Transcript · Turkish → English
Turkey's Presidential Election Dynamics
His term of office is about to expire.
While everyone considered it certain that the candidate proposed by the AK Party, which held the numerical majority in the Grand National Assembly of Turkey, would be the 11th
President to be elected,
the oligarchic order of the old Turkey would not stand idly by.
Don't you dare run for President!
Political scarecrows are coming to an end.
Its intention is to scare, frighten, and intimidate.
There is a chance to choose a name with whom the government can work in harmony.
But those who want to prevent this have already set up their game.
First, Sabih Kanadoğlu, the former Chief Public Prosecutor of the Court of Cassation, comes forward.
He says that the AK Party's number of seats will not be enough to elect the President, and if 367 MPs do not participate in the voting in the Grand National Assembly of Turkey, the election will be canceled.
In parallel with Kanadoğlu's move, organized actions called Republic rallies might determine it.
You will not be the one to determine who will step up here.
Either the parliament, which holds the mandate, will determine it.
And just as it determined it ten times, it will determine the 11th time in the same way.
We will take it and make Tayyip the President of the Democratic Republic of Turkey.
Honestly, it doesn't suit me. If you have a candidate, reveal them, man!
If you are confident, step up yourself.
Reveal yourself, man!
Let's see how much respect the parliament has for you.
And how much respect the nation has.
You will see this better. As they struggle, they sink, my friends. They will sink even deeper.
It is forbidden for the spouses of officers in the Turkish Armed Forces to wear headscarves.
If the wife of the commander-in-chief of the Turkish Armed Forces wears a headscarf...
An election that will decide whether the efforts and struggles of the Turkish people, the vision of Turkey in the minds of the republic's founders, and Turkey's future will be sustained.
They are not concerned with protecting the republic, but their own interests.
From the CHP to the Workers' Party, from left-leaning artists to rectors, from the Atatürkist Thought Association to the Association for Supporting Contemporary Life,
they come together under the bracket of nationalism.
Even if you bring forty rotten eggs together, they won't make one good egg.
With the support of media outlets, these rallies quickly turn into a sort of frenzy calling the military to duty.
In the life of the CHP mentality, there is no being together with its people,
other than its name being 'populist' or containing 'people'.
It only has 'people' on its sign, otherwise it has no connection with the people.
In the General Staff of the period, February 28 reflexes were revived,
and veiled threats began to adorn newspaper headlines.
The president to be elected is also the commander-in-chief of the Turkish Armed Forces,
Here, I express my belief that a president who longs for the ideal of a secular, democratic, and social state governed by the rule of law will be elected there.
As a result of all these consultations, one name has emerged.
And that is my dear Abdullah Gül, with whom we have walked this path and founded this movement together,
my brother. For the AK Party government, which they could not intimidate, the 367 absurdity was brought up again.
A press release is published.
It goes down in history as the e-memorandum.
But something unprecedented happens.
For the first time in our republican history, civilian politics responds to the memorandum.
Emphasizing that the General Staff is an institution subordinate to the Prime Ministry, government spokesperson Cemil Çiçek,
puts an end to this initiative on behalf of the government.
Thus, Abdullah Gül, nominated by Recep Tayyip Erdoğan,
was elected the 11th president of the Republic of Turkey in the third round of the presidential election held on August 20, despite all obstacles.
Gül is the last president elected by parliament.
What the nation says goes. Whoever the nation wants will be the president.
Whoever the nation wants will be the prime minister.
Whoever the nation wants will be the members of parliament. Not by appointment, but by election.
End of transcript · 718 words · machine translated
Original transcript (Turkish)
Görev süresi dolmak üzeredir. Herkes, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde sayısal üstünlüğü elinde bulunduran AK Parti'nin önereceği adayın 11. Cumhurbaşkanı olarak seçileceğine kesin gözüyle bakarken, eski Türkiye'nin oligarşi düzeni ise boş durmayacaktır. Sakın ha Cumhurbaşkanı adayı olma!
Siyasi korkuluklar bitiyor. Niyeti korkutmak, ürkütmek, sindirmek istiyorum. İçilmiş hükümetin uyumla çalışabileceği bir isim belirleme şansı vardır. Bunu engellemek isteyenlerse oyunu çoktan kurmuşlardır. Önce ortaya eski Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Sabih Kanadoğlu çıkar.
AK Parti'nin sandalye sayısının Cumhurbaşkanı'nı seçmeye yeterli olmayacağını ve Türkiye Büyük Millet Meclisi'ndeki oylamaya 367 milletvekili katılmazsa seçimin iptal olacağını söylüyor. Kanadoğlu'nun hamlesine paralel olarak adına Cumhuriyet mitingleri denilen organize işler belirleyebilir. Buraya çıkacak olanı sen belirlemeyeceksin. Ya vekaleti almış olan parlamento belirleyecek. Bunu da 10 kez nasıl belirlediyse 11'in kezini aynı şekilde belirleyecek.
Biz alacağız, Tayyip Demokratik Türkiye Cumhuriyeti'nin Cumhurbaşkanı yapacağız. Vallahi benim işime sevmiyor. Senin adayın varsa aç ulan. Kendine güveniyorsan kendin çık. Kendine aç ulan. Bak bakalım parlamento sana ne kadar itibar ediyor.
Millet ne kadar itibar ediyor. E bunu daha iyi görürsün. Sırtındıkça batıyorlar arkadaşlar. Daha da batacaklar. Türk Silahlı Kuvvetleri'nde subay eşlerinin türban takması yasak. Türk Silahlı Kuvvetleri'nin başkomutanının eşi türbanlı olur ise... Türk'ün emeklerinin şabasının, cumhuriyeti kuran insanların kafasındaki Türkiye vizyonunun, Türkiye geleceğinin sürdürülüp sürdürülmeyeceğinin karara bağlanacağı bir seçim.
Cumhuriyeti değil, kendi çıkarlarını koruma derdindeler. CHP'den İşçi Partisi'ne, sol tandanslı sanatçılardan rektörlere, Atatürkçü Düşünce Derneği'nden, Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği'ne kadar, ulusalcılık parantezinde bir araya gelir. Kırk tane çürük yumurtayı bir araya getirsen, bir sağlam yumurta etmez. Medya kuruluşlarının da desteğiyle bir çeşit askeri göreve çağırma çılgınlığına dönüşür kısa zamanda bu mitingler.
CHP zihniyetinin hayatında halkıyla beraber olmak yok, isminin halkçı olmasından veya halk olmasından başka. Bunun tabela da halk, yoksa halkla bunun arası yok. Dönemin genel kurmayındaysa 28 Şubat refleksleri canlanmış, üstü kapalı tehditler gazete manşetlerini süsler olmuştur.
Seçilecek cumhurbaşkanı aynı zamanda da Türk Silahlı Kuvvetleri'nin başkomutanı, layık demokratik ve sosyal hukuk devleti idealine sözlediği özle bir cumhurbaşkanının oraya seçileceğine olan inancımı burada veriyorum. Bütün bu araştırmalar neticesinde bir ismi ortaya çıkarmıştır. O da değerli bugüne kadar beraber bu yolda olduğumuz, bu hareketi beraber kurduğumuz Abdullah Türk kardeşim. Sözünü korkutamadıkları AK Parti hükümeti için 367 garabeti tekrar kısıtıldı.
Bir basın açıklaması yayınlanır. Tarihe E muhtere olarak geçer. Fakat o güne kadar görülmemiş bir şey olur. Cumhuriyet tarihimizde ilk defa sivilli siyaset muhtereye cevap verir. Genelkurmayın başbakanlığa bağlı bir kurum olmasının altını çizen hükümet sözcüsü Cemil Çiçek,
hükümet adına bu girişime noktayı koyar. Böylece Recep Tayyip Erdoğan'ın aday gösterdiği Abdullah Gül, bütün engellemelere rağmen 20 Ağustos'ta yapılan cumhurbaşkanlığı seçiminin 3. turunda Türkiye Cumhuriyeti'nin 11. cumhurbaşkanı seçildi. Gül, meclis tarafından seçilen son cumhurbaşkanı. Milletin dediği olacak. Millet kimi isterse o cumhurbaşkanı olacak.
Millet kimi isterse o başbakanı olacak. Millet kimi isterse onlar milletvekili olacak. Anamayla değil, seçimle.
