Transcript · Turkish → English
Kurdish Resistance and Struggles
Turning to an armed struggle
is quite a feat.
They left before us a Kurdistan encased in concrete.
How alive is a man risen from the grave,
how tightly can he clench his fist,
how much can he make hearts bleed?
To those who still do not truly wish to understand the great importance of resisting,
we say this to our enemies as well as our friends.
About whom the enemy said,
"This is what I achieved: a graveyard. It is buried."
A people spoken of like that.
If they rise like this, how much can they resist?
That is why,
to understand our resistance, one must understand this.
Our resistance is not like that of any other people.
Lenin,
on the Russian
nation's vast democratic
struggles,
and on its culture,
was relying.
All bourgeois national movements of Europe
rely on a Renaissance movement prepared over centuries,
on a great culture, and on economic development.
What do we even have? The language of the people of Kurdistan
has even
been brought to the brink of nonexistence.
There is no culture left. As for the economy or social
life,
everything
has been pushed
to extreme poverty, and utter deprivation
deeply entrenched.
It is living through what we might call
a point of exhaustion. We took over such a people.
This is the legacy handed down to us.
But on the other hand, we have traitors.
Who recognize no limits.
And traitors who sell out the country so cheaply,
who so cheaply
bargain away their own people.
Resistance was not enough for them either.
They said it's impossible, you can't do it.
They denounced us, they struck us.
And they are still doing so.
We call for everyone to be extremely vigilant,
conscious,
in a life of struggle,
and in order
to make this successful,
to put everything they have on the line.
And to win, as we have always stated,
to our abilities,
the greatest power, the greatest technique, and the weapon
of our human capabilities—
by embracing them
more closely and
utilizing them,
that we will win,
we promise.
End of transcript · 349 words · machine translated
Original transcript (Turkish)
Bir silahlı mücadeleye yönelmek pek bir olaydır. Betonlanmış bir Kürdistan'ı önümüze bıraktılar. Mezardan kalkan adam ne kadar canlıdır, ne kadar yumruğunu sıkabilir,
ne kadar yüreği kanatar. Direnmenin büyük önemini hâlen güçlü anlamak istemeyen dostlarımız kadar düşmanlarımıza da bunu söylüyoruz. Düşmanın hakkında gerçekleştirdiğim budur. Yani mezarlıktır. Gömülmüştür.
Dedikleri bir halk. Böylesine ayağa kalkarsa ne kadar direnebilir? İşte direnişimizi anlamak için bunu anlamak gerekiyor. Herhangi bir halkın direnişi gibi değildir bizim direniş.
Lenin, Rus ulusunun engin demokrasi savaşımlara, kültürüne
dayanıyordu. Avrupa'nın tüm burjuva ulusal hareketleri, yüzyıllarca hazırlanan bir Rönesans hareketine, büyük bir kültüre, ekonomik gelişmeye dayanıyorlar. Ya bizim neyimiz var? Kürdistan halkının dili
bile neredeyse yokluğun eşiğine getirilmiş. Kültür diye bir şey kalmamış. Ekonomi desen, sosyal yaşam desen her şey
yoksulluğun alabildiğine, yokluğun alabildiğine derinleştirilmiş. Tükenmek diyeceğimiz bir noktasını yaşıyor. Böyle bir halkı devraldık.
Bize verilen miras bu. Ama diğer yandan hainlerimiz var. Hiçbir şey tanımayan. Ve çok ucuz ülke satan, çok ucuz
halkı pazarlığa çıkaran hainlerimiz var. Direniş bunlara da yetmedi. Olmaz dediler, yapamazsınız dediler. İhbar ettiler, vurdular. Hâlâ da yapıyorlar.
Hepimizin alabildiğine dikkatli, duyarlı bir mücadele yaşamına, bunu başarılı kılmak için
her şeylerini ortaya koymaya çağırıyoruz. Ve kazanmak için de her zaman belirttiğimiz gibi yeteneklerimize, en büyük kuvvet, en büyük teknik olan, silah olan insanlık yeteneklerimize
daha yakinen kavuşarak bunları kullanarak kazanacağımıza söz veriyoruz.
