Persian → English transcript
The next day, when he wanted to go to school, I told him, 'Son, you were at home,
you weren't running around, you weren't playing. You could fast.
Tomorrow you're going to school, son, don't fast. It's hard.
You'll play with the kids, you won't be able to.' He said, 'No, I will fast.'
I said, 'Son, you'll suffer.' He said, 'No, I will fast.'
That night, none of us woke up for the pre-dawn meal.
We didn't wake up for the pre-dawn meal. First thing in the morning, when I went to wake him up, he said, 'Dad, did you
do this on purpose? You didn't wake me up for the pre-dawn meal.'
I said, 'Son, none of us woke up.'
He didn't believe it. I kept saying, 'I swear to God we didn't wake up, son.'
None of us woke up. I packed some snacks for him, a bread and cheese roll,
chocolate milk, I packed everything for him.
I said, 'Son, make sure to eat your snacks.'
We went, and even when I dropped them off at school, I said, 'Ali, my dear,
it's hard for you. You'll be running around, and the weather in Minab is hot.
Don't fast.' He said, 'No, I will fast.'
It was right at that moment that the sound of a massive explosion came, and
A small child and I were thrown seven or eight meters into
the yard. The entire two floors had collapsed, and on one side,
up on the second floor, two desks from the girls' classroom remained, while on one side
the classroom was intact. The boys were on the lower floor, completely under
the rubble. Unfortunately, we couldn't save any of them—
After a few
minutes, when people arrived, we started clearing the rubble, and we realized that
these, I mean, when we were clearing the rubble of the upper floor,
first we would remove the roofing felt, then the iron beams and
stones and such, then we would remove the tiles, and then we would reach
them.
As for Ali Akbar, we found his bag after 40 days.
It was in my father-in-law's car trunk. We hadn't looked there at all.
After 40 or 45 days, when we went and opened the bag, we saw his sandwich
had gone moldy,
his chocolate milk was untouched,
and his biscuit was untouched too.
During those 40 days, I was only praying that
my son had listened to me and eaten something.
End of transcript · 419 words · machine translated
Original transcript (Persian)
بعد فرداش که می‌خواست بره مدرسه بهش گفتم بابا تو خونه بودی، جنب و جوش نداشتی، بازی نمی‌کردی. می‌شد روزه بگیری. فردا داری میری مدرسه، بابا روزه نگیر. سخته. با بچه‌ها بازی می‌کنی، نمی‌تونی. گفت نه، من می‌گیرم. گفتم بابا اذیت میشی. گفت نه، من می‌گیرم.
اون شب که ما هیچکدوم سحری بیدار نشدیم. سحری بیدار نشدیم، اول صبح که رفتم بیدارش کنم گفت بابا کار خودتو کردی؟ منو بیدار نکردی واسه سحری. گفتم بابا ما هیچکدوم بیدار نشدیم. باور نمی‌کرد. می‌گفتم به خدا ما بیدار نشدیم بابا.
هیچکدوم بیدار نشدیم. واسش تغذیه گذاشتم، لقمه نون پنیر گرفتم، شیر کاکائو، همه چی گذاشتم واسش. گفتم بابا حتما تغذیه‌هاتو بخور. رفتیم تا تو مدرسه هم که پیاده‌شون کردم گفتم علی جان بابایی سخته برات. با بابا جنب و جوش می‌کنی، گرمه هوای میناب.
روزه نگیر. گفت نه، من روزه می‌گیرم. تو همین هن بود که صدای انفجار مهیبی اومد و منو با یه بچه کوچیک پرت شدیم هفت هشت متر توی حیاط. کل دو طبقه آوار شده بود و یه طرفش، بالا طبقه دوم دخترا دو تا میز از کلاسشون مونده بود، یه طرف
کلاس کامل بود. بچه‌های پسر هم طبقه پایین بودن کلا زیر آوار بودن. متاسفانه نمی‌تونستیم هیچکدومشون رو-- بعد از چند دقیقه که مردم اومدن شروع کردیم به آواربرداری، متوجه شدیم که اینا کلا یعنی طبقه بالا وقتی آواربرداری می‌کردیم
اول ایزوگاmo برمی‌داشتیم، بعد آهن‌آلات و سنگ و اینا رو برمی‌داشتیم، بعد می‌رفتیم موزاییک‌ها رو، بعد می‌رسیدیم به اونا. علی اکبر هم بعد چهل روز ما کیفشو پیدا کردیم. جعبه ماشین پدرخانم بود. ما اینو اصلا نگاه نکرده بودیم.
بعد چهل و چهل و پنج روز که رفتیم کیفو باز کردیم دیدیم لقمه‌ش کپک زده، شیر کاکاوشم دست نزده، بیسکویتشم دست نزده. تو این چهل روز من فقط دعا می‌کردم که
پسرم حرف منو گوش کرده و یه چیزی خورده باشه.
