Transcript · Persian → Japanese
Human Rights Violations in Iran Protests
女性、命、自由。女性、命、自由。
女性、命、自由の抗議活動からデイ 月の虐殺まで。
アムネスティによる組織的な 弾圧の記録。
イラン、イラン。
アムネスティは、～を記念して
1401年の抗議活動から四周年に 発表した
前例のない報告書で、警告している 。責任を負う者たちは
抗議活動を残虐に弾圧した人道に 対する罪を
犯したにもかかわらず、今日までな お致命的な
政府の弾圧機構を支配下に置いて いる。
この報告書によると、起きた暴力は
治安部隊員による散発的または独 断的な行為ではなく、
広範かつ組織的で、
政府の政策に基づく民間人への攻 撃の
一部だった。 加害者と命令者が処罰を免れたこ とで、この弾圧は
その後に起きた前例のない虐殺の 前触れとなった。
1404年デイ月の虐殺の 前触れだった。
路地で踊るために、そして
恐れるために。
この報告書で収集された証拠によ れば、二十と
イランの6州では、1401年のシャフリ ーヴァル月からデイ月にかけて
377人の抗議者、
傍観者または通行人を含む56人の
子どもが殺害された。
326人が治安部隊の手で
抗議活動を解散させる過程、または
準軍事組織が配置された地域で殺 害された。
このうち302人は発砲された
銃弾により、残りは殴打、催涙ガス 弾の
直撃または吸入、一度の投擲による 衝撃 または
治安車両にひかれて死亡した。
この報告書は、18人が政府の拘束下 で命を
落としたとしている。釈放後に死亡 した者は10人で、
報告書は、その死を拘束期間の影響 と
関連づけている。 さらに23人も不審な状況で
多くは失踪後に命を落とした。
アムネスティ・インターナショナ ルの評価によれば、状況証拠は
彼らが当局者に殺害された可能性 を示している。
殉教者よ、殉教者よ。
違法な殺害の事例、または そのような事例について
治安部隊による違法な実力行使の 結果、人々が命を落とした。
امنیتی از قوای قهریه جان خود را از دست داده‌اند،
同団体は文書証拠に基づき、これら の 殺害は
人道に対する罪としての殺人と
呼ばれるものに該当するとしてい る。
私の姉妹、あなたの姉妹、すべての 姉妹のために。
シスターン・バルーチェスターン 州で、 アムネスティは
バローチ人の抗議者や通行人106人 の死亡を記録した。その中には20人の
子どもが含まれる。 彼らは記録された全
抗議活動の犠牲者の33％を占める。
この暴力の転機はザーヘダーンの 血の金曜日、
1401年メフル月8日だった。この日、 87人が
警察署の屋上からの銃撃により
周辺の建物からの銃撃、さらに軍用 武器と 催涙ガスを
抗議者に向けて使用したことで死 亡した。
別の致命的な弾圧も、平和的な
アーバーン月13日のハーシュでの 抗議で起き、 11人の
抗議者が死亡した。
普通の生活を求めて。
アムネスティは、95人の抗議者が殺 害され、
クルド人通行人に対する重火器と 軍用兵器の使用を
記録している。 報告書によると、治安部隊は
被害者を銃撃した後も、 さらに重大な
人権侵害を行い、死の危険を高めて
いた。 報告書には、次のような例も
挙げられている。その例によると、
被害者が銃弾や 散弾による傷で
地面に倒れた後、 彼らを
蹴り、警棒、棒、銃床で殴打していた。
ゴミを拾う子どもとその願いのた めに。
弾圧は街頭に限られなかった。報告 書は
一部はわずか
十歳の、数万人の男女と子どもが恣 意的に拘束されたと述べている。
平和的な抗議への参加、スローガン を叫ぶこと、 踊ること、
スカーフを外すこと、スローガンを 書くこと、車のクラクションを鳴らすこと
またはSNSで連帯を示すことは、 拘束につながり得る
行為の一部だった。
暴力的な逮捕・拘束の状況を踏ま えると、欠如
