Transcript · English → Turkish
Data Privacy and Security Concerns
İkisinden biri o butonun var olmasına izin veriyor.
Aslında, buna aktif olarak müdahale ediyorlar çünkü bunun bir güvenlik riski olduğunu söylüyorlar.
Ve belirli bir açıdan bakıldığında, aslında orada haksız da sayılmazlar.
Ama sadece şöyle demek yetmez,
bu özelliği insanlara kapatmalıyız
çünkü onların doğru kararlar vereceğine güvenmiyoruz.
İnsanların bunu yapması için çok karmaşık olduğunu düşünüyoruz.
Çok fazla bağlantı kurulduğunu düşünüyoruz.
İşte bu aslında tam da sorunun bir itirafıdır.
Eğer insanların bunu anlayamayacağını düşünüyorsanız,
eğer çok fazla iletişim gerçekleştiğini düşünüyorsanız,
eğer orada çok fazla karmaşıklık olduğunu düşünüyorsanız, basitleştirilmesi gerekir.
Tıpkı başkanın her şeyi bu şekilde kontrol edemeyeceği gibi, eğer sizin de
telefonun başkanı ve telefon da Amerika Birleşik Devletleri hükümeti kadar karmaşık,
bir sorunumuz var arkadaşlar.
Bu çok daha basit bir süreç olmalı. Apaçık ortada olmalı.
Ve öyle olmaması,
ve her yıl, ardı ardına haberler okuyor olmamız,
tüm verilerinizin burada ele geçirildiğini, bu şirketin sizi burada gözetlediğini söyleyen,
bu şirketin satın alımlarınızı veya arama sonuçlarınızı manipüle ettiğini ya da
bunları zaman tünelinizden gizlediğini
veya sizi tüm bu farklı yollarla etkilediğini ya da manipüle ettiğini söyleyen,
bunlar tek bir sorunun sonucu olarak gerçekleşiyor.
Ve bu sorun, mevcut bilgi konusundaki bir eşitsizliktir.
Sizin hakkınızda her şeyi görebiliyorlar.
Cihazınızın ne yaptığına dair her şeyi görebiliyorlar ve ne isterlerse yapabiliyorlar
cihazınızla istediklerini yapıyorlar. Siz ise diğer yandan,
cihazın sahibiydiniz.
Yani, daha doğrusu, cihazın parasını siz ödediniz.
Ama giderek daha fazla, bu şirketler onun sahibi oluyor.
Giderek daha fazla, bu hükümetler onun sahibi oluyor.
Ve giderek, tüm işi bizim yaptığımız bir dünyada yaşıyoruz, değil mi?
Tüm vergileri biz ödüyoruz. Tüm masrafları biz karşılıyoruz.
Ama giderek daha az şeye sahip oluyoruz.
Ve bunu en genç nesilden daha iyi anlayan kimse yok.
Görünüşe göre verilerimiz, ne olduğunu anlamamızdan önce bir meta hâline geldi.
Google ve Facebook için inanılmaz derecede değerli bir şey hâline geldi ve
tüm bu sosyal medya platformları için de.
Nelerden vazgeçtiğimizi henüz anlamadan önce,
onlar milyarlarca dolar kazanıyordu.
Ve sonra, bir kez o para kazanılmaya başlayınca ve herkes alışınca
duruma gelindiğinde, dizginleri geri çekmek çok zordur.
O atı geri döndürmek çok zordur.
Kesinlikle, çünkü o zaman para güce dönüşür.
Bilgi de o zaman nüfuza dönüşür.
Bu da aynı türden bir durum gibi görünüyor.
İşaret edebiliyorken başını sallama.
Başını sallayabiliyorken konuşma.
Ve bir mesaja asla hiçbir şey yazma.
CIA'deki daha ilk günümüzde bize, asla yapmamamızı veya söylemememizi söylediler,
Washington Post'un ön sayfasında görmekten utanacağımız bir şeyi.
Bunu ciddiye aldım.
İşin aslı şu ki,
günümüz teknolojisi yüzünden,
tüm hayatımız potansiyel olarak birinin görmesi için ortalıkta,
birinin bize karşı kullanması için.
Bu yüzden ne söylediğinize dikkat edin, şaka yollu bile olsa ne yazdığınıza dikkat edin,
çünkü sizi hedef almak için bağlamından koparılabilir.
Peki ya dijital güvenlik?
Bu güçlerin bunu yapabilmesinin mümkün olduğundan bahsettiniz,
sadece ABD'nin değil, diğer ülkelerin de,
cihazlarınızı hackleyip şifrelerini kırabilmesinden ve cihazlarınızdaki her şeyi görebilmesinden.
