Discussion on Women's Rights and Responsibility

Kobiety próbują udowodnić, że chcą równych praw jak mężczyźni, prawda?

To nie jest akt feministyczny.

Chcą równych praw jak mężczyźni.

Och, czy mogę—

Ale kiedy wtedy—

Jesteś w ogniu.

kiedy popełniają przestępstwo jak mężczyzna, nie chcą brać odpowiedzialności, ale

szukają wymówki, nie chcą też zostać ukarane w

pełnym zakresie prawa, prawda?

Masz zdecydowanie zbyt wiele osobistych doświadczeń—

Więc—

Czy teraz możemy zachowywać się z szacunkiem?

uprzedzeń, by wyrażać opinię w tej sprawie.

Ja, ja zachowywałem się z szacunkiem.

Najwyraźniej.

Nie, nie, nie. Twój ton—

Każdy ma opinię.

jest różnica.

Dziś zwolniłem terapeutkę—

Słuchaj, nie obchodzi mnie to.

bo dziś zwolniłem terapeutkę—

Cóż, może to nie był świetny pomysł.

bo jest jedną z tych od „Patrick to zrobił”.

Można mieć odmienne zdanie.

Mówię: „Wiecie co?” Dajcie mi, dajcie mi skończyć. Dajcie mi skończyć.

Nie, nie mów do mnie w ten sposób.

Nie, ale—

Możemy, możemy mieć swoje zdanie, prawda?

Nie, nie złoszczę się—

Ty nie—

Możesz mieć swoje zdanie.

Dziękuję.

Nie mówię, że się mylisz.

Ale nie pouczaj mnie—

Ale mówisz mi, że moje zdanie jest błędne.

Nigdy tego nie powiedziałem.

Tak, tak jest.

Nigdy tego nie powiedziałem.

Możesz mieć swoje zdanie.

Mówię ci: zwracaj się do nas z szacunkiem.

To bez znaczenia.

Tak.

Tak.

Uszanuję twoje opinie, uszanuj moje.

Szanuj zdanie nas wszystkich. Tylko to się liczy.

To nie—

Ja—

Ja, ja cię nie oceniam.

Mówiłem—

Nie krzyczę na ciebie.

do kogoś, a wszyscy—

A potem ty, ty wypomniałeś mi kolor skóry.

Włączyliście się do mojej rozmowy.

Ale znowu tu jesteście—

A teraz czepiacie się mojego koloru.

Mówiąc o czymś—

Bo—

Bo… nie macie żadnych podstaw.

Nie dajecie mi skończyć. Nie dajecie mi skończyć.

Słuchajcie.

Dobrze?

Nie wypominajcie nam tego tylko dlatego, że nosimy róż. Wy nosicie czerń.

Czy to ma jakieś znaczenie?

Tak, bo chcecie wiedzieć, co… Tak, ma znaczenie.

Co?

To jest pogrzeb. To, to jest pogrzeb, na którym jesteśmy.

To nie jest pogrzeb. Oni nie są pogrzebem.

Troje dzieci straciło życie.

Czemu na mnie krzyczysz?

Ja… ja nie krzyczę. Po prostu upewniam się, że wszyscy mnie słyszą

głośno i wyraźnie.

Słyszymy, wszyscy nas słyszą.

Dobrze.

I nie krzyczę na ciebie.

Nie krzyczę, tylko upewniam się, że wszyscy słyszą mnie głośno

i wyraźnie.

Bardzo cenię szacunek, a wy nas nie szanujecie.

To tutaj, to tutaj jest pogrzeb, jasne?

Czy założyłabyś to na pogrzeb? Zginęło troje dzieci.

Robimy z tej kobiety

Nie zaprzeczamy temu.

bohaterkę.

Nikt z nas o tym nie zapomniał.

Posłuchaj, daj mi skończyć.

Wiemy to.

Przekazujecie pieniądze. Na co je przekazujecie?

Nic nie przekazałam.

Jeśli chodzi o to, że reprezentujesz, yyy, świadomość chorób

psychicznych, dlaczego nie przekazano pieniędzy?

