Transcript · French → Polish
Debate on Educational Authority and Legitimacy
W szkole. Właśnie, po przekroczeniu progu
instytucji szkolnej musi pani zatrzeć się
jako jednostka-
Tak, oczywiście, jest pani bardzo miła, madame.
Żeby stać się owocem godnym Francji.
Proszę bardzo, niech pani dalej wygaduje bzdury.
Nie wie pani absolutnie nic o życiu tych uczniów.
Każe im pani przestać.
Nie, nie chcę nic wiedzieć.
Tak, ale wiem, że pani niczego nie chce
wiedzieć.
We Francji, wiem.
Właśnie dlatego, że nie chce pani nic wiedzieć, wygaduje pani istne
bzdury.
Proszę zaczekać, proszę zaczekać.
Niech pan mówi, a potem pani znów zabierze głos.
Wygaduje pani istne bzdury, madame.
Nie, to nie są bzdury.
Nie, niech pan mówi.
Właśnie to pani mówi, madame.
Nie, Bérénice Levet, niech mówi, potem pani zabierze
głos.
Mówi pani bzdury, bo właśnie dlatego, że w ogóle nie obchodzi panią
zdanie tych uczniów, jest pani w stanie otworzyć usta i mówić o
treści. Ale pani treść jest równie pusta jak to,
co pani właśnie powiedziała.
Nie, właśnie dlatego że—
Nie ma pani absolutnie żadnego prawa, by mówić takie rzeczy, skoro pani
nie interesuje się młodzieżą. Niech pani przestanie.
A więc odpowie pani Bérénice Levet.
A potem oddamy głos profesorowi, który
chciał odpowiedzieć.
Mogę po prostu uzasadnić swoją legitymację do zabrania głosu.
Jestem doktorem filozofii, profesorką, więc nie będzie pani
podważać mojego—
A ja jestem uczniem, proszę pani, mnie to dotyczy.
Tak, no nie. Tak, właśnie.
Każdy ma prawo się wypowiedzieć. Nie, Éloi, każdy ma prawo się wypowiedzieć.
Każdy ma prawo się wypowiedzieć.
Nie. Proszę zaczekać. Przede wszystkim—
A pani Levais,
teraz jej kolej.
Przede wszystkim, ten młody człowiek nie będzie mi wyjaśniał
jaka jest misja
nauczyciela. Misją nauczyciela jest
przekazywanie
dziedzictwa minionych stuleci i wielkich dzieł, wprowadzanie was w nie i pozwalanie wam je
poznawać,
kochać i kontynuować dziedzictwo,
które zapoczątkowali nasi przodkowie. Proszę, moją jedyną
legitymacją jest to, że rzeczywiście posiadam
wiedzę, a wy jej nie posiadacie.
Jesteście uczniami i nie jesteśmy równi.
Oczywiście, proszę pani. Przepraszam, nie popisuję się przed panią.
Dlaczego ma pan kolegów, którzy się ze mną zgadzają?
Przekazuję panu głos.
Dlaczego ma pan kolegów, którzy się ze mną zgadzają?
Oni nie są wiarygodni?
Zniszczyli szkołę, zniszczyli instytucję szkolną,
właśnie
bo patrzą na—
A pan, w jaki sposób zdobył wiarygodność?
Proszę, obaj panowie, nic już nie rozumiemy.
Musimy oddać głos, proszę,
profesorowi. Proszę bardzo.
End of transcript · 377 words · machine translated
Original transcript (French)
Au sein de l'école. Justement, une fois passé le seuil de l'institution scolaire, vous devez vous effacer comme individu- Oui bien sûr, vous êtes bien gentille madame. Pour devenir précisément un fruit à mériter de la France.
Allez-y, continuez à dire tout et n'importe quoi. Vous ne savez absolument rien de la vie de ces élèves. Vous leur demandez d'arrêter. Non, je ne veux rien savoir. Oui, mais je sais bien que vous ne voulez rien
savoir. En France, je sais. C'est bien parce que comme vous ne voulez rien savoir, que vous dites tout à fait n'importe quoi. Attendez, attendez.
Laissez-le parler et vous reprendrez la parole. Vous dites tout à fait n'importe quoi, madame. Non, ce n'est pas n'importe quoi. Non, laissez-le parler. Vous dites justement ça, madame.
Non, Bérénice Levet, laissez-le parler puis vous reprendrez la parole. Vous dites n'importe quoi parce que c'est justement parce que vous en avez rien à faire de l'avis de ces élèves que vous arrivez quand même à l'ouvrir et à dire du contenu. Mais votre contenu est aussi vide que ce
que vous venez de dire. Non, précisément parce que- Vous n'avez absolument aucune légitimité à dire ce genre de choses alors que vous ne vous intéressez pas à la jeunesse. Mais arrêtez, madame. Alors, elle vous répond, Bérénice Levet.
Et après, on donne la parole au professeur qui voulait répondre. Je peux simplement fonder ma légitimité à prendre la parole. Je suis docteur en philosophie, professeure et donc vous n'allez pas mettre en question ma-
Et alors moi, je suis élève, madame, je suis concerné. Oui, eh bien non. Oui, mais exactement. Chacun a le droit de parler. Non, Éloi, chacun a le droit de parler. Chacun a le droit de parler. Non. Attendez. Surtout-
Et madame Levais, c'est à son tour. Surtout, ce jeune homme ne va pas m'expliquer quelle est la mission d'un professeur. La mission d'un professeur est de
transmettre l'héritage des siècles passés et l'héritage des grandes œuvres, de vous introduire et de vous donner justement à connaître, à aimer et à poursuivre l'héritage que nos ancêtres ont commencé. Alors, s'il vous plaît, ma seule
légitimité, elle est là, c'est qu'effectivement, je suis possesseur du savoir et que vous ne l'êtes pas. Vous êtes un élève et nous ne sommes pas d'égalité. Bien sûr, madame. Excusez-moi, je ne me pavane devant vous. Mais pourquoi vous avez des collègues qui sont d'accord avec moi ?
Je vous transmets. Pourquoi vous avez des collègues qui sont d'accord avec moi ? Eux, ils ne sont pas légitimes ? Ils ont défait l'école, ils ont défait l'institution scolaire, précisément
parce que ils regardent- Vous, vous avez été légitime comment ? S'il vous plaît, l'un et l'autre, on ne comprend plus rien. Il faut qu'on donne la parole, s'il vous plaît, au professeur. Allez-y
