Ancient Techniques for Salt Purification

Dawni ludzie, ryzykując ścięcie,

potajemnie kopali przy morzu płytki dół.

Nie robili tego, by zbierać dary morza,

lecz stosowali sposób na oczyszczanie

nielegalnej soli, który zwodził władze. Na dnie układali

słomę, a podczas przypływu wpuszczali wodę morską,

którą wiatr i słońce zagęszczały w solankę

o wysokim stężeniu. Gołym okiem trudno

ocenić jej stężenie, wystarczy wrzucić do wody

jajko, jeśli stabilnie unosi się na powierzchni,

oznacza to, że zasolenie jest odpowiednie.

Przez dwie warstwy gęstej tkaniny odcedzali zanieczyszczenia,

a solankę wlewali do żelaznego kotła i powoli gotowali na małym ogniu.

Gdy woda odparowywała,

chlorek sodu osiągał nasycenie i wytrącały się żółtobrązowe

kryształy surowej soli. Taka nielegalna sól zawierała jednak

duże ilości chlorku magnezu i siarczanu magnezu,

była gorzka i cierpka, więc nie dało się jej dobrze sprzedać.

Klucz do rozwiązania krył się w popiele z paleniska.

Surową sól ponownie rozpuszczali w wodzie, wsypywali garść popiołu roślinnego

i dokładnie mieszali.

Węglan potasu zawarty w popiele reagował z gorzkimi

zanieczyszczeniami,

tworząc nierozpuszczalny w wodzie osad,

który pozostawał na samym dnie.

Po całkowitym odfiltrowaniu osadu

ponownie odparowywali wodę, by w cudowny sposób

otrzymać pełen garnek śnieżnobiałej, czystej

soli najwyższej jakości.

Na koniec rozkładali ją w nasłonecznionym miejscu,

suszyli, by usunąć wilgoć, i zamykali w szczelnych naczyniach.

W ten sposób ta technika oczyszczania nielegalnej soli, która przez tysiące lat spędzała władzom sen z powiek,

była ukończona.