Transcript · Ukrainian → Polish
Ukrainians Discuss War Preparedness
Nie, tego nie będzie.
No, a jeśli jednak?
Nie, nie będzie.
A dlaczego?
Bo w to nie wierzę.
A dlaczego? A w co pan wierzy?
Ja? W Wszechświat.
Myśli pan, że nie będzie wojny? A jak, a jak się skończy?
Zastraszają nas.
Zarówno ukraińskie media, jak i zagraniczne, a także liderzy polityczni różnych krajów
mówią o możliwej rosyjskiej ofensywie na Ukrainę.
Czy mariupolanie są na nią gotowi? Zaraz się dowiemy.
Przyjechała, już wiem, schowam się w piwnicy, będę tam siedzieć.
A rodzice, czy w ogóle omawialiście z rodzicami taki
rozwój wydarzeń?
Już tak było, że mnie namawiali.
A skąd pani jest?
Ze Śnieżnego.
No, możliwe, że wyjedziemy. Mamy krewnych w Rosji,
więc nie wiem
w ogóle.
Osobiście staram się w ogóle o tym nie myśleć.
Za każdym razem, gdy słyszę coś w wiadomościach, proszę babcię, żeby je wyłączyła.
Będą zabierać, będą zabierać, pójdę do domu.
Do wojska?
Tak.
Nie boi się pan?
Tak.
Raczej nie. No, trzeba będzie.
Będzie pan bronić Ukrainy?
Tak, jej.
No, zmobilizują nas.
I tyle, na wojnę.
Będzie pan bronić Ukrainy?
A jak inaczej?
A pani?
Pojadę do Charkowa. No, tylko co ja będę miał szóstego.
A jeśli wojska pójdą na Charków?
Wtedy będę walczyć. Co robić?
Też pani pójdzie bronić?
Tak.
Nie boi się pani?
E tam, wesoło.
Nie, białe prześcieradło i na cmentarz.
A jakiś bardziej realny?
No, najbardziej realny. Dokąd? Mają już po siedemdziesiąt lat.
Co jeszcze?
Zostaniecie? Nie zaopatrzyliście się w żywność na taki
wypadek?
Nie.
Na razie się nie boicie?
Ani trochę.
Na razie nie mam pojęcia, czekamy jakby
nie na najlepszy, nie na najgorszy wariant, lecz na konkretny
plan działania, którego niestety nie mam.
A myśleli już państwo, na przykład, czy wyjeżdżać, czy zostawać?
No, chyba jednak zostanę,
ale nie podam panu żadnych konkretów.
Tak, przyjechał, no, wyjeżdżać z Mariupola.
A jest dokąd wyjeżdżać?
Jest.
Mam rodzinę w innym mieście. W każdym razie będę do końca
zostawać z rodziną, a potem los pokaże.
No, jeszcze nie do końca rozumiemy, czy to
będzie, czy nie. Może po prostu sieją strach.
No, ale jeśli nagle, jest już jakiś plan działania, na przykład,
nie wykupywaliście
żywności?
Nie, jeszcze nie.
A nie myśleliście, na przykład, jeśli nagle coś takiego się stanie,
żeby pójść do wojska czy
po prostu zostaniecie tutaj, czy będziecie wyjeżdżać?
Na razie zostaję tutaj. Nie planuję nigdzie wyjeżdżać. Na pewno.
A gdyby co, są jakieś kontakty, na przykład, do
Sił Zbrojnych Ukrainy, żeby pójść, czy nie myśleliście o tym?
Ale nie myślałem o tym. Chce się żyć.
Składałem przysięgę Ukrainie.
Będziecie bronić? Jest pan wojskowym?
No, przysięga jest jedna.
Mhm.
Więc tylko tak.
Będziecie się mobilizować i iść—
Byłem karany, mnie nie zmobilizują.
Byłem karany po tym, siedziałem też w Odessie, więc mnie nie zmobilizują.
No, no, to nasza ojczyzna, będziemy bronić.
Tak, rozumiem. A na przykład, jak pan myśli,
pójdzie pan do jakiegoś ochotniczego
batalionu, jeśli nie do Sił Zbrojnych Ukrainy?
Nie, nie, po prostu będę brał broń i walczył
będę, jeśli co.
W podziemiu?
Oczywiście.
Partyzantka?
A jak inaczej?
Zejdę do piwnicy, tyle, mam dobrą piwnicę.
A potem co pan będzie robił, kiedy wyjdzie pan z piwnicy?
No, zależy od okoliczności.
Szczerze, nawet nie chce się o tym myśleć.
Nic nie chcę robić, chcę po prostu
patrzeć na
nasze, na nasze miasto, na nasz kraj, na moje dziecko i
nie widzieć łez ani nie załatwiać żadnych spraw związanych z
przeprowadzką.
