Learning Collective Values and Skills

Bireysellikten çıkıp kolektif olmayı öğrendim diyorsun. Aynen. Mesela bu öğretiliyor. Her arkadaş her arkadaşa aktarıyor bunu. Yani bu bir bakıyorsun ki aslında çok benziyoruz da. Peki o zaman nerede kendinde eksiklikler varsa sorguladığın, sorguladıklarını nasıl kendinde değiştirip dönüştürdün?

Yani şöyle diyeyim. Yürüyelim mi biraz daha? Yani tabii arkadaşlarla yaşarken PKK içerisinde insan şöyle bir şey var. Nasıl ki annen hani daha çok çocukken yani küçükken böyle annemiz şunu yapar, bunu yapar, öğreniriz.

Mesela arkadaşlardan da bunu öğreniyorsun. Mesela örneğin yani şöyle bazı işleri yapma konusunda biraz çekimsersin, yapabilir miyim, yapamaz mıyım? Örneğin yağmurda göreve gidebilir miyim ya da karda?

Ama bir arkadaş çıkıyor böyle yani kuşanıyor böyle silahını, sırtını alıyor. Böyle yani o yükü sırtlanıyor. O kadar güzel bir güç veriyor ki o anda sen diyorsun ki o yapıyorsa ben de yapabilirim ki sana bunu da gösteriyor. Tabii şöyle bir durum var. Mesela ben ilkin katıldığımda arkadaşlar böyle yük kaldırıyordu.

Mesela bir arkadaş bana şey demişti. Heval Sara sen öyle direkt ağır yükle başlama, ufak ufak kaldır. Yavaş yavaş. Tabii yavaş yavaş. Mesela yoldaşını düşünmek... Çünkü şöyle bir şey devrim var. Devrim uzun bir süreçtir,

yoldur ve bu anlamda yoldaşın yıpranmaması, uzun süreli emek verebilmesi ya da kendini koruyabilmesi anlamında gerçekten bunu bir anne gibi yoldaşlarımda gördüm ve hissettim. Önce şunu kaldır, şöyle yürü, adımını şöyle at. Mesela yürümeyi bilmiyordum dağlarda. Yani nasıl adım atacağımı bilmiyordum.

Adım nasıl atacağıma dair yani. Dağlarda yürümenin de bir kaydı, kuralı var değil mi? Yani tabii mesela sistemde şunu fark ettim. Mesela biz ilkin yürüdüğümüzde yeni arkadaşlar çok toz kalkardı arkamızda.

Nedenmiş o? Çünkü ayaklarımızı sürterek evet yürüyoruz. Ama gerile ayağını kaldırıyor mesela böyle böyle. Hani böyle çok biz şey yapıyoruz. Kaldırarak yürüdüğümüz için toz toprak çok kalkmıyor. Ama biz ilkin yeni olduğumuz için bunun

çok farkında değildik. Hani böyle dağın da bir yürüme tarzı var. Zamanla mesela arkadaşlarla işte yani bir sırta çıkmamız gerekiyor yüksek bir yere. Orada nasıl yürürsün ya da aşağı yokuş aşağı

inerken ayağını nasıl atman gerekiyor? Tabii bunu böyle arkadaşlar hep öğretiyorlar. Tabii ben de şu an mesela kendimden daha yeni ya da daha yeni gelen arkadaşlara bunu öğretiyorum. Ya da her şey anlamında, yoldaşlık anlamında, yaşam boyutunda.

Bu bir aslında bir kolektif durum yaratıyor. Ruh anlamında da.