent, pendant que vous brûlez des poubelles, qui va sauver votre grand-mère ? Hein ? Si votre grand-mère, elle tombe, qu'elle fait un malaise, qui va la sauver ?
Puisqu'on est en train d'éteindre vos poubelles. Et encore pire, allez, encore pire. Pendant que vous brûlez ce camion de pompier, hein, le camion de pompier, il a brûlé. Très bien. Qui va sauver votre famille si votre maison brûle ?
Qui va la sauver ? Parce qu'on n'a plus de camion pour aller l'éteindre. Il faut essayer de comprendre. Je comprends pas. Vous êtes des gosses, vous êtes des enfants. Où sont les parents ?
L'éducation, elle est où ? Là, le problème, j'é-j'espère vraiment que vous allez être trouvés et que vos parents vont être sanctionnés. Parce que là, le problème, allez, limite, limite, je vous en veux même pas, vous, vous avez quatorze ans. Limite, j'en veux pas. J'en veux à vos parents.
C'est pas possible. Aujourd'hui, c'est pas possible. Avec les temps qui courent, avec toute cette violence, c'est pas possible qu'en France, on en arrive là. Je sais pas où on va, mais on y va.