Transcript · Japanese → Polish
Japanese Influence on Palauan Education
Do kraju o nazwie Palau
kiedyś pojechałem. Na Pele
liu, gdzie znajduje się taka wyspa.
To wyspa, na której Japończycy podczas
wojny na Pacyfiku zginęli zbiorowo.
Wyspa Peleliu.
Palau było terytorium Japonii.
Od czasów pierwszej wojny światowej
japońskie wojsko
utrzymywało z nimi kontakty.
Edukacja szkolna
również była w stylu japońskim.
A więc, było to już około pięciu lat
temu,
wciąż żyły tam babcie
po osiemdziesiątce,
które po japońsku
potrafiły mówić.
Bo jako dzieci pobierały
naukę języka japońskiego.
Kiedy więc my, Japończycy,
tam przyjechaliśmy,
babcie wyjęły notatki
i po japońsku
rozmawiały z nami.
Pamiętały też japońskie pieśni
szkolne. I przecież
nie ma sensu śpiewać takich pieśni
komuś, kto nie jest Japończykiem,
więc pytały: „Mogę zaśpiewać?”, a nam
zaśpiewały japońskie pieśni szkolne
na naszych oczach.
Na tak odległej
wyspie mówi się po japońsku
i są tam takie osoby,
co wywołało we mnie
nieco dziwne odczucie,
gdy pozwoliliśmy im zaśpiewać
dla nas pieśń.
I mówiły,
że są bardzo wdzięczne Japończykom,
tak mówiły.
Gdy zapytałem: „Co było dobre?”,
odpowiedziały:
„Zapewnili nam porządną edukację”.
Różne kraje przybywały do Palau
i sprawowały nad nim rządy, ale
przede wszystkim porządną edukację
zapewnili nam Japończycy.
Dali nam właściwe wykształcenie.
Mówili nam, byśmy stali się
samodzielni.
To właśnie
nam powiedziały.
Zapytałem o edukację prowadzoną
przez Japończyków, co babci
najbardziej zapadło w serce.
O to ją zapytałem.
Wtedy
babcia powiedziała tak:
„Poczucie odpowiedzialności.
Japończycy nauczyli mnie
poczucia odpowiedzialności.
Dorośli mają swoje obowiązki.
Zgadza się, prawda?
Ale dzieci
też mają swoje obowiązki.
Każdy, na swoim miejscu,
ponosi odpowiedzialność,
którą na sobie dźwiga.
Uczyli nas, żebyśmy należycie
ją wypełniali”,
taką edukację nam zapewnili.
Dlatego, by wypełnić swój obowiązek,
chodzi się do szkoły.
By wypełnić swój obowiązek,
pracuje się.
Tego właśnie mnie nauczono.
Kiedy powiedziano mi, że to była
najlepsza rzecz w edukacji otrzymanej
jako Japończyk,
z jakiegoś powodu, z jakiegoś
powodu popłynęły mi łzy.
Nie tylko ja.
Kilku Japończyków, którzy tam byli,
też płakało.
Ale czy we współczesnej Japonii
w edukacji robi się takie
rzeczy?
Nie uczy się przecież odpowiedzialności, prawda?
Może uczy się
praw.
Ale odpowiedzialności, jaką mamy,
bo urodziliśmy się Japończykami,
i korzystamy z rozmaitych
dobrodziejstw.
Dlatego wobec tych dobrodziejstw
jako członkowie społeczeństwa
mamy obowiązki, które powinniśmy
wypełniać, jak sądzę.
I każdy z nas, rzecz jasna,
może robić tyle, ile jest w stanie.
Niech każdy działa na swój sposób.
Takie kwestie trzeba w szkołach
i w ramach edukacji
zdecydowanie uwzględniać.
Dorośli nie powinni tylko dzieciom
mówić, żeby to robiły,
ale sami dorośli też powinni
tak postępować.
Sądzę, że właśnie to jest teraz
najważniejsze dla odbudowy
japońskiego społeczeństwa,
czyż nie?
End of transcript · 419 words · machine translated
Original transcript (Japanese)
パラオという国に 行ったことあるんです。ペリ リュー島とかあるとこですよ。 日本人が太平 洋戦争で玉砕した島です。
ペリリュー島。 パラオは日本の領土でした。 第一次世界大戦以降ね、 日本の軍隊と も交流してたわけですよ。
学校教育 も日本式だったわけです。 ですから、私もう五年ぐ らい前になりますけども、 まだ八十代のおばあ
ちゃんとかご健在で、 その方々日本 語が喋れるんですよ。 子供の時日本語の教育を 受けていたから。
そしたら我々日本 人だって行くとですね、 おばあちゃんはメモを取り 出して、日本語 で会話をしてくれました。
日本の唱歌とかも覚えてら っしゃってね。で、やっぱ り日本人じゃないとそんな歌っ てもしょうがないから 、歌っていい？とか言って、私
たちの前で日本の唱歌 を歌ってくれましたね。 こんなね、遠く離 れた島で日本語を喋る 方がいらっしゃる
ということに、 ちょっと不思議な感覚を持 ちながら、歌 を聴かせてもらいました。 で、すご
く日本人に感謝してるって 言ってたんです 。何が良かったですか？って言 ったら、教 育をちゃんとしてくれた。
いろんな国がパラオにやっ て来て統治していったけども、 とにかくちゃんと教育し てくれたのは日本人だったと。 ちゃんと教育を与えてくれた。
自立しな さいって言ってくれた。 というこ とを言ってくれました。 教育、日本人がした
教育でね、おばあちゃんが 一番心に残ってるのは何で すか？って聞いたんです。 そしたらお ばあちゃんこう言いました。
責任感、 責任感ということを日 本人から教えてもらった。 大人には大人の責任があ る。そうですよね。
でも子供には 子供の責任がある。 みんなそれぞれの立 場で背負ってる責任ってい うものがあるんだと。
それをちゃんと果たしま しょうという、 そういう教育をしてくれた。 だから、自分の責任を果た すために学校行くんだよ。
自分の責任果たすため に仕事するんだよ。 そういうことを教えてくれた。 それが日本人で受けた教育で一 番いいことだったと
いうふうに言われた時に、 なぜか、なぜ か僕は涙が出たんですよ。 僕だけじゃ ないです。そこにいた日本の人
たち何人か泣いてました。 でも今の日本 の教育でそういうこ とやってますか？ 責任感とか教えないじゃ
ないですか。権利を 教えるかもしれないですね。け ど、そういった責任、我 々日本人で生まれたってい うことで、いろんな恩
恵を受けてるんですよ。 だから、その恩恵に対して、 やっぱり社会の一員と して果たすべき責任があ ると思うんですよね。
それをやっぱり一人一人がね、 できる範囲ででいいですよ。 それぞれにやっていこうと。 こういうことをやっぱり学 校の教育とか
にしっかり入れていく。 大人も子供た ちにやんなさいよってこと じゃなくて、大人たちも それをやっていく。
ということが一番今、 日本社会の 立て直しに大事なことじゃ ないかと思ってるんです。
