Transcript · Dutch → Greek
Discussion on Children's Rights and Family Structure
Θέλω να τονίσω ότι το δικαίωμα στο παιδί δεν υπάρχει,
αλλά το δικαίωμα να μεγαλώνεις με τους βιολογικούς σου γονείς, αυτό υπάρχει.
Αυτό είναι συγκεκριμένα το άρθρο επτά της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού.
Και έτσι καταπατείται από χιλιάδες γονείς στην Ολλανδία.
Από τη μητέρα μου, από τον πατέρα μου. Επίσης από τον Rob Jetten και τον φίλο του Nico.
Και στην πραγματικότητα δεν ακούς τίποτα γι’ αυτό.
Σε εξόργισε αυτή η είδηση χθες;
Ναι, ναι, με εξόργισε. Λοιπόν, εγώ, εγώ, εγώ κυρίως. Εγώ, εγώ.
Με έπιασε πόνος στο στομάχι όταν το είδα.
Γιατί για άλλη μια φορά βλέπω ακριβώς αυτό που νιώθω και για τους δικούς μου γονείς και
ότι δεν σκέφτονται το παιδί ούτε καν στην επικοινωνία.
Πήγαινε για το όνειρο του Rob Jetten και του φίλου του που
γίνεται πραγματικότητα. Και πόσο ωραίο που όλοι μας βοηθούν με
αυτό στην πραγματοποίηση
του ονείρου μας. Αλλά ότι, ε, η συνέπεια επίσης
είναι ότι αυτό το παιδί
λοιπόν μεγαλώνει με, ε, λοιπόν εμπλέκεται σε, ε, υπάρχει μια
δότρια ωαρίων, που δίνει το ωάριό της, το οποίο
τοποθετείται στη μήτρα μιας παρένθετης μητέρας.
Λοιπόν, το παιδί έχει ήδη δύο βιολογικές
μητέρες, κάτι που είναι ήδη ιδιαίτερα μπερδεμένο,
φαντάζομαι. Και έτσι είναι.
Πάρα πολλά, πάρα πολλά παιδιά που το βιώνουν αυτό
το αισθάνονται έτσι.
Και στη συνέχεια το παιδί απομακρύνεται κιόλας από αυτές τις δύο βιολογικές μητέρες
και μεγαλώνει με έναν, έναν από τους πατέρες, που λοιπόν δεν είναι βιολογικά συγγενής τους.
Λοιπόν, αυτό είναι, το θεωρώ μια μορφή, μορφή
ψυχολογικής τρομοκρατίας για ένα παιδί. Ίσως είναι πολύ σκληρό.
Είναι βαριές λέξεις.
Ναι, ναι, αλλά έτσι το αισθάνομαι εγώ.
Εεε, και εεε, για το οποίο σκέφτομαι αν έχει πραγματικά μελετηθεί καλά.
Και αυτό που κυρίως φοβάμαι, είναι ότι το παιδί
ή μάλλον, ότι αυτό έχει μια εξομαλυντική
επίδραση.
Υπό την έννοια ότι
εεε, δηλαδή η, η, η πραγμάτωση του ονείρου
τονίζεται, αλλά
οι συνέπειες για το παιδί καθόλου.
Οπότε εγώ, θα ήθελα πραγματικά να καλέσω
να το σκεφτούμε πολύ περισσότερο.
Και αυτό ισχύει για τα μέσα ενημέρωσης. Ισχύει, ουσιαστικά, για όλους.
End of transcript · 343 words · machine translated
Original transcript (Dutch)
Wil benadrukken is het recht op een kind bestaat niet, maar het recht om op te groeien bij je biologische ouders, dat bestaat wel. Dat is namelijk artikel zeven in het VN Kinderrechtenverdrag. En dat wordt dus door duizenden ouders in Nederland met voeten getreden. Door mijn moeder, door mijn vader. Ook door Rob Jetten en zijn vriend Nico.
En daar hoor je eigenlijk niks over. Werd je boos van dat nieuws gisteren? Ja, ja, daar werd ik wel boos van. Nou, ik ik ik werd er vooral. Ik ik. Ik kreeg er buikpijn van toen ik het zag. Omdat ik wederom precies zie wat ik ook bij mijn eigen ouders voel en
dat er niet over het kind wordt nagedacht en ook gewoon niet in de communicatie. Het het ging over de droom van Rob Jetten en zijn vriend die uitkomt. En wat wat fijn dat iedereen ons helpt bij het bij het waarmaken van onze droom. Maar dat er euh ook het gevolg
is dat dit kind dus opgroeit met euh dus het zit in euh er is een eiceldonor, die staat haar eicel af, die wordt ingebracht in de baarmoeder van een draagmoeder. Nou, dus het kind heeft al twee biologische
moeders, wat al bijzonder verwarrend is, kan ik mij voorstellen. En dat is zo. Heel veel, heel veel kinderen die dat meemaken ervaren dat zo. En vervolgens wordt het kind ook nog eens bij die beide biologische moeders
weggehaald en groeit het op met een een van de vaders, die dus niet biologisch van hen is. Nou, dat is een ik vind het een vorm van, van psychologische terror eigenlijk voor een kind. Het is misschien heel hard. Het zijn wel grote woorden. Ja, ja, maar dat zo voelt dat voor mij.
Euhm en euh waarvan ik denk is daar nou echt goed over nagedacht. En waar ik vooral bang voor ben, is dat het kind of nee, dat dat dat hier een een normaliserende werking van uitgaat. In die zin dat het
euh dus de de, de, de het waar waarmaken van de droom wordt benadrukt, maar de gevolgen voor het kind helemaal niet. Dus ik, ik zou toch heel erg willen oproepen om daar veel meer over na te denken.
En dat geldt voor media. Dat geldt voor eigenlijk voor iedereen.
