Transcript · English → Persian
English → Persian transcript
اما شما به اسرائیل هم اشاره کردید و این‌که آیا هدفش با هدف ایالات متحده یکسان خواهد بود یا نه،
اما شما درباره‌اش هم نوشته‌اید و عملاً همان را هم در عنوان در روزنامه آورده‌اید
که آیا آمریکا عملاً داشت از طرح جنگی اسرائیل پیروی می‌کرد یا نه. شما نوشته‌اید این همسویی بسیار نزدیک
هزینه‌هایی به‌همراه دارد که به‌طور کامل درک نشده‌اند. ایالات متحده با اهداف جنگی اسرائیل
همسو است، بدون راهبرد روشنی برای تحقق آن‌ها. چیزی که زمانی بُرد-بُرد بود، اکنون نشانه‌های
باخت-باخت را دارد. ممکن است دولت‌های آینده خود را در حال صرف سال‌ها برای جمع‌وجور کردنِ پیامدهای
یک اتحاد بیابند که به این نتیجه می‌رسند بیش از حد نزدیک شده بود. پس کمی جزئی‌تر توضیح بدهید چه نوع هزینه‌هایی
مدنظر شماست و این‌که ایالات متحده چگونه بیشتر با تاکتیک‌های اسرائیل همسو شده است؟ پس ایالات متحده
ایالات متحده و اسرائیل برای این جنگ با هم برنامه‌ریزی می‌کنند، به شکلی که آمریکا واقعاً با هیچ متحد دیگری برنامه‌ریزی نکرده
از زمانی که در جنگ جهانی دوم با بریتانیایی‌ها کار می‌کرد. ما واقعاً دست در دست هم عمل می‌کردیم
با یکدیگر. نگرانی، از نظر من، این است که اسرائیلی‌ها در خاورمیانه استراتژی‌ای را اتخاذ کرده‌اند
که نشان می‌دهد آن‌ها همیشه در وضعیت آماده‌باش جنگی هستند. آن‌ها همیشه احساس می‌کنند باید در حال جنگ باشند
و به دشمنان حمله می‌کنند، توانایی‌های دشمن را تضعیف می‌کنند و بعد از چند سال
وقتی دشمنان دوباره تجدید قوا می‌کنند، اسرائیلی‌ها دوباره حمله می‌کنند. اسرائیلی‌ها چند دهه است که
به این رویکرد می‌گویند «چیدن علف‌ها». آن‌ها فقط می‌آیند، دوباره حمله می‌کنند، با اهداف محدود،
دشمنان دوباره قدرت می‌گیرند، آن‌ها هم دوباره وارد می‌شوند. این روشی نیست که آمریکا با مشکلات برخورد کرده باشد
در سرتاسر جهان. آمریکا تلاش می‌کند از خاورمیانه خارج شود و نگرانی من این بود که وقتی
آمریکا به چگونگی برخورد با ایران فکر می‌کرد، شاید رئیس‌جمهور داشت ایالات متحده را به این وضعیت سوق می‌داد
که مدام «چمن ایران را کوتاه کند»، هر چند سال یک‌بار با ایران وارد جنگ شود، که فکر نمی‌کنم این به نفع
آمریکا باشد و فکر نمی‌کنم این شیوه‌ای باشد که ایالات متحده در گذشته با مشکلات برخورد کرده است.
این وضعیت مجموعه‌ای از ناامنی‌ها در خاورمیانه ایجاد می‌کند، از نظر عبور و مرور از
تنگه هرمز که نه فقط برای انرژی بلکه برای یک سلسله کامل از کالاها در سرتاسر
جهان بسیار مهم است. فکر نمی‌کنم این وضعیت آمریکا را در موقعیت بهتری قرار دهد. فکر نمی‌کنم منطقه را
در موقعیت بهتری بگذارد و این همان نگرانی‌ای بود که هنگام نوشتن آن مطلب داشتم که
با پذیرفتن این نگاه اسرائیلی که شاید «چیدن علف هرز» کارِ بدی نباشد، ممکن است داریم در یک
الگو می‌افتیم. البته، هدف اسرائیل و هدف آمریکا شاید این بود که اگر کل رهبری
هستهٔ حاکمیتی را هدف بگیریم، دولت فرو می‌پاشد و دیگر مشکلی به نام ایران وجود ندارد. من فکر نمی‌کنم که این
هیچ‌وقت محتمل بوده باشد. همچنین فکر می‌کنم در همین راستا واقعیت این است که ما هرگز تمام
هستهٔ رهبری یک دولت را به قصد پیشبرد یک هدف سیاست خارجی ترور نکرده‌ایم.
این همان کاری است که با همکاری اسرائیلی‌ها انجام دادیم. این‌که آخرِ کار معلوم شود ایدهٔ خوبی
بوده یا بدی، هنوز مشخص نیست. این برای من شبیه یک سابقهٔ خیلی خوب برای بنا گذاشتن به نظر نمی‌رسد.
End of transcript · 545 words · machine translated
Original transcript (English)
But you did mention Israel and whether it would have the same goal as the United States, but you've also written about it and you've essentially the title anyway in the newspaper was America essentially following the Israeli war plan. You've written this close alignment comes with costs that are not fully appreciated. The United States is aligned with Israeli war aims without a clear strategy to accomplish them. What was once a win-win has the markings of a
lose-lose. Future administrations may find themselves spending years picking up the pieces of an alliance that they conclude grew too close. So just detail a little bit what type of costs you're talking about and how is the U.S. more aligned with Israeli tactics? So the United States and Israel plan together for this war in a way the U.S. hasn't really planned with any allies since it worked with the British in World War II. We were really operating handing glove with
each other. The concern to my mind is that the Israelis have adopted a strategy in the Middle East that suggests they're always on a war footing. They always feel they have to be fighting and they will attack adversaries, degrade the adversary's capabilities and then a few years later when the adversaries rebuild the Israelis attack again. The Israelis have been calling this for several decades mowing the grass. They just come in, they attack again, limited aims,
the adversaries build up, they go in again. That's not the way the U.S. has treated problems around the world. The U.S. is trying to pull out of the Middle East and my concern was that as the U.S. thought about dealing with Iran, the president may be pushing the United States into this position of mowing the grass on Iran, having a war with Iran every few years which I don't think is in the U.S. interest and I don't think is the way the United States has approached problems in the past.
That creates a whole set of insecurities in the Middle East in terms of transit through the Strait of Hormuz which is so important not just for energy but a whole series of commodities around the world. I don't think that leaves the U.S. better off. I don't think it leaves the region better off and that was the concern I had in writing the piece that in adopting this Israeli sense that maybe mowing the grass is okay, we may be falling into a
pattern. Now of course the Israeli goal and the U.S. goal was maybe if we attack the entire leadership cadre that the government collapses and there's no more Iran problem. I don't think that ever was likely to be the case. I also think that on that line the fact is we have never assassinated an entire leadership cadre of a government as an effort to move a foreign policy goal. That's what we did in cooperation with the Israelis. Whether that turns out to be a good
idea or a bad idea is yet to be seen. It doesn't strike me as a very good precedent to be setting.