法的根拠と組織的な 保障の剥奪により
適正手続きについて、アムネスティ は 次の結論に達した
人道に対する犯罪である拘禁の要 件と、 犯罪の
人道に対する犯罪である強姦、さら に 人道に対する犯罪である
拷問が成立している。
ために
絶え間ない泣き声。
報告書の重要な部分は、殺害された 人々の 家族への扱いに充てられている。
アムネスティによれば、家族は 愛する人の死亡状況について語っ たことで
真実の解明と正義を求める 取り組みをしたために
標的にされている。
家族は恣意的な拘束、死の脅迫や 性的暴行、
取調べ、収監、場合によっては暴行 や
葬儀や追悼式での散弾銃弾の発砲 に 直面している。
当局は一部のケースで、被害者の 遺体の所在を隠し、
その引き渡しを 政府の虚偽の説明を受け入れるこ とと
葬儀の制限を条件とした。
一部の家族は
遺体全体を確認したり、負傷の痕跡 を記録したりすることを許されなかった
その機会がなく、一部の人々は愛す る人を 夜間に、
急いで、または希望した場所から遠 く
離れた所に埋葬せざるを得なかっ た。報告書はまた、
家族に虚偽の供述書への署名や 出演を強要し、
宣伝動画への出演、墓の破壊や 掘り返しを脅し、
検視報告書や監視カメラ映像を
提供せず、死亡証明書を 不完全または
不正確な情報で発行したと述べて いる。
アムネスティ・インターナショナ ルは、これらの 家族が政治的理由で
基本的権利を著しく
剥奪する標的にされたと結論づけ た。
ために
投獄されたエリート層の。
アムネスティ・インターナショナ ルは、この弾圧の 過程における
意思決定構造を調査し、10人の 国家上級
職員と77人の州・地域 職員を含む87人の
当局者を特定し、文書による 根拠があるため、
独立かつ公平な刑事捜査の対象と
すべきだとしている。報告書は強調 する。
この措置は有罪や確定的な容疑を 立証するものではない、
むしろ個人の責任を検証する必要 性を含み、
公正な裁判の枠組みで行うべきで す。
女性、
生命、自由。
この報告書は1401年の弾圧を、 前触れ
として、1404年デイ月中旬の虐殺へ と直接
つながったと見ています。 この虐殺は、はるかに広い規模で
起きました。 イスラム共和国の公式統計によれ ば、3千人を超える
人が死亡し、 国連特別
報告者の推計では、少なくとも5千 人が死亡したと されています。
گذاشته. عفو بین الملل تأکید می‌کند که در ایران
国際犯罪や その他の
深刻な人権侵害に対する不処罰が、 組織的かつ意図的
だと強調しています。この保証され た不処罰と、扇動者や実行者の法的責任追及の欠如が、
同じ行動・構造のパターンが繰り 返される道を
開き、それはさらに
はるかに致命的な規模となりまし た。
マリヤム・アフシャング、BBC。
End of transcript · 1,420 words · machine translated
Original transcript (Persian)
زن، زندگی، آزادی. زن، زندگی، آزادی. از اعتراضات زن، زندگی، آزادی تا کشتار دی ماه. روایت عفو بین الملل از یک سرکوب سازمان یافته. ایران، ایران. عفو بین الملل در گزارش بی‌سابقه ای که به مناسبت
چهارمین سالگرد اعتراضات هزار و چهارصد و یک منتشر کرده، هشدار می‌دهد کسانی که مسئول جنایات علیه بشریت برای سرکوب وحشیانه اعتراضات هستند، تا امروز همچنان دستگاه مرگبار سرکوب حکومتی را در کنترل خود دارند.
