Discussion on Family and Living Conditions

Δεν έχω κλειδιά, δεν έχω πόρτα, δεν έχω πράγματα, αυτό μόνο έχω.

Αν τα αφήσεις κοντά, άφησέ τα. Αυτά είναι τα πράγματα του σπιτιού σου, πάρε τα, αυτά έχεις.

Δεν είναι δικό του. Όταν του το πήγα, μου είπε: «Συγγνώμη, κύριε».

Ποιο είναι το λάθος μου;

Να το. Υπάρχει μία σόμπα, όχι δύο σόμπες.

Ούτε πουλήθηκα σήμερα ούτε με πάντρεψαν με άλλον.

Αυτά τα παιδιά μου, τέσσερις νύχτες, πέντε νύχτες, δέκα νύχτες, όχι συνεχόμενα.

Απλώς αφήνουν αυτά τα πράγματα για μία νύχτα, όταν πηγαίνουν εκεί.

Κοίτα, κοίτα, αυτό είναι το σπίτι των παιδιών.

Παντού οι οικογένειες περνούν τις νύχτες στο σπίτι.

Μπαργκίν, Μπασιριάν, στη Νικόλη, όπου έσκυβαν τον λαιμό.

Αυτά είναι ανάμεσά μας, τα ανήλικα, εκείνα που είναι στη Σαντανί.

Με αυτές τις γεννήσεις, δεν γεννιούνται δεμένα, ούτε τη νύχτα.

Γεννιούνται με σχιστό στόμα, με ανασηκωμένο στόμα, με στραβό στόμα.

Δεν γεννιούνται από κούραση ή πείνα, ούτε από ασθένεια.

Με μαύρο λαιμό, που τους οδηγεί στον θάνατο, μας λένε, από

Με το τσίλι, πεθαίνουν. Τα λόγια από τα παλιά, των άλλων

Με διάφορες αρρώστιες, είναι στα πρόθυρα του θανάτου.

Κοίτα εδώ, είναι αναστατωμένος, στην αναστάτωσή του.

Αυτός είναι αναστατωμένος, είναι Μπεργκίν. Αυτά τα αυτοκίνητα είναι για γυναίκες, απλώς εσύ πες το άλλο.

Πες ότι το άλλο είναι για γυναίκες. Αυτό είναι για τους ηλικιωμένους.

Για τους ηλικιωμένους, λοιπόν. Αυτό δεν είναι πάνω από την ταφή, αυτή η ταφή είναι Κομπέλ.

Τότε, τώρα, εγώ έτσι, σε αυτή την αδυναμία ή σε αυτές τις μικρές αδυναμίες που…

Πολλοί άνθρωποι θα έρχονταν σε μένα, ώστε έτσι να…

Φεύγουν έτσι, με τις μεγάλες τους επιθυμίες όμορφες, κι εγώ δεν…

Μπορούσα να τους δώσω τόση καθαριότητα

δεν είχα.