Political Aspirations and Youth Engagement

W wieku dwudziestu kilku lat chciałem zostać politykiem

i od dwudziestego dziewiątego roku życia byłem radnym

rady miejskiej.

Konsekwentnie apelowałem o to,

by zmienić świadomość japońskiej młodzieży,

by nie myślała tylko

o sobie,

lecz o sytuacji na świecie i w kraju,

o innych ludziach i o społeczeństwie,

by wychować japońską młodzież, która gorliwie

o tym wszystkim myśli,

i z taką myślą

zajmowałem się polityką.

Jednak jako zwykły radny miejski zbyt wielu rzeczy nie mogę zrobić.

Walczyłem też w wyborach na burmistrza

Walczyłem też w wyborach na burmistrza

i kandydowałem w wyborach krajowych.

To poczucie odpowiedzialności, że

jeśli tego nie zrobię, to w życiu

nie wypełnię swojej

odpowiedzialności,

takie poczucie misji sprawia,

że jednak muszę być

politykiem,

tak teraz myślę.

Gdy mówię przez pięć minut, słyszę już:

„Ale jesteś głośny”.

Nie, dlatego mówię szczerze podczas

przemówień ulicznych.

Podczas przemówienia ulicznego trudno

usłyszeć wszystkie prawdziwe myśli

tego polityka.

To naprawdę trudne.

Nie mogę znieść, że przegrywam

z czymś niedorzecznym,

to strasznie frustrujące.

Ciągle się zastanawiam, czy taka

polityka naprawdę jest

właściwa,

i myślę też, dlaczego, choć tak bardzo

się staram, moje uczucia

nie docierają do ludzi.

nie docierają do ludzi.

Dlatego, jak już trochę mówiłem,

kilka razy myślałem,

kilka razy myślałem,

że może na jakiś czas przestanę

kandydować w wyborach.

Tym razem odważnie startuję

w okręgu Suita w wyborach na radnego

zgromadzenia prefekturalnego.

Ja

chcę jakoś wygrać

i pokazać wszystkim, że jeśli polityka ma w sobie pasję,

to ciężką pracą może się

udać ją zmienić,

że my także możemy

zostać politykami,

tę możliwość

chcę pozostawić następnym pokoleniom.

Chcę mówić o wizji polityki,

którą chcę realizować.

Gorliwie o to apeluję

i o to walczę.