Turkish → English transcript
I couldn’t get this, friends. I couldn’t get this because I have no money.
This is a disgrace for this country.
I bought this at the market.
I made a list, but I couldn’t buy this because I had no money in my pocket.
I couldn’t get this. Is this really that hard?
Is it really that hard? I have three kids.
Isn’t it a shame?
I just want to buy my bread here.
I want the sustenance of my wife and kids from here.
Enough already.
Enough already. Is it really that hard?
Is it really that hard to say this much to a person?
I am ashamed.
I
This person
Damn it. Damn it.
Damn it.
I want this country to finally be sensitive.
I want it to be sensitive. Are we going to die like this? They will carry away our corpses.
Are we even living in a country?
Let these problems come.
Let the friends who are responsible to us come.
Let them come to my child’s
Let them give my daughter and my son their due.
Let them give us our due here.
This is where I celebrated my April 23rd.
Do you know how I celebrated it?
With no money.
Without her being with me.
“Dad, I was next to you, I slept next to you in the morning.
I slept in your bed.
Your scent,
I breathed it in,” she said. I,
while hearing this,
it really hit me. I cried, but I did not show it.
Shame on this state.
Enough already.
Let us kill ourselves and finally be freed.
Take us away, take our bodies away.
Enough already.
How much can one person take, this much, this much, this much, this much.
It is a shopping list.
A list of the things I cannot buy.
A list of what I cannot buy, friends, look.
We have no money in our pockets.
We keep saying it, keep saying it.
The more we work, the more they grow.
It is the country’s shame.
Friends, it is the country’s shame.
Literally the country’s shame.
It is actually something very simple, very simple.
Mr. Sabahattin, it is very simple.
Hakkı, in Rusa
It is really simple.
To a worker’s labor, his labor, his sweat
Shame on you. Look at a person.
We are making dozens of people, this many people,
suffer.
And the country’s
soldiers, the country’s police…
We are not like that.
We do not have to make people suffer. We do not
want to put anyone
in a difficult situation.
We
want to take what is rightfully ours
and leave here,
to just go. I mean, we will leave immediately, we have no problem.
But
these people do not understand us.
Either we will die here, or we will die.
There is no leaving without getting what I deserve.
To our esteemed elders,
we want to make this heard.
Let them come here.
We do not eat people.
We are here fighting for our bread.
Our older brother Gardemiş, everyone is our older brother.
Everyone who comes here.
It is not that hard. It is not this hard to make a person understand this.
This prime minister and the president are elected by the people.
Yes.
The ministers
The president and the prime minister
Appoint them.
This minister
Is my minister, the nation's minister.
Then why is this nation running away?
Why does this nation not see our distress?
Why does it not entrust itself to our state?
Does it want us to die?
What should we do?
Should we give up and leave?
Mr. Sabahattin, should we give up our rights?
Should we die?
Is that what it wants?
We want a remedy, a solution.
We want a quick remedy.
We have no strength left to endure.
At home, the kids are waiting for bread and such.
We have no money left to buy bread.
We want a remedy.
End of transcript · 657 words · machine translated
Original transcript (Turkish)
Bunu alamadım arkadaşlar. Para olmadığı için ben bunu alamadım. Bu ülkenin bir ayıbı. Ben bunu pazara aldım. Liste yaptım ama cebimde param olamadığı için alamadım bunu. Bunu alamadım. Bu kadar mı zor bu ya?
Bu kadar mı zor? Benim 3 tane çocuğum var benim ya. Ayıp değil mi ya? Ya ben ekmeğimi almak istiyorum buradan ya. Çoluğumun çocuğumun rızkını istiyorum buradan. Yeter ya.
Yeter ya. Bu kadar mı zor? Bir insana bu kadar laf söylemek bu kadar mı zor ya? Beni utanıyorum. Ben Ya bu insanı
Lanet olsun ya. Lanet olsun ya. Lanet olsun ya. Ya artık ülkenin duyarlı olmasını istiyorum ya. Duyarlı olmasını istiyorum ya. Bu kadar mı öleceğiz ya? Bizim cesetlerimizi götürecekler. Ülkede mi yaşıyoruz biz ya?
Bu problemler gelsin ya. Bu bize sorumlu arkadaşlar gelsin. Gelsin benim çocuğumun, Kızımın, oğlumun hakkını versin. Burada hakkını versin.
Burada benim 23 Nisan'ın kutlukatım. Nasıl kutladım biliyor musunuz? Parasız. Yanımda olmadan. Baba ben senin yanında, sabah senin yanında yattım.
Senin yatağında yattım. Senin kokunu Çektim dedi. Ben bunu Duyarken Gücüme gitti. Ağladım ama belli etmedim.
Yazıklar olsun bu devlete ya. Yeter artık ya. Kendimizi öldürelim de kurtulalım artık ya. Alın bizi götürün, cesetlerimizi alın götürün ya. Yeter artık ya.
Ya bir insana bu kadar, bu kadar, bu kadar, bu kadar. Pazar listesi ya. Ya bunları alamadığımın listesi. Alamadığımın listesi arkadaşlar bak. Cebimizde para yok.
Soyluyoruz, soyluyoruz. Onlar biz çalıştıkça, onlar büyüyor. Ülkenin ayıbı. Arkadaşlar ülkenin ayıbı. Resmen ülkenin ayıbı.
Çok basit olan bir şey aslında, çok basit. Sabahattin Bey, çok basit. Hakkı, Rusa'da Çok basit ya. Bir işçinin emeğine, emeğine, alnına
Yazıklar olsun ya. Ya bir insana bak. Onlarca insana, bu kadar insana Acı çektiriyoruz ya. Ya ülkenin Askerine, ülkenin polisine
Biz şey değiliz ya. Acı çektirmek zorunda değiliz. Kimseyi Zor durumda Şey yapmak isteyeyiz. Biz
Takımız olanı alıp Buradan çekip Gitmek isteriz. Yani anında gideriz. Yani bir sıkıntı yok. Ama Bu insanlar bizi anlamıyor.
Ya öleceğiz burada, ya öleceğiz. Hakkımı almadan da gitmek yok. Sayın Büyüklerimize Bunu duyurmak istiyoruz. Gelsin buraya.
Biz insan yemeyiz ya. Biz burada ekmek kavgası ediyoruz. Abimiz Gardemiş'i, herkes bizim abimiz. Buradan gelen herkes. Ya bu kadar zor değil ya. Bir insana bu laf anlatmak bu kadar zor değil ya.
Bu Başbakanı, Cumhurbaşkanı'nı halk seçiyor. Evet. Bakanları Cumhurbaşkanı, Başbakan Yerleştiriyor.
Bu bakan Benim bakanım, milletin bakanı. Bu millette niye kaçıyor? Bu milletin canesizliği niye görmüyor? Bizim devletimize niye emanet olmuyor?
Ölmemizi mi istiyor? Ne yapalım? Bırakıp gidelim mi? Sabahattin Bey hakkımızı bırakalım mı? Ölelim mi?
Onu mu istiyor? Çare istiyoruz, çare. Çabuk çare istiyoruz. Dayanacak güç de kalmadı. Evde ekmek mekmek de çocuklar bekliyor.
Ekmek alacak para da kalmadı. Çare istiyoruz.