بر اساس این گزارش، خشونت های رخ داده نه حاصل رفتارهای پراکنده یا خودسرانه مأموران، بلکه بخشی از یک حمله گسترده، نظام مند و مبتنی بر سیاست حکومتی علیه شهروندان غیرنظامی بوده است. سرکوبی که به دلیل مصونیت از
مجازات عاملان و آمران پیش درآمدی بود بر کشتار بی‌سابقه دی ماه هزار و چهارصد و چهار. برای توی کوچه رقصیدن، برای ترسیدن. بر اساس شواهد گردآوری شده در این گزارش، از بیست و
شش استان ایران در فاصله شهریور تا دی هزار و چهارصد و یک، سیصد و هفتاد و هفت معترض، ناظر و یا رهگذر از جمله پنجاه و شش کودک کشته شدند. سیصد و بیست و شش نفر به دست نیروهای امنیتی در
جریان متفرق کردن اعتراضات یا در مناطقی که شبه نظامیان مستقر بودند کشته شدند. از این تعداد، سیصد و دو نفر بر اثر شلیک گلوله و بقیه بر اثر ضرب و شتم، اصابت یا استنشاق گاز اشک آور، پرتاب یک ضربه ای یا
زیر گرفته شدن خودروهای امنیتی جان باختند. در این گزارش آمده هجده نفر در بازداشت حکومت جان باختند. ده نفر پس از آزادی فوت کردند که گزارش‌ها مرگ آنان را با پیامدهای دوران بازداشت مرتبط دانسته‌اند. بیست و سه نفر نیز در شرایط
مشکوک، اغلب پس از ناپدید شدن، جان باختند که بر اساس ارزیابی عفو بین الملل، قرائن از احتمال قتل آنان به دست مأموران حکایت دارد. شهیدم، شهیدم. در رابطه با موارد کشتار غیرقانونی یا مواردی که
افراد در نتیجه استفاده غیرقانونی نیروهای امنیتی از قوای قهریه جان خود را از دست داده‌اند، این سازمان بر اساس مستنداتی می‌گوید که این کشتارها مصداق چیزی هستند که به آن جنایت علیه بشریت قتل گفته می‌شود.
برای خواهرم، خواهرت، خواهران. در سیستان و بلوچستان عفو بین الملل کشته شدن صد و شش معترض و رهگذر بلوچ از جمله بیست کودک را ثبت کرده است. آنان سی و سه درصد از کل قربانیان ثبت شده در اعتراضات هستند.
نقطه عطف این خشونت جمعه خونین زاهدان در هشتم مهرماه هزار و چهارصد و یک بود که طی آن هشتاد و هفت نفر در پی تیراندازی از پشت بام کلانتری و ساختمان‌های مجاور و همچنین شلیک سلاح‌های جنگی و گاز اشک آور به سوی معترضان کشته شدند.
سرکوب مرگبار دیگری نیز در اعتراضات مسالمت آمیز سیزده آبان در خاش رخ داد که به جان باختن یازده معترض انجامید. برای حسرت یک زندگی معمولی. عفو بین الملل کشته شدن نود و پنج معترض و
رهگذر کرد را با استفاده از سلاح‌های سنگین و جنگی ثبت کرده است. در این گزارش آمده که نیروهای امنیتی پس از تیراندازی به قربانیان با ارتکاب نقض‌های جدی دیگر، خطر مرگ آنان را افزایش می‌دادند. از جمله مثال‌هایی در این گزارش آمده که
می‌گوید پس از آنکه قربانیان بر اثر زخم‌های ناشی از شلیک گلوله یا گلوله‌های ساچمه‌ای به زمین افتاده بودند، آنان را با لگد، باتوم، چوب و دسته سلاح ضرب و شتم می‌کردند. برای کودک زباله گرد و آرزوهاش.
سرکوب به خیابان محدود نبود. گزارش می‌گوید ده‌ها هزار مرد، زن و کودک که برخی تنها ده سال داشتند، خودسرانه بازداشت شدند. شرکت در اعتراضات مسالمت آمیز، شعار دادن، رقصیدن، برداشتن روسری، نوشتن شعار، بوق زدن خودرو
یا ابراز همبستگی در شبکه‌های اجتماعی از جمله رفتارهایی بود که می‌توانست به بازداشت منجر شود. با توجه به شرایط خشونت آمیز دستگیری و بازداشت، فقدان مبنای قانونی و محروم‌سازی نظام‌مند از ضمانت های دادرسی، عفو بین الملل به این نتیجه رسیده است که
عناصر جنایت علیه بشریت بازداشت، عناصر جنایت علیه بشریت تجاوز و همین طور جنایت علیه بشریت شکنجه محقق شده‌اند. برای گریه‌های بی‌وقفه.
یکی از بخش‌های برجسته گزارش به رفتار با خانواده‌های کشته شدگان اختصاص دارد. عفو بین الملل می‌گوید خانواده‌ها به دلیل سخن گفتن درباره شرایط مرگ عزیزانشان و تلاش برای حقیقت‌جویی و دادخواهی خود هدف قرار گرفته‌اند. خانواده‌ها با بازداشت خودسرانه، تهدید به مرگ و تجاوز
جنسی، بازجویی، حبس و در مواردی ضرب و شتم و شلیک گلوله‌های ساچمه‌ای در مراسم تشییع و یادبود روبرو شده‌اند. مقام