Pójdę walczyć.
Nie boi się pan?
Nie.
Czy miał pan już takie doświadczenie, czy będzie to pierwszy raz?
Pierwszy raz.
Ma pan już jakieś kontakty, na przykład z komendami wojskowymi?
Nie mam.
Ale w razie czego pójdzie pan walczyć.
No jasne, myślę, że powiedzą mi, dokąd iść.
A rodzina zostanie tutaj?
No jasne.
Nie myśli pan, żeby ich na przykład ewakuować?
End of transcript · 622 words · machine translated
Original transcript (Ukrainian)
Нет, не будет этого. Ну, а якщо раптом? Нет, не будет. А чому? Ну, потому что я в это не верю.
А почему? А в що вірите? Я? Во Вселенную. Думаєте, що не буде війни? А як, а як вона закінчиться? Нас запугивают. Як українські ЗМІ, так і іноземні, а також політичні лідери різних країн
говорять про можливий наступ Росії на Україну. Чи готові до нього маріупольці? Зараз дізнаємося. Приехала, уже знаю, в подвале спрячусь, буду там сидеть. А батьки, обговорювали взагалі з батьками такий розвиток подій?
Мені так уже було, що мене вговорювали. А ви звідки? Со Снежного. Ну, возможнооо, выедем. У нас родственники в России, поэтому я не знаю
вообще. Лично я стараюсь об этом не думать вообще. Каждый раз, когда по новостям слышу, прошу бабушку выключить новости. Будут забирать, будут забирать, дома пойду. В армію?
Да. Не боитесь? Да. Та нет, наверное. Ну надо, придется. Будете захищати Україну?
Да, ее. Ну, нас мобилизуют. Все, воевать. Будете захищати Україну? А як інакше?
А ви? В Харьков поеду. Ну, вот чего бы у меня шестого. А якщо на Харків підуть війська? Тогда буду воевать. Что делать? Також підете захищати?
Да. Не боитесь? Та такое, весело. Нет, белую простынь и на кладбище. Ну а якийсь більш реальний?
Ну, самый реальный. Куда? Уже по семьдесят лет. Что еще? Будете залишатися. Продуктами не закуповувалися на такий випадок? Нет.
Поки не боитесь? Ни за что. Пока без понятия. Ждем как бы, а, не самого лучш--, не самого худшего варианта, но конкретного плана действий, к сожалению, не имею.
А якийсь там, наприклад, уже думали: будете виїжджати чи залишатися? Ну, наверное, все таки останусь, но по конкретике ничего вам не подскажу. Так, приехал, ну, выезжать из Мариуполя. А є куди виїжджати?
Є. У меня семья в другом городе. Я в любом случае буду до конца оставаться с семьей, а там уже как судьба повернет. Ну, пока не совсем понимаем, будет это или не будет. Просто страх, может, нагнетают.
Ну, але якщо раптом, є вже якийсь план дій, наприклад, там, нічого не скуповували з продуктів? Нет, еще. А ви, наприклад, не думали, там, під, якщо раптом таке станеться,
піти в армію чи просто залишатиметеся тут, чи виїжджатимете? Пока здесь остаюсь. Мне никуда уезжать не планирую. Точно. А якщо що, там, є якісь контакти, наприклад, там, в Збройні сили України піти, чи не думали про це?
Та про такое не думал. Жить хочется. Я присягу давав Україні. Будете захищати? Ви військовий? Ну, при, присяга одна. Угу.
Так що только так. Будете мобілізовуватися і йти- Я сидєвший, мене не, мене не мобілізують. Я сидєвший после этого, я і в Одесі сидєл, і мене не мобілізують. Ну, ну, это родина наша, будем защищать.
Ага, зрозуміло. А, наприклад, як ви думаєте, підете в якийсь добровольчий батальйон, якщо не в ЗСУ? Нет, нет, я просто буду забирать оружие и воевать буду, если что.
Підпільно? Конечно. Партизанити? Ну а як еще по-другому? Подвал спущу, все, у меня хороший подвал.
А потім що будете робити, як вийдете з підвалу? Ну, по обстоятельствам. Чесно, не хочеться навіть думати про це. Нічого не хочу робити, хочу просто дивитися на
наше, на наше місто, на нашу країну, на мою дитину і не бачити ні сліз, ніяких питань не вирішувати щодо переїзду. Пойду воевать. Не боитесь?
Нет. А був у вас вже такий досвід чи це буде вперше? Впервые. А є у вас якісь уже контакти, там, з воєнкоматами, наприклад? Нету.
Але якщо що, то підете воювати. Ну конечно, я думаю, скажут, куда идти. А рідні залишатимуться тут? Ну конечно. Не думаєте їх, там, вивезти, наприклад?