Transcript · Persian → English
Debate on Terrorism and Identity
One minute, when you say you send terrorists, the terrorists are
the ones you sent. You were the starter, you were the founder,
you send them like that.
Doctor Sahib, we sent you mujahideen, look, Doctor Sahib, we
sent you mujahideen, as you yourself said, so you're not a terrorist, right?
We sent you Taliban, such good people, the ones you like,
so aren't they terrorists?
I, I—
The whole world says you send terrorists, Doctor Sahib, the whole world says so.
My, my world doesn't say so, you say so.
Doctor Sahib, I saw—
I saw—
I saw some educated person, like a foreign minister,
an educated person like your Haqqani, uh, this Mullah Hibat
Allah Sahib, an educated person like him, such capable young men from this place
were sent, whom you Afghans are proud of today, whom you boast about.
Look, if you call this in
directly sarcastic words, and this of ours
No, no, if you say this. No, if I could, then—
Can I say these old kinds of things to you, but—
I'm not talking about that street or road.
I want to—
No, no, no, this matter—
Let me talk to you.
You're being proud.
Let me speak.
You're being proud.
I, I, I am proud of every
Afghan citizen who believes in Afghanistan's true freedom and independence.
Let me speak to you about the Pashtuns—
The United Nations, the United Nations,
Look, they're sent from Pakistan. Okay, okay, they're good people.
Let me speak.
The whole world calls you terrorists—
But you don't accept it—
Who calls you terrorists? Who calls you terrorists? The United
Nations says it, America says it, Russia says it, Iran says it,
China says it. You say it, they say it.
No, no, no, no.
I—
Let me speak.
I made Dr. Hati Pashtar.
Let me speak, let me speak.
I made Dr. Hati Pashtar. I made Nur Ali Hasan.
I made your Commander of the Faithful, Mullah Hibatullah—
Let me, let me.
Let me speak, and the things you say about me, in context.
Dr. Atif Pashtar studied abroad,
and I studied with my own means. I—
My education—
Once, once, I—
One— let me, a second time—
Go straight to Peshawar, Doctor Sahib.
No, no, Peshawar— Peshawar is my home, but you do not let me—
say this a second time—
No, no, you keep bringing up Peshawar. You say I studied abroad, all your education—
was given to you in Peshawar, Doctor Sahib, at Peshawar public schools—
No, do not cut me off at twelfth grade. Wait, let me tell you something else.
Wait a moment, twelfth—
Go around Peshawar, Peshawar—
Let me, let me. No, I— no, no, but you do not let me speak.
You do not let me speak. That is a separate matter.
End of transcript · 473 words · machine translated
Original transcript (Persian)
One minute، کله چې ته وایې چې ته به ترورست لیږي، ترورست خو تا لیږل. هغه خو starter خو تې، founder خو تې، founder خو تې، هغوسې لیږی. ډاکټر صیب، مونږ مجاهدین درلیږلي، ګوره ډاکټر صهbeiبه، مونږه مجاهدین درلیږلي چې ته پخپله وې، نو ته خو ترورست نه يی، صحیح شو؟
مونږه طالبان درلیږلي دي، دا دونه نیکان خلک تې، کوم چې ستا خوښ تې، نو دا خو ترورست نه دي؟ ما، ما- ټوله دنیا وایي چې ته د دهشتگرد لیږې ډاکټر صهbeiبه، ټوله دنیا وایي. زما، زما دنیا نه وایي، تې وایي.
ډاکټر صهbeiبه، ما خودله- زه بله- ما خودله چې کمې لکه وزیر خارجو غونده پوې سړی، ستاسو حقاني غونده پوې سړی، آ، دا مola هبت الله صهب غونده پوې سړی، داسې تکړه تکړه زوانند د دې ځاى نه
درلیږلي چې نن پی تاسو ویاړ کوئ، فخر پی کوئ افغانان. ګوره که ته خو دته وایې in directly sarcastic words او دا زمونږ نه، نه، دا که ته وایې. نه، دا خو زه که کولى شم، چې دسي کولى شم دا خبرې زه تا ته زړې داسې دسي خبري وکړم خو،
زه د هغه street او د road او خبري نه کوم. زه غواړم تا- نه، نه، نه، دا خبره- تا خبره وکړم، اجازه راکړې. ته فخر پی کوې.
اجازه راکړې. فخر پی کوې. زه، زه، زه په، زه د افغانستان پر هر هغه وګړی چې د افغانستان پر خپل واقعي او ازادي باور لري، پی فخر کوم. اجازه راکړې زه تا ته په پښتانه-
اقوام متحدہ شو، اقوام متحدہ شو، د ګوره د پاکستان نه درلیږل، ښه، ښه خلک تې. اجازه راکړې. دا ټوله دنیا تا ته دهشتگرد- خو تا زه پرې نه خپله-
ته دهشتگرد چا تې، ته دهشتگرد چا تې، اقوام متحده وایي، امریکا وایي، روسيه وایي، ایران وایي، چین وایي، زې وایي، ماتې وایي. نه، نه، نه، نه. ما چې-
اجازه راکړې. ما خو ډاکټر حاتى پښتار جوړ کړ. اجازه راکړې، اجازه راکړې. ما خو ډاکټر حاتى پښتار جوړ کړ. ما چې کوم چې نورالي حسن جوړ کړ. ما ستاسو امیرالمؤمنین مola هبت الله-
اجازه راکړې، اجازه راکړې، اجازه راکړې چې زه د خپل خبره وکړم او زما په context کې تې خبرې کې ډاکټر عاطف پښتار په بهر کې تعلیم کړی او ما په خپلو امکاناتو تعلیم کړی، ما education به-
یوه دفعه، یوه دفعه، ما- یوه، اجازه راکړې، دویم بار- پېښور ته نېغ په نېغ بوره ډاکټر صهbeiبه. نه، نه، پېښاتن، پېښور، پېښور زما کور دی، خو مگر ته ما پرې دي چې زه دې خبرې دویم بار-
نه، نه، ته پېښور زیاتې کښې کړه، ته وایه ما بهر تعلیم کړی دی، تا خله ټول تعلیم پېښور درکړی ډاکټر صهbeiبه، د دولتي سکولونو پېښور میلي- نه، دولسمه نه می ټره که پرې، او درېږه بله خبره درته وکړم. واک منځه، دولسمه- پېښور پېره وکړه، پېښور-
اجازه، اجازه، نه، زه دې پې، نه، نه، خو ته ما خبره ته نه پرې دي کرک، خبر ته می نه پرې دي، هغه جدا خبر ده.