Sanırım hepimiz cihazlarımızın güvenli olduğunu varsayarak dolaşıyoruz. Güvenli değiller.
Hiç ama hiç.
Endişelenmeniz gereken sadece, bilirsiniz, NSA,
CIA ve FBI değil.
İngilizler,
Fransızlar, Almanlar, Kanadalılar, Avustralyalılar, Yeni Zelandalılar,
Ruslar, Çinliler, İsrailliler, İranlılar.
Yani, herkes bu yeteneklere sahip, herkes.
Bu yüzden çok ama çok dikkatli olmalısınız. Ne yapma yetenekleri?
İletişimi ele geçirme.
Araç sistemlerini hackleyebildiklerini söylediğinizi duymuştum,
yani teorik olarak arabama sızabilirler.
Evet, bunu WikiLeaks'ten biliyoruz.
2017'de Vault 7 ifşaatları adında bir şey vardı.
Hoşnutsuz bir CIA yazılım mühendisi vardı ve kendisi,
Ruslara veya Çinlilere gitmek yerine WikiLeaks'e gitti,
ve binlerce,
çok gizlinin de üzerinde sınıflandırılmış on binlerce sayfa belge indirdi,
ve bunlar, WikiLeaks'i WikiLeaks yapan şey oldu.
End of transcript · 567 words · machine translated
Original transcript (English)
Either of them allow that button to exist. In fact, they actively interfere with it because they say it's a security risk. And from a particular perspective, they actually aren't wrong there. But it's not enough to go, we have to lock that capability off
from people because we don't trust they would make the right decisions. We think it's too complicated for people to do this. We think there's too many connections being made. Well, that is actually a confession of the problem right there. If you think people can't understand it,
if you think there are too many communications happening, if you think there's too much complexity in there, it needs to be simplified. Just like the president can't control everything like that, if you have to be the president of the phone and the phone is as complex as the United States government, we have a problem, guys.
This should be a much more simple process. It should be obvious. And the fact that it's not, and the fact that we read story after story, year after year, saying all your data's been breached here, this company's spying on you here, this company's manipulating your purchases or your search results or they're hiding
these things from your timeline or they're influencing you or manipulating you in all of these different ways, that happens as a result of a single problem. And that problem is an inequality of available information. They can see everything about you.
They can see everything about what your device is doing and they can do whatever they want with your device. You, on the other hand, owned the device. Well, rather, you paid for the device. But increasingly, these corporations own it.
Increasingly, these governments own it. And increasingly, we are living in a world where we do all the work, right? We pay all the taxes. We pay all the costs. But we own less and less. And nobody understands this better than the youngest generation.
Well, it seems like our data became a commodity before we understood what it was. It became this thing that's insanely valuable to Google and Facebook and all these social media platforms. Before we understood what we were giving up, they were making billions of dollars.
And then once that money is being earned and once everyone's accustomed to the situation, it's very difficult to pull the reins back. It's very difficult to turn that horse around. Precisely, because the money then becomes power. The information then becomes influence.
That also seems to be the same sort of situation. Don't nod when you can motion. Don't speak when you can nod. And don't ever put anything in a text message. At the CIA, on our very first day, they told us not to ever say or do anything
that we would be ashamed to see on the front page of the Washington Post. I took that seriously. The truth of the matter is, because of technology the way it is today, our whole lives are out there potentially for someone to see,
for someone to use against us. So be careful what you say, be careful what you write, even in jest, because it can be taken out of context to target you. And what about digital security? You talked about the fact that it's possible for these forces,
and not just the US but other countries, to be able to hack and crack your devices and see anything on your devices. I think we all go around assuming that our devices are secure. They're not secure. At all. At all. It's not just, you know, NSA,
CIA, FBI that you have to worry about. It's the British, the French, the Germans, the Canadians, the Australians, the New Zealanders, the Russians, the Chinese, the Israelis, the Iranians. I mean, everybody has these capabilities, everybody.
So you've got to be very, very careful. Capabilities to do what? To intercept communications. I've heard you say that they can hack car systems, so they could theoretically hack into my car. Yes, we know that from Wikileaks.
There was something in 2017 called the Vault 7 revelations. There was a CIA software engineer who was disgruntled, and instead of going to the Russians or the Chinese, he went to Wikileaks, and he downloaded thousands, tens of thousands of pages of documents classified above top secret,
and they became what Wikileaks is.
