Discussion on Early Marriage and Gender Roles

Γιατί παντρεύτηκες τόσο μικρός;

Παντρεύτηκα. Έκανα οικογένεια.

Την παίρνεις μικρή. Τη μεγαλώνεις στα χέρια σου.

Ναι.

Την πήρα μικρή. Τη μεγάλωσα στα χέρια μου.

Τι σημαίνει να τη μεγαλώνεις στα χέρια σου;

Έτσι καταλαβαινόμαστε καλύτερα.

Τι σημαίνει ότι τη μεγαλώνεις; Πες μου πώς μεγαλώνεις τη γυναίκα σου.

Καταλαβαινόμαστε, επειδή είμαστε μικροί.

Τι ζητάς από τη γυναίκα σου; Σε τι πρέπει να υπακούει;

Υπακούει σε ό,τι της λέω.

Δηλαδή, όπως τι; Πες μου, τι θέλεις εσύ ως άντρας, ως σύζυγος; Τι ακριβώς θέλεις;

Υποτίθεται πως πρέπει να υπακούει σε ό,τι της λέω.

Δηλαδή, τι της λες;

Πλένει. Καθαρίζει.

Συμμαζεύει το σπίτι.

Να μου ετοιμάζει ζεστό νερό.

Να υπηρετεί την οικογένειά μου.

Αργά τη νύχτα, πρέπει να είμαι έτοιμη για τον άντρα μου.

Είμαι υποχρεωμένη να το κάνω αυτό.

Αλλά, ως γυναίκα, πρέπει να το κάνω.

Κι αν δεν θέλεις;

Δεν μπορεί το κορίτσι να πει όχι.

Ναι.

Δεν μπορεί το κορίτσι να πει όχι.

Ουφ.

Ημερολόγιο ενός παιδιού

Είναι 16 χρονών.

Κι αν πει όχι, τι παθαίνει η γυναίκα; Τι της κάνουν;

Τη χτυπούν.

Τη χτυπούν. Και για να μην τη χτυπούν,

είναι υποχρεωμένη να πει ναι.

Ναι.

Κι αν τη χτυπάει, πρέπει να σωπαίνει, επειδή δεν έχει πτυχίο.

Γιατί αν έχει πτυχίο, μπορεί να δουλέψει. Και να μη χρειάζεται τον άντρα της.

Ναι.

Πώς λένε τον άντρα σου;

Μοχάμεντ. Από τον μπαμπά μου.

Τον αγαπούσες πριν τον γάμο;

Δεν τον ήξερα.

Δεν τον ήξερες;

Όχι.

Πότε τον είδες πρώτη φορά;

Όταν ήρθαν να ζητήσουν το χέρι μου.

Δηλαδή, πρώτη φορά τον είδες τη μέρα του αρραβώνα.

Τη μέρα που τον είδα, ήταν η μέρα του αρραβώνα.

Ποια ήταν η αντίδρασή σου όταν τον είδες;

Στην αρχή, απλώς φοβήθηκα από τα ρούχα του.

Μπορούσες να αλλάξεις γνώμη;

Όχι.

Τι σε ενοχλούσε περισσότερο;

Ότι δεν μου άρεσαν καθόλου τα ρούχα του.

Ποιο είναι το πιο δύσκολο πράγμα με το οποίο παλεύεις σήμερα;

Το ότι είμαι παντρεμένη σε αυτή την ηλικία.

Γιατί δεν είπες όχι;

Δεν ήξερα ότι θα με πάντρευαν έτσι.

Στην αρχή ήσουν χαρούμενη;

Νόμιζα ότι ήταν φυσιολογικό.

Τι σου έλεγαν οι δικοί σου;

«Αυτός είναι ο άντρας σου, πρέπει να τον ακούς».

Το σπίτι του είναι το σπίτι σου, όπου κι αν είναι.

Δεν μπορείς να πεις όχι.

Φόρεσες λευκό φόρεμα.

Ήσουν χαρούμενη;

Ναι. Αλλά φοβόμουν.

Ένα κορίτσι δεκαέξι χρονών παντρεύεται. Τι φοβόσουν;

Φοβόμουν τη νύχτα του γάμου.

Ήξερες τι γίνεται μεταξύ σας όταν τελειώνει ο γάμος;

Ανάμεσα στον άντρα και τη γυναίκα του.

Ναι.

Ποιος σου το είπε;

Η δασκάλα μάς το δίδαξε.

Σε ποια τάξη το έμαθες;

Στην έκτη τάξη.

Τι έμαθες;

Τα ζώα ζευγαρώνουν για να κάνουν παιδιά.

Και μεγαλώνουν.

Κι έτσι κατάλαβες ότι έπρεπε να γίνει έτσι τη μέρα;

Ναι.

Και με δίδαξε η οικογένειά μου. Η μαμά μου και η ξαδέρφη μου.

Και σου ήρθε στην ώρα της ή άργησε;

Άργησε λίγο.

Δεν το ήθελες.

Όχι. Φοβόμουν πάρα πολύ.

Και χωρίς διακοπτόμενη συνουσία.

Προτιμούσες να μείνεις με τη μαμά και τον μπαμπά.

Προτιμούσες να μη σε παντρέψουν.

Πώς αρχίζει η μέρα σου από το πρωί; Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που κάνεις;

Το πρωί ξυπνάμε. Πρέπει να ξεπλύνουμε και να πλύνουμε τα πιάτα.

Πάμε να ξεκουραστούμε. Μετά έρχεται ο άντρας μου και πρέπει να τον βάλουμε να ξεκουραστεί.

Έρχεται και ο άντρας της θείας μου, θέλει κι αυτός να ξεκουραστεί. Και ο θείος μου επίσης.

Και πλένουμε τα πιάτα. Μετά έχει ήδη πάει μεσημέρι.

Πρέπει να φτιάξουμε φαγητό. Και να πλύνουμε τα πιάτα. Να ξεπλύνουμε.

Μετά καθόμαστε λίγο.

Γυρνάμε στη βρύση για να ξεπλύνουμε κι άλλο.

Και μετά.