Transcript · Persian → English
Discussion on China's Economic History
Why should I stand here until kingdom come, complaining about the past? Let's see.
Now, even if I stand here until kingdom come, complaining about the past,
Will Qasem come back to life?
Will Sadasan come back to life?
What do we gain from it?
Let's accept one fact:
that we
what Mao did for China. The doctor said
The Chinese have always been one of the world's major economies,
but for a hundred years,
they were humiliated.
What did Mao do? Mao came and put an end to those hundred years of humiliation.
How did he end it? He said, "I believe in
myself enough to sit down with America and negotiate with America."
China
did not progress after 1976 and Mao's death.
It was after 1970 or '71, when Mao
came to believe that he could engage with the world,
that it progressed.
And today in China, where I will be arriving this evening,
they worship Mao's statue
as someone who—not as someone whose Cultural Revolution
He made the Chinese people miserable, not as someone who during his rule,
not as someone who
launched the Cultural Revolution— You know that until 40 years ago in
China,
the greeting was, “Have you had dinner?”
No one remembers Mao as responsible for that.
How do they remember Mao? As someone
who
ended a hundred years of China’s humiliation and
allowed China to seize that opportunity
and leap forward.
We do not need a poisoned chalice
End of transcript · 246 words · machine translated
Original transcript (Persian)
صبحم وایسم اینجا غر بزنم راجع به گذشته. نگاه کنیم. حالا من تا الهی صبحم وایسم اینجا غر بزنم راجع به گذشته قاسم زنده می‌شه؟ سداسن زنده می‌شه؟ چی گیرمون میاد؟
بیاییم یک واقعیت رو بپذیریم که ما همون کاری که ماو برای چین کرد. آقای دکتر گفت چینی‌ها همیشه یکی از اقتصادهای بزرگ دنیا بودند اما صد سال
تحقیر شدند. ماو اومد چی کار کرد؟ ماو اومد این صد سال تحقیر رو پایان داد. چه‌جوری پایان داد؟ گفت من به خودم باور دارم که جلوی آمریکا بشینم با آمریکا مذاکره کنم. چین
بعد از سال هفتاد و شش و مردن ماو نبود که پیشرفت کرد. بعد از سال هفتاد، هفتاد و یک که ماو این باور رو به خودش پیدا کرد که من می‌تونم با دنیا ارتباط برقرار بکنم بود که پیشرفت کرد و امروز تو چین که بنده امشب دارم مشرف می‌شم،
مجسمه ماو رو پرستش می‌کنند به عنوان کسی که نه به عنوان کسی که انقلاب فرهنگیش مردم چین رو بدبخت کرد، نه به عنوان کسی که در زمان حکومتش، نه به عنوان کسی که انقلاب فرهنگی کرد، نه به عنوان-- می‌دونین که تا چهل سال پیش تو
چین احوالپرسی این بود که شام خوردی یا نه. کسی ماو رو به عنوان مسئول اون یاد نمی‌کنه. ماو رو به چه عنوانی یاد می‌کنند؟ به عنوان کسی
که صد سال تحقیر چین رو پایان داد و اجازه داد چین از اون فرصت استفاده کنه، جهش کنه به جلو. ما نه جام زهر نیاز داریم
