Transcript · Persian → Japanese
Father's Plea for Justice After Son's Death
ご挨拶申し上げます。
故・
セペル・チェキの父です。
犠牲者の一人です。
1404年ディー月18日
ピールージー通り、ナバルド通り、
ナーンケリー路地の入口で、
25歳の息子が命を落としました。
そして
大統領、ペゼシュキアン氏に 申し上げますが、
あなたは国連へ行き、
そして
私たちの子供たちを
暴徒、騒乱者、
テロリスト、
武装者
と呼ばれましたが、どのような証拠 や資料に 基づいて、
それを提示されたのですか? 私は
申立人として、この件で
胸を痛めている者として、テヘラン 警察長官と テヘラン捜査局長に
お願いします。
すべての
その地域のカメラを確認して、あの 夜、あの時刻、 時刻は
9時20分、息子が実弾で高所から 撃たれたことを
調べてください。
息子の胸を撃ったのです。
調べて、息子が武装していたのか、 騒乱者だったのか、
私たちが知らなかったのかもしれ ません。 息子が銃を持って
いたのかもしれませんが、絶対に違 います、ペゼシュキアン氏。
私たちの子供たちが暴徒でテロリ ストなら
なぜ毎日、私たちに来て殉教者だと 宣言しろと言うんですか?
なぜ何度も来て「お前の- -子供は殉教した」と言うんですか?
そして
イマーム・ホセイン師は
こうおっしゃっています。
たとえ自分に不利でも、真実を語れ と。
ペゼシュキアン氏、あなたは弁舌を 心得ている方ではないのですか?
私たちの子供たちを 国連で
マイクの前に立って、こいつらは テロリストだ、こいつらは
武器を持っていたと-- 何が成果だったんですか、ペゼシュ キアン氏?
だが、セペフルの父である私の成果 は
過去の戦争で
とりわけ最近の戦争では、
私たちは石油会社で、トレーラーを 使い
ガソリンの配給をしていました。
石油会社の子供たちは皆
爆撃やミサイル攻撃の下で、
何百万リットルものガソリンを抱 えながら 作業を
行い、イラン全国の人々に サービスを提供していました。
それなのに、私の子供が殺され、そ の上 テロリストと呼ばれるのが私の受 けるべきことですか?
あなたにはどんな成果があるんで すか、ペゼシュキアン氏?
私たちの子供も国民も、あなた方の 行いに 苦しめられています。
苦しめられているんです。
イスラム共和国の当局者たちに、そ して大統領に
も願います。
子供たちが皆 海外にいるあなた方自身—
国会議員も、五千数百人もの
国の役人の子供たちが欧米にいて、 皆が二重国籍だと
言っています。
海外で暮らし、中には本当にイラン 国民を 侮辱する者もいます。
ایران دهنکجی میکنن.
誰が誰とは、もう名前を挙げません 。
でも、アンディメシュクのドゥーク ーヘ兵営を 役人たちが
66年に訪れてくれていたらと思い ます。
そして、
第27師団司令官、殉教者ハッジ・エ ブラーヒーム・ヘンマトの 言葉を
心に留めてほしいのです。彼は、地 位や 役職が
永遠のものなら、決してあなた方に は回ってこないと言いました。
だから地位や役職に、これほど頼ら ず、
私たち永遠に名を残す者の遺族、犠 牲者の 遺族の心を
これ以上、悲しみと血涙で染めない でください。
この件で、この国の役人の何人かが 辞任して くれていたらと思います。
どの国でも、当局者はきっと
辞任するか、苦悩していたはずだ。
私たちの子供たちはテロリストじ ゃない。 命を散らした花だった
それもただ
あなた方の誤った経済政策のせい だ。さようなら。
End of transcript · 742 words · machine translated
Original transcript (Persian)
بد و روت، پدر جاویدنام سپهر چکی هستم. از جانباختگان 18 دی 1404
در خیابان پیروزی، خیابان نبرد، سر کوچه نانکلی، جوون بیست و پنج ساله من جونش رو از دست داد و خدمت آقای رئیس جمهور، آقای پزشکیان عرض کنم که
شما که رفتی سازمان ملل و بچههای ما رو مورد تهمت آشوبگر، اغتشاشگر، تروریست
و مسلح عنوان میکنین بر طبق چه مدارک و چه اسنادی شما این ارائه اون رو فرمودین؟ من به عنوان شاکی، به عنوان کسی که از این قضیه دل خونی دارم از رئیس پلیس تهران، از رئیس آگاهی تهران
تقاضامندم که تمام دوربینهای اون منطقه رو بیان چک کنن ببینن اون شب، اون ساعت، ساعت نه و بیست دقیقه بچه من با گلوله جنگی از ارتفاع بالا تیر میخوره.
تو سینه بچه زده بودن. بیان تحقیق کنن ببینن آیا بچه من مسلح بوده، اغتشاشگر بوده، شاید ما خبر نداشتیم. شاید بچهمون اسلحه دستش بوده ولی مطمئناً نبوده آقای پزشکیان. اگر بچههای ما اغتشاشگر و تروریست بودن
پس چرا هر روز میان به ما میگن بیاید شهید اعلام کنید؟ چرا هی میگن بیایید شـ-- بچهتون شهید شده؟ و آقای امام حسین میفرمایند که
حرف حق رو بزن هر چقدر هم که به ضررت باشه. مگه شما اهل محضر بلاغه نیستی آقای پزشکیان؟ چه دستاوردی داشتی شما جز اینکه رفتی بچههای ما رو تو سازمان ملل پشت میکروفن گفتی اینا تروریست بودن، اینا اسلحه داشتن، چه-- دستاوردت چی بود آقای پزشکیان؟
ولی دستاورد من پدر سپهر در جنگهایی که گذشته خصوصاً جنگهای اخیر، تو شرکت نفت برای توزیع بنزین بودیم ما، با تریلی
تمام این بچههای شرکت نفت زیر بمبارون، زیر موشک بارون، تو بغل اون میلیونها لیتر بنزین داشتن کار انجام میدادن و خدماترسانی به تمام مردم ایران میکردیم ما. بعد من حقم اینه بچهم کشته بشه و اسم تروریست هم روش بذارید.
شما چه دستاوردی داری آقای پزشکیان؟ بچههای ما، مردم ما دارن دغ میکنند از دست کاراتون. دارن دغ میکنند. ای کاش مسئولین جمهوری اسلامی، ای کاش آقای رئیس جمهور،
کسانی که بچههاتون همه در خارج از کشور-- خود نماینده تو مجلس داره میگه پنج هزار و خردهای از بچههای مسئولین مملکت تو اروپا و آمریکا همه هم دو، دو ملیت و همه هم خارج از کشور زندگی میکنن و بعضیاشون واقعاً به ملت
ایران دهنکجی میکنن. دیگه اسم نمیبرم من کیا و کیا. ولی ای کاش تو پادگان دوکوهه اندیمشک مسئولین سری میزدید سال 66 و جمله
شهید حاج ابراهیم همت، فرمانده لشکر بیست و هفت رو تو ذهن خودتون خطور میکردین که فرمودن اگر پست و مقام ماندنی بود، مطمئن باش به شما نمیرسید. پس اینقدر به پست و مقامتون تکیه نکنید و دل ما خانواده جاویدنامها، خانوادههای کشته شده رو
اینقدر سیاه و خون نکنید. ای کاش چند تا از مسئولین این مملکت استعفا میدادن به خاطر این قضیه. در هر کشوری که بود قطعاً مسئولینشون یا دغ میکردن یا استعفا میدادن. بچههای ما تروریست نبودن، گلهایی بودن که پرپر
شدن و فقط هم به خاطر سیاستهای غلط اقتصادی شما بودن. بدرود.