Transcript · German → Polish
German → Polish transcript
Proszę. Pani marszałek! Koleżanki i koledzy! Szanowni goście!
Czy wiedzą państwo, co mnie tego dnia naprawdę wprawia w osłupienie? Nie to, że ten rząd
prowadzi złą politykę, to wiemy. Nie mogę uwierzyć, że pani, pani
Baas, pani, która była kiedyś w radzie zakładowej Duisburger Verkehrsgesellschaft,
osoba, która kiedyś reprezentowała pracowników przed naciskami z góry, teraz przygotowuje,
umożliwienie 13-godzinnego dnia pracy. 13 godzin, pani Baas, to nie jest elastyczność,
to policzek dla pracowników. A przecież doskonale pani wie, co 13 godzin
pracy oznacza. Zna to pani z własnej historii życia, co to dla ciała
oznacza, co oznacza dla psychiki, co oznacza dla życia rodzinnego. A Merz,
on oczywiście bije brawo. To jest dokładnie to, czego on i jego bogaci przyjaciele
cały czas chcą. A pani, pani chce mimo to ten projekt ustawy teraz
wnieść. Stare hasło ruchu robotniczego brzmiało: osiem godzin pracy, osiem godzin snu,
osiem godzin odpoczynku, a nie 13 godzin pracy i potem jeszcze szybki sen, zanim zacznie się kolejna
zmiana. To hasło, pani Baas, było obietnicą. Człowiek nie należy
do zakładu, dzień nie należy do szefa, życie składa się z czegoś więcej niż praca.
I dokładnie o to walczyli ludzie pracy, o to walczyły związki zawodowe,
o to walczyła też kiedyś dawna SPD. I dokładnie to prawo, które
istnieje w Niemczech od ponad 100 lat, chce pani teraz w ciągu roku
znosić i burzyć. I po co? Dla spokoju w koalicji? Dla ministerialnych stołków?
Dla miejsca przy stole potężnych? To nie pragmatyzm, to zdrada.
I ludzie pracujący nigdy tego nie zapomną i będą to mieli za złe niejednemu.
I właśnie dlatego mówię państwu, i dlatego mówię też wam, którzy tu jesteście, gdy
co miesiąc liczysz, czy starczy pieniędzy, to przemówienie jest dla ciebie. Gdy po
zmianie jesteś tak wykończony, że nie masz już siły dla swoich dzieci, to przemówienie jest
dla ciebie. Jeśli kiedyś przestałeś głosować, bo myślałeś, że to
i tak nic nie zmieni, rozumiemy cię. Ale spójrz, kto teraz zabiera się za to, by
znieść 8-godzinny dzień pracy. Gniew, który teraz czujecie, który ty teraz czujesz, ten
jest uzasadniony. I mogę państwu też powiedzieć, że buczenie na Merza na kongresie związków zawodowych,
na Dniach Katolika to był dopiero początek. Bo ludzie w kraju mają już dość
upokorzeń, których muszą tu codziennie doświadczać. Ktoś, kto z piłą łańcuchową
zamachuje się na nasz czas pracy, nasze emerytury i nasze zdrowie, musi liczyć się z oporem.
Chyba nie wierzą państwo poważnie, że to państwu ujdzie na sucho. Chyba nie wierzą państwo
poważnie, że mogą państwo tak robić z ludzi głupków, że oni nie
wiedzą, co się tu dzieje. I właśnie dlatego od 1 czerwca rozpoczynamy protesty w całym
kraju. Nie spoczniemy, dopóki te ataki na nasze prawa pracownicze się nie skończą.
Zadbajcie państwo wraz z nami o to, by Merz ze swoją polityką piły łańcuchowej nie dopiął swego.
Zobaczymy się na ulicy.
End of transcript · 475 words · machine translated
Original transcript (German)
Bitte. Frau Präsidentin! Liebe Kolleginnen und Kollegen! Liebe Besucherinnen und Besucher! Wissen Sie, was mich an diesem Tag wirklich fassungslos macht? Nicht, dass diese Regierung schlechte Politik macht, das wissen wir. Ich kann es nicht fassen, dass Sie, Frau Baas, Sie, die einmal Betriebsrätin bei der Duisburger Verkehrsgesellschaft waren, eine die mal Beschäftigte gegen den Druck von oben vertreten haben, jetzt vorbereiten,
Arbeitstage von 13 Stunden möglich zu machen. 13 Stunden, Frau Baas, das ist nicht Flexibilität, das ist ein Schlag ins Gesicht der Beschäftigten. Und Sie wissen doch ganz genau, was 13 Stunden Arbeit bedeutet. Sie haben es in Ihrer eigenen Lebensgeschichte, was das für den Körper bedeutet, für die Psyche bedeutet, was das für Familienleben bedeutet. Und Merz, der klatscht natürlich Beifall. Das ist genau das, was er und seine reichen Freunde die
ganze Zeit schon immer wollen. Und Sie, Sie wollen diesen Gesetzentwurf jetzt trotzdem einbringen. Die alte Parole der Arbeiterbewegung hieß 8 Stunden Arbeit, 8 Stunden Schlaf, 8 Stunden Muse, nicht 13 Stunden Arbeit und dann noch schnell schlafen, bevor die nächste Schicht beginnt. Diese Parole, Frau Baas, die war ein Versprechen. Der Mensch gehört nicht dem Betrieb, der Tag gehört nicht dem Chef, das Leben besteht aus mehr als Arbeit.
Und genau dafür haben die arbeitenden Menschen gekämpft, dafür haben die Gewerkschaften gekämpft, dafür hat auch einmal die alte SPD gekämpft. Und genau dieses Recht, das es seit über 100 Jahren in Deutschland gibt, das wollen Sie jetzt innerhalb eines Jahres abschaffen und einreißen. Und für was? Für den Koalitionsfrieden? Für Ministersesseln? Für einen Platz am Tisch der Mächtigen? Das ist kein Pragmatismus, das ist Verrat.
Und das werden die arbeitenden Menschen nie noch, nicht wenigen übern Übel nehmen. Und genau deshalb sage ich Ihnen, und deshalb sage ich Ihnen auch, die hier sind, wenn du jeden Monat rechnest, ob das Geld reicht, diese Rede ist für dich. Wenn du nach der Schicht so kaputt bist, dass du keine Kraft mehr für deine Kinder hast, diese Rede ist für dich. Wenn du irgendwann aufgehört hast zu wählen, weil du dachtest, das ändert
sich sowieso nichts mehr, wir verstehen dich. Aber schau dir an, wer jetzt dabei ist, den 8-Stunden-Tag abzuschaffen. Die Wut, die ihr gerade fühlt, die du gerade fühlst, die ist berechtigt. Und ich kann Ihnen auch sagen, die Buhrufe gegen März beim Gewerkschaftskongress, beim Katholikentag, das war erst der Anfang. Denn die Menschen im Land, die haben genug von den Demütigungen, die sie hier jeden Tag erleiden müssen. Wer mit der Kettensäge
an unsere Arbeitszeit, an unsere Rente und an unsere Gesundheit geht, der muss mit Widerstand rechnen. Sie glauben doch nicht ernsthaft, dass Sie damit durchkommen. Sie glauben doch nicht ernsthaft, dass Sie die Menschen so für dumm verkaufen können, dass Sie nicht wissen, was hier abgeht. Und genau deshalb starten wir ab dem 1. Juni Proteste im ganzen Land. Wir werden nicht aufhören, bis diese Angriffe auf unsere Arbeitsrechte stoppen.
Sorgen Sie mit uns dafür, dass März mit seiner Kettensägenpolitik nicht durchkommt. Wir sehen uns auf der Straße.
