Transcript · Polish → English
Polish → English transcript
Unfortunately, it's also the case that, both with Yad Vashem and in Israel's public debate in general about the role of Poland,
the Righteous Among the Nations, and what happened on the territory of our occupied country at that time,
this is a very toxic discussion in Israel from their point of view.
And that's why — and I've also said this publicly — it was difficult for me to find an Israeli politician,
and it will also be difficult today to find one who would say anything positive about Poland, especially in a historical context.
Because it's as if someone consciously, voluntarily exposed themselves to public execution in Israel.
That's something they, of course, like, however…
Why do they dislike us so much?
First of all, let's remember this — I don't like that term, but there probably isn't a better one,
The so-called Holocaust tours — trips by young people, including those I met at those schools.
On average, it was about 40,000 people a year who came to Poland.
16- and 17-year-olds saw all those death camps: Auschwitz, Majdanek, Treblinka.
They returned to Israel with enormous trauma and with the conviction that Poland is one big cemetery.
And with the (of course false) belief that Poles were complicit in this tragedy.
So let’s multiply those 40,000 by the number of years during which these young Israelis visited Poland and saw practically nothing but barbed wire, crematorium chimneys, and gas chambers.
And today they are 30–40-year-olds who play an important role in Israeli society and who hold precisely such a conviction.
Yes, but the exhibitions at Majdanek or at Auschwitz still do not portray us as Ercs.
Returning to Yad Vashem, there is a certain — and that should be curtailed, I hope that will happen someday — absolute imbalance,
a lack of reciprocity when it comes to visits by Polish tourists to the Yad Vashem Institute and by Israelis, Jews, who come to Poland and, for example, go to Auschwitz.
They enter Auschwitz with their own guide. There is no possibility for a Polish guide to show them around Auschwitz.
Meanwhile, at Yad Vashem you won't go with a Polish guide — you are given an Israeli one.
From what you're saying, if I interpret it that way, it means they get an Israeli guide who promotes a certain false version of history.
Not entirely untrue, but definitely not one that would fit a certain consensus.
Because, of course, it's hard to expect that we would have the same narrative about the Holocaust as Israelis.
But can you imagine a situation where we introduce a rule that at Majdanek only our guides may lead tours for groups from Israel?
That would provoke a huge uproar and controversy, but perhaps we really should adopt this kind of assertiveness and finally enforce it.
End of transcript · 473 words · machine translated
Original transcript (Polish)
Niestety, to jest też tak, że i w przypadku Yad Vashem, i w przypadku w ogóle debaty publicznej w Izraelu na tematy roli Polski, sprawiedliwych wśród narodów świata, tego, co się działo w ogóle na terytorium naszego okupowanego kraju w tamtym czasie, to jest bardzo toksyczna dyskusja w Izraelu z ich punktu widzenia. I dlatego, i też o tym mówiłem publicznie, trudno mi było znaleźć polityka izraelskiego, i trudno będzie także dzisiaj, który powiedziałby coś pozytywnego o Polsce, szczególnie właśnie w kontekście historycznym.
Bo to jest tak, jakby ktoś świadomie, dobrowolnie narażał się na publiczną stracę w Izraelu. To jest lubimające oczywiście, natomiast... Dlaczego oni nas tak nie lubią? Po pierwsze, pamiętajmy o tym, nie lubię tego określenia, ale pewnie nie ma lepszego, tak zwane wycieczki holokaustowe, czyli te wyprawy młodych ludzi, między innymi tych, z którymi ja się spotykałem w owych szkołach.
To było średnio, rocznie około 40 tysięcy ludzi, którzy przyjeżdżali do Polski. 16-17-letkowie oglądali te wszystkie obozy śmierci, Auschwitz, Majdanek, Treblinka. Wracali do Izraela z gigantyczną traumą oraz przekonaniem, że Polska jest jednym wielkim cmentarzem. I ze świadomością, fałszywą oczywiście, że Polacy są współwinni tej tragedii. Więc przemnóżmy sobie teraz te 40 tysięcy przez ileś tam lat, kiedy ci młodzi Izraelczycy odwiedzali Polskę i widzieli właściwie wyłącznie druty kolczaste i kominy krematoriów i komory gazowe.
I to są dzisiaj 30-40-letkowie, którzy odgrywają ważną rolę w społeczeństwie izraelskim, którzy mają właśnie takie przekonanie. Tak, ale ekspozycja w Majdanku czy w Auschwitz jednak nie wskazuje na nas jako na Erców. Wracając do Jadwaszem, jest pewna, i to należałoby ukrócić, mam nadzieję, że kiedyś to nastąpi, jest absolutna nierównowaga, brak wzajemności, jeśli chodzi o odwiedzanie przez polskich turystów Instytutu Jadwaszem oraz przez Izraelczyków, Żydów, którzy przyjeżdżają do Polski i jadą np. do Auschwitz. Do Auschwitz wchodzą ze swoim przewodnikiem. Nie ma możliwości, żeby oprowadzał ich po Auschwitz polski przewodnik.
Tymczasem w Jadwaszem nie pójdziesz z polskim przewodnikiem, tylko dostajesz izraelskiego. Z tego, co mówisz, to wynika, jak tak to interpretuję, że dostają izraelskiego przewodnika, który wydrukowuje pewną nieprawdziwą wizję historii. Nie do końca nieprawdziwą, ale na pewno nie taką, która odpowiadałaby pewnemu konsensusowi. Bo oczywiście trudno oczekiwać, żebyśmy my mieli taką samą narrację w sprawie Holokaustu jak Izraelczycy. Ale wyobrażasz sobie taką sytuację, że wprowadzamy jakiś przepis, że w Majdanku mogą być także dla wycieczek z Izraela tylko nasi przewodnicy.
Wywołałoby to ogromną burzę i kontrowersję, ale być może trzeba rzeczywiście postawić na tego typu asertywność i w końcu to wymusić.
