English → Polish transcript

To absolutnie otępiające. Jedno ludobójcze oświadczenie po drugim ludobójczym oświadczeniu

po kolejnym ludobójczym oświadczeniu, po kolejnym,\kolejnym, kolejnym, kolejnym. Więc sprawa wygląda tak.

Izrael, jeśli spojrzy się na to, co piszą w swoich gazetach,\co zamieszczają na Facebooku,

co tweetują, co mówią w audycjach radiowych\i programach telewizyjnych o sprawach publicznych,\w najmniejszym stopniu

nie ukrywają faktu, że dokonują ludobójstwa.\Są z tego dumni. Chełpią się tym.

Rozkoszują się tym. Szydzą. Szydzą z każdego\zabitego dziecka, każdej kobiety i każdego mężczyzny.\Osobiście uważam za

obrzydliwe to, że robi się rozróżnienie między\kobietami i dziećmi zabitymi a zabitymi mężczyznami,

jak gdyby każdy mężczyzna w Gazie był\zasługującym na to celem. Nigdy nie powinniśmy używać tego wyrażenia. To nie jest

tylko kobiety i dzieci. Mężczyźni nie zasługują, żeby żyć w Gazie. Chwalą się domami, które

niszczą. Nagrywają filmy z uniwersytelami, które miażdżą. Rozkoszują się i drwią z martwych,

gdy biorą swoje buldożery, nie tylko po to, by burzyć domy, ale by przejeżdżać po ciałach,

które zabili. Więc to nie jest tak, że polegamy, chociaż to wystarczy,

to nie jest tak, że polegamy tylko na organizacjach praw człowieka.

To nie jest też tak, że polegamy tylko na tym, co ma do powiedzenia Światowa Organizacja Zdrowia.

Co ma do powiedzenia UNESCO. Co ma do powiedzenia UNICEF. Co ma do powiedzenia CARE. Co ma do powiedzenia Save the Children.

I tak dalej, i tak dalej, i tak dalej. Powiedziałem i powtarzam, każda organizacja humanitarna

mówi to samo o tym, co się dzieje lub co działo się w Gazie. To nie jest kontrowersyjne.

Ale nawet gdyby byli, nawet dla dobra argumentu, nawet gdyby były co do tego wątpliwości,

może oni wszyscy są antysemitami. Może CARE jest antysemickie i może UNICEF jest antysemicki,

i może ta organizacja jest antysemicka i tamta organizacja. Dobrze, może to prawda,

dla dobra argumentu. Ale jak w takim razie wytłumaczyć wszystkie oświadczenia składane przez najwyższych

urzędników państwowych? Przez najbardziej wpływowe postacie w izraelskim społeczeństwie obywatelskim? Są

sytuacje, są sytuacje, kiedy jest to uzasadnione, jest usprawiedliwione, by dokonać rozróżnienia między

państwem a społeczeństwem. Bo są sytuacje, kiedy państwo nie oddaje dokładnie uczuć,

nastrojów społeczeństwa jako całości. Jestem wystarczająco stary, by pamiętać wojnę w Wietnamie

w moim kraju. I był taki okres, można powiedzieć, w szczytowym momencie wojny w Wietnamie,

kiedy działania naszego państwa, naszego rządu, nie odzwierciedlały uczuć i nastrojów

dużej części naszego społeczeństwa. Jednak tego nie można, i nie mówię tego z satysfakcją,

nie mówię tego z radością, ale tego nie można powiedzieć o tym, co wydarzyło się w ciągu ostatnich 16 miesięcy.

Zniszczenie, eksterminacja, ludobójstwo w Gazie nie jest projektem państwowym,

to jest projekt narodowy. Całe społeczeństwo izraelskie, z otwartymi oczami, z pełną przytomnością

umysłu, z pełną świadomością, z pełną świadomością tego, co się dzieje. Widzą to w tych wpisach na Facebooku,

widzą to w tweetach, widzą to wszędzie. Z pełną świadomością tego, co się dzieje

oni doszli do konsensusu, że tak musi być, że tak musi być, że do końca tego konfliktu

Gazy już nie będzie. Taki jest konsensus. To nie jest tylko pan Netanjahu ani były

minister obrony, pan Gehlan. Teraz niektórzy lubią mówić, że to skrajna prawica, jedno z tych

ulubionych określeń, skrajna prawica, pan Smotrich i pan Ben-Gvir. Nie. Po pierwsze,

cały kraj jest skrajną prawicą. Nie ma żadnej skrajnej prawicy. I wszędzie,

wszędzie, od jednego krańca sceny politycznej do drugiego, i od góry

do dołu, to jest narodowy projekt, by raz na zawsze zlikwidować Gazę. To jest strona faktów.