I nie powinnaś mieć na sobie różu.

Jakie pieniądze?

Powinnaś mieć na sobie, powinnaś mieć na sobie zieleń.

Jakie pieniądze?

Po pierwsze—

Bo zieleń symbolizuje—

Organizowałam to z tamtego pokoju.

Organizowałam to z tamtego pokoju.

psychicznych.

Nie waż się mówić mi, co mam a czego nie mam nosić.

Powinnaś mieć na sobie zieleń.

Ja, bo technicznie—

Nie powinnam nigdy nosić tego, co noszę, bo

Nie powinnam nigdy nosić tego, co noszę, bo

jestem kobietą, prawda?

Prezentuję się jako mężczyzna, prawda? Więc nie powinnam ubierać się tak, jak się ubieram,

bo jestem

lesbijką?

Możesz się ubierać, możesz się ubierać, jak tylko chcesz.

Mogę ubierać się, jak chcę, prawda? Ale właśnie powiedziałeś mi, żebym nie nosiła różu.

Cała ta rozmowa zmierza w złym kierunku.

Możesz ubierać się, jak tylko chcesz.

Nie oceniaj mnie po kolorze mojego pogrzebu.

Nie jesteś na pogrzebie. Jesteś na procesie, a procesy opierają się

na faktach.

Po prostu nas szanuj.

Wczoraj cię zapytałam—

Słuchaj.

Jakie są dowody?

Już, rozmawialiśmy już wczoraj. Skończyłam z tobą.

Możesz—

Dlaczego?

Skończyłam. Mówię ci, sprawiasz, że czuję się niekomfortowo.

Nadal czekam na odpowiedź.

Cofnij się. Cofnij się. Skończyłam z tobą rozmawiać.

To idź do domu.

Skończyłam. To skończyło się wczoraj.

Nie, nie skończyło.

Możesz... Skończyłam.

Panie.

Sprawiacie, że czuję się niekomfortowo, okej?

Jesteś tu, żeby wyrażać opinię.

Byłam tu, wszyscy się wtrącili—

Ale krzyczysz

w rozmowę, którą prowadziłam z jedną osobą.

Zajmij się swoimi sprawami.

Nigdy tego nie słyszałaś?

Dobrze.

Okej? Och. Och, wiesz co? Och, wiesz co?

Um, wiesz, oglądałam te filmiki na TikToku z

tymi kartami tarota,

tak? Och, dlatego zrobił to Patrick, prawda? Prawda?

Poczekajcie na to. Poczekajcie. Mam żarty. Wszyscy chcą żartować?

Mam żarty. Więc powiedziałam: „Wiesz co?

Spróbuję tej sztuczki z kartami”.

Proszę pani, proszę pani, próbuje pani tu protestować?

Nie, nie. Spróbuję tej sztuczki z kartami, tak?

Okej.

Pomyślałem, spróbuję tej sztuczki z kartą. Z- zobaczmy, co na niej jest.

W- wyciągnąłem tę kartę. Wie pani, co na niej jest?

Wie pani, co na niej jest?

Hej, robi pani scenę.

J-ja wyciągnąłem tę kartę.

Przepraszam.

Niech pani przestanie mówić.

Przepraszam.

Mówię do pani. Zachowuje się pani niegrzecznie.

Przepraszam.

Wyciągnąłem tę kartę.

Proszę tu podejść.

Wie pani, co na niej było? Było napisane, że obie strony powinny być—

Może pani wziąć tę kartę, tak w ogóle.

… powinny być, eee, zgodne co do morderstwa pierwszego stopnia.

Przepraszam. Mogę prosić kartę?

To było napisane na karcie.

Proszę tu podejść.

Wie pani, ja też mogę być idiotą—

Proszę tu podejść.

… równie wielkim jak te kobiety z TikToka.

Proszę tu podejść.

To żart.

Proszę tu podejść.

To żart dla wszystkich.

Do widzenia.

Chwileczkę.

Weź swój Seroquel.

Ja nigdy… musi pani wziąć Seroquel, proszę pani.