Transcript · English → Polish
English → Polish transcript
Ludzie, którzy nie mają ADHD,
nie traktują ADHD poważnie przez tę małą rzecz zwaną maskowaniem.
Tak, zachowuję się, jakbym był normalny,
żebyś nie traktował mnie jak gówno.
Ale w pewnym momencie wszystko się sypie.
Och, hej, świetnie ci szło w pracy, ale jakby zaczynasz o paru rzeczach zapominać.
Tak, więc przez ten pierwszy tydzień w pracy tylko powtarzałem: wynieś śmieci,
wynieś śmieci, wynieś śmieci przez ostatnią godzinę mojej zmiany,
żebym nie zapomniał o śmieciach.
Było ci tak dobrze na początku związku, co się stało? Tak, to było ekscytujące,
ale teraz ta rzecz, która reguluje mój dopaminę, wróciła do swojego normalnego,
niefunkcjonującego stanu,
i moja depresja znowu się odzywa.
I teraz jest dużo więcej presji w tej sytuacji, trochę się rozsypuję.
Och, kiedyś tak świetnie odpisywałeś na moje SMS- y. Och, a teraz mam z tym lęk,
i przeraża mnie nawet samo przeczytanie wiadomości.
Och, czemu już nie chodzimy do ciebie do domu?
Cóż, dziś rano zgubiłam klucze i dosłownie zdemolowałam całe mieszkanie,
szukając ich, a one były w moim samochodzie, i już byłam spóźniona.
No ale widziałam,
że potrafisz być na czas, dasz radę.
Nie, siedziałam na następnym parkingu obok przez godzinę,
zanim mieliśmy się spotkać,
a potem po prostu tak sobie weszłam,
bo miałam tyle lęku z powodu spóźnienia, bo nie chciałam,
żeby traktowano mnie jak gówno.
Okej, ale jeśli umiesz się maskować i możesz to trochę ukryć,
to jakby możesz robić tak cały czas, prawda? Wiesz, te dni,
kiedy nie odbieram telefonu aż do, nie wiem, dziewiątej wieczorem?
Tak, wtedy gniję w łóżku. Moje ciało było fizycznie wykończone.
I wczoraj musiałam pracować z ludźmi. I mam pracę, w której oni,
w której oni się na mnie patrzą i jestem obserwowana. Już nic ze mnie nie zostało.
End of transcript · 288 words · machine translated
Original transcript (English)
People who don't have ADHD don't take ADHD seriously because of this little thing called masking. Yes, I act like I'm normal, so you don't treat me like shit. But at some point, it falls apart. Oh, hey, you were doing great at work, but like, you're kind of forgetting a few things. Yeah, so that first week at work, I was just repeating, take out the trash, take out the trash,
take out the trash for the last hour of my shift so that I didn't forget the trash. You were so good in the beginning of the relationship, what happened? Yeah, it was exciting, but now the thing that regulates my dopamine and my depression is kicking back in. and my depression is kicking back in.
And there's a lot more pressure on the situation right now, I'm kind of falling apart. Oh, you used to be so good at texting me back. and it's terrifying to actually even read the text message. Oh, how come we don't go to your house anymore? Well, I lost my keys this morning, and I actually destroyed my entire apartment looking for them,
and they were in my car, and I was already late. Well, I've seen you be on time before, you can do it. Well, I've seen you be on time before, you can do it. No, I was sitting in the next parking lot over for an hour before we had to meet up, and then I just kind of strolled in because I had so much anxiety about being late
because I didn't want to be treated like a piece of shit. Okay, but like, if you can mask and you can hide it for a little bit, then like, you can do that all the time, right? So you know those days that I don't answer my phone until like nine o'clock at night? Yeah, I was bed rotting. Oh, my body was physically exhausted. And I had to work with people yesterday.
And I have a job where they, where they look at me and I'm being observed.
