Transcript · English → Turkish
Dystopian Society and Caste System
Her zaman böyle değildik.
Ay gökten düştükten sonra,
dünya türümüzü artık besleyemedi.
Bazıları yukarıda kalmayı başardı. Geri kalanımız
yer altına kaçtı.
Sonra, yüzyıllar sonra, tekrar güneşe çıkmaya çalıştığımızda
yeniden,
bunu yapamadık.
Bu yüzden
kendimizi kastlara ayıracak şekilde yetiştirdik.
Bazılarını gözümüz kulağımız olsun diye,
bazılarını da kaslarımız ve sinirlerimiz olsun diye.
Yani avcılarınızı mı kastediyorsunuz?
Evet.
Yırtıcı olmaları için yetiştirildiler, ama aynı zamanda
kontrol edilebilmeleri için de. Görüyorsun,
benim kastım
zihinsel yeteneklerimizi geliştirmeye odaklandı.
Düşüncelerini kontrol ediyorsunuz.
Sadece onlarınkini değil.
Heloilerinkini de.
Yani siz onları, hayvan gibi avlamakla yetinmiyor musunuz?
Buradaki rolleri bu.
Yiyeceğiniz olmak.
Evet.
Ve
diğer kolonilerimiz için üreme taşıyıcısı olmaya uygun olanlar.
Görüyorsun, ben sadece birçoğundan biriyim.
Orada oturup da bunun hakkında nasıl bu kadar soğuk konuşabildiğini anlamıyorum.
End of transcript · 120 words · machine translated
Original transcript (English)
We weren't always like this. After the moon fell from the sky, the earth could no longer sustain the species. Some managed to stay above. The rest of us escaped underground.
Then centuries later, when we tried to re-emerge into the sun again, we couldn't. So we bred ourselves into castes.
Some to be our eyes and ears, some to be our muscles and sinews. Oh, you mean your hunters? Yes. Bred to be predators, but bred also to be
controlled. You see, my caste concentrated on expanding our cerebral abilities. You control their thoughts. Not just theirs.
The Heloi. So it's not enough that you, that you hunt them down like animals? That's their role here. To be your food. Yes.
And for those who are suitable to be breeding vessels for our other colonies. You see, I'm just one of many. I don't understand how you can sit there and speak so coldly about this.
