Transcript · English → Greek
Discussion on Western Nationalism and Sovereignty
Με τον καιρό,
εμείς στη Δύση ντραπήκαμε για εκείνα ακριβώς τα πράγματα που μας έκαναν
ξεχωριστούς. Ντρεπόμασταν που τα επιτεύγματά μας μας ξεχώριζαν
από τον υπόλοιπο κόσμο. Η ευημερία μας
κατά κάποιον τρόπο έγινε πηγή ενοχής.
Δεν πιστεύαμε πια πως αξίζαμε και είχαμε κερδίσει το μεγαλείο μας.
Η λέξη «εθνικισμός» έγινε βρόμικη λέξη,
κι έτσι γκρεμίσαμε τα μνημεία μας, καταδικάσαμε τη δική μας ιστορία,
και σε πάρα πολλά μέρη, μάθαμε στα παιδιά μας να ντρέπονται για
τις χώρες που
θα κληρονομούσαν.
Στη διαδικασία, ανοίξαμε τα σύνορά μας και αναθέσαμε σε τρίτους τη
βιομηχανία μας και επιτρέψαμε στους στρατούς μας να μαραζώσουν και να παρακμάσουν.
Και με κάθε χρόνο που περνά,
φαίνεται πως εκχωρούμε ολοένα και περισσότερη από την κυριαρχία μας,
μεταβιβάζοντας τις αποφάσεις μας σε παγκόσμιες γραφειοκρατίες, πολύ πέρα από την
εμβέλεια του ελέγχου μας
End of transcript · 135 words · machine translated
Original transcript (English)
Over time, we in the West came to feel ashamed of the very things that made us exceptional. We felt embarrassed that our achievements set us apart from the rest of the world. Our prosperity somehow became a source of guilt.
We no longer believed we deserved and had earned our greatness. The word nationalism became a dirty word, and so we tore down our monuments, we condemned our own history, and in too many places, we taught our children to be ashamed of the countries they
would inherit. In the process, we opened our borders and outsourced our industry and allowed our militaries to wither and to decay. And with every passing year, we seem to outsource more of our sovereignty,
transferring our decisions to global bureaucracies far beyond the reach of our control
