Transcript · Spanish → Uzbek
Discussion on Messi and Barcelona Legacy
Eh, Leo, mmm, futbolchi sifatida, shubhasiz, dunyoning eng yaxshisi
va yaxshi o‘yinchi.
Faqat bir narsani unutmaslik kerak,
Barça undan ustun va ehtiyot bo‘lsin.
Ehtiyot bo‘lsin. Buni aytyapman,
eh, men bir futbolchiga bo‘lgan tarixiy mehrimdan kelib chiqib,
uni o‘n uch yoshida, men Barça prezidenti bo‘lganimda transfer qilganman.
Ehtiyot bo‘lsin. Barça uning shaxsidan ustun.
U
buyuk o‘yinchi, dunyoning eng yaxshisi, qisman, qaysi foizda ekanini aytmayman,
Barça tufayli qisman shunday. Shuning uchun, u buni unutmasligi kerak.
Shunday ekan, eh, men unga hali ham biroz
vaqt beraman, ammo
bir kun kelib, janob Leo Messi
qaror qabul qilmagani meni bezovta qila boshlaydi. Va eng kichik bahona bilan Barça oldiga kelib,
xayrlashish uchun kelishi.
Muxlislar, a? Prezident kim bo‘lishidan qat’i nazar, prezident kim bo‘lishidan qat’i nazar,
u Barselona bilan xayrlashishga kelsin. Leo Messi esa xayrlashishga keladi,
a,
buning Laportaning prezidentligi bilan aloqasi bo‘lishi shart emas.
Laporta bo‘lmagan kunda kelsa, men o‘sha hurmat tadbiriga bormasdim.
Qanday, qanday, qanday? Qani.
U o‘zini kim deb biladi? Bir daqiqa, iltimos. Chunki, albatta.
Barselonaga kelishini Laportaning bor-yo‘qligiga bog‘lash.
Agar u bo‘lmasa, men o‘sha, hurmat tadbiri kuniga bormayman.
Menda allaqachon to‘rtta chevara bor. Ulardan Barselona futbolkasini sotib olib berishimni so‘radim.
Ularga dedim: «Hey, Messini yozaymi yoki
Laminni yozaymi?» «Bobo, Laminni-da, albatta.»
Lamin, shundaymi?
Xo‘sh, — Siz aytgan ikkinchisi kim?
Chevaralarim mendan so‘rashadi: «Bobo, siz aytayotgan ikkinchisi kim?»
Ikkinchisi kim?
Leo Messi. Ha, u, u yaxshi o‘yinchi edi.
U buyuk o‘yinchi edi, hayotimda ko‘rgan eng yaxshisi.
Bobo, men baribir unisini, Laminikini xohlayman.
End of transcript · 240 words · machine translated
Original transcript (Spanish)
Eh, Leo, mmm, como futbolista, indiscutible, el mejor del mundo y un buen jugador. Solo hay una cosa que no se tiene que olvidar, que el Barça está por encima suyo y que vaya con cuidado. Que vaya con cuidado. Lo digo,
eh, desde el amor, eh, histórico que yo tengo por un jugador que fiché cuando tenía trece años y yo era presidente del Barça. Que vaya con cuidado. El Barça está por encima de su persona. Él es un gran jugador, el mejor del mundo, en parte, no digo en qué porcentaje,
en parte del Barça. Por tanto, eso él no se puede olvidar. Tanto, eh, yo le dejo todavía pasar un margen de tiempo, pero llegará el día en que a mí me empezará a molestar que el señor Leo Messi no tome. Y la más mínima pega que venga al Barça a
despedirse de la afición, ¿eh? Sea quien sea el presidente, sea quien sea el presidente, que venga a despedirse del Barça. Y Leo Messi viene a despedirse, eh, y no tiene por qué Laporta es el presidente
y viene el día que Laporta no esté, yo no iría a ese homenaje. ¿Cómo, cómo, cómo? A ver. ¿Quién se ha creído? Un momento, por favor. Es que, claro. Que condicionarse la venida a Barcelona a que Laporta fuera o no. Si no fuera, yo no voy a ese, ese día del homenaje.
Yo tengo ya cuatro bisnietos. Les he preguntado que les iba a comprar una camiseta del Barça. Les he dicho: «Oye, ¿pongo a Messi o pongo a Lamine?». Pues abuelo, Lamine, hombre. Lamine, ¿no? Pues con-- ¿Por quién es el otro que has dicho?
Pues mis nietos me preguntan a mí. Abuelo, ¿quién es el otro que dices? ¿Quién es el otro? Leo Messi. Ah, era, era un buen jugador. Era un gran jugador, el mejor que he visto en esta vida. Abuelo, aun así todo, quiero la, la de Lamine.