Transcript · Persian → Spanish
Analysis of Military Strategies in Iran
La Tercera Guerra Mundial ha comenzado. Hoy no luchamos contra Estados Unidos.
Irán lucha contra más de cuarenta países y potencias militares con
16 capas de defensa aérea.
Estados Unidos, Israel y Gran Bretaña son el triángulo principal para gestionar la red
satelital, los ataques estratégicos con misiles, la guerra electrónica y
el reabastecimiento aéreo. Jordania, Rumanía, Suecia y Dinamarca
tienen la misión de crear la primera barrera defensiva, interceptar misiles de crucero a
baja altitud y proporcionar cobertura de radar de largo alcance.
Catar, Baréin, los Emiratos Árabes Unidos, Arabia Saudí, Kuwait y Chipre
acogen el cuartel general, las bases de drones de reconocimiento y
las estaciones de escucha para vigilar señales internas.
Francia, Italia, Países Bajos, Noruega y Croacia realizan operaciones antisubmarinas,
desminado y patrullaje en el Mediterráneo y el mar
Rojo. Canadá, Australia, Estonia, Finlandia,
Lituania y Nueva Zelanda se centran en ciberataques ofensivos,
el cifrado de la alianza y la gestión de la guerra psicológica contra la cohesión
interna de Irán. Japón, Corea del Sur, Argentina y
Paraguay, encargado de cortar los intercambios energéticos y congelar
activos y de la deslegitimación jurídica a nivel internacional.
Albania, Marruecos y Yibuti acogen a grupos opositores
para sabotajes sobre el terreno y vigilar el estrecho de Bab el-Mandeb.
Para alcanzar el objetivo, los misiles iraníes deben atravesar dieciséis
capas defensivas. En cuanto se lanza un misil, la red
satelital estadounidense, SBIRS, detecta su llamarada de salida.
Al mismo tiempo, radares gigantes desde Turquía hasta
los territorios ocupados y el golfo Pérsico fijan la trayectoria del misil hasta
dos mil kilómetros. Los sistemas Arrow tres y
los buques equipados con SM-3 en el Mediterráneo y el mar de
Omán intentan desintegrar el misil allí mismo.
Si el misil sobrevive a todo eso, cae en la red de los gigantes THAAD
y Patriot. Una barrera extendida desde Arabia Saudí y los Emiratos hasta
el corazón de Tel Aviv. A pocos kilómetros del destino, el misil
entra en nuevas capas. La Honda de David, la Cúpula
de Hierro y, por último, los cañones Phalanx que cada segundo
disparan miles de balas para pulverizar el misil con precisión, a unos cientos
metros del objetivo. Pero eso no es todo.
La guerra cibernética y las interferencias satelitales tampoco dan tregua.
Intentan constantemente inutilizar el cerebro del misil, interferir el GPS
o enviar una orden de autodestrucción. Las tecnologías más modernas
de la historia de la humanidad se han unido para impedir que
tan solo un misil iraní llegue a su destino. Pero bueno,
el resultado puede verse en las ruinas de Israel y de las bases estadounidenses de la
región.
End of transcript · 438 words · machine translated
Original transcript (Persian)
جنگ جهانی سوم شروع شد. ما امروز با آمریکا نمی‌جنگیم. ایران روبه‌روی بیش از چهل کشور و قدرت نظامی با شانزده لایه پدافندی در حال نبرد است. آمریکا، اسرائیل و بریتانیا مثلث اصلی برای مدیریت شبکه ماهواره‌ای، حملات موشکی استراتژیک، جنگ الکترونیک و
سوخت‌رسانی هوایی هستند. اردن، رومانی، سوئد و دانمارک وظیفه ایجاد سد اول پدافندی، رهگیری موشک‌های کروز در ارتفاع پایین و پوشش راداری برده بلند. قطر، بحرین، امارات، عربستان، کویت و قبرس میزبانان ستاد فرماندهی، پایگاه پهپادهای شناسایی و
ایستگاه‌های استراق سمع برای رصد سیگنال‌های داخلی. فرانسه، ایتالیا، هلند، نروژ و کرواسی عملیات ضد زیردریایی، مین‌روبی و گشت‌زنی در مدیترانه و دریای سرخ. کانادا، استرالیا، استونی، فنلاند، لیتوانی و نیوزیلند متمرکز بر حملات سایبری تهاجمی،
رمزنگاری ائتلاف و مدیریت جنگ روانی علیه تمرکز داخلی ایران. ژاپن، کره جنوبی، آرژانتین و پاراگوئه مأموران قطع مبادلات انرژی، بلوکه کردن دارایی‌ها و مشروعیت‌زدایی حقوقی در سطح بین‌الملل. آلبانی، مراکش و جیبوتی میزبانی از گروه‌های معارض
برای تخریب میدانی و پایش تنگه باب‌المندب. موشک‌های ایران برای اینکه به هدف برخورد کنند، باید از شانزده لایه پدافندی رد بشوند. به محض اینکه موشک شلیک میشه، شبکه ماهواره‌ای آمریکا، SBIRS شعله خروجی‌ش رو رصد می‌کنه. همزمان رادارهای غول‌پیکر از ترکیه گرفته
تا سرزمین‌های اشغالی و خلیج فارس رو مسیر موشک تا دو هزار کیلومتری قفل می‌کنند. سامانه‌های پیکان سه و ناوهای مجهز به SM3 توی مدیترانه و دریای عمان تلاش می‌کنند موشک رو همونجا متلاشی کنند. اگه موشک از این‌ها هم جون سالم به در ببره، به تور غول‌های تاد
و پاتریوت برخورد می‌کنه. سدی که از عربستان و امارات تا قلب تلاویو پهن شده. چند کیلومتر تا مقصد، موشک وارد لایه‌های جدیدی میشه. فلاخن داوود، گنبد آهنین و در نهایت تیربار‌های فالانکس که در هر ثانیه هزاران گلوله شلیک می‌کنند تا موشک رو درست چند صد
متری هدف پودر کنند. اما همش این نیست. جنگ سایبری و پارازیت‌های ماهواره‌ای هم ولکن نیستن. مدام تلاش می‌کنند مغز موشک رو از کار بندازن، GPS رو مختل کنند یا دستور خود تخریبی بفرستن. مدرن‌ترین تکنولوژی‌های تاریخ بشر دست به دست هم دادن تا نذارن
فقط یک موشک ایرانی به مقصدش برسه. اما خب نتیجه رو تو ویرانه‌های اسرائیل و پایگاه‌های آمریکا در منطقه میشه دید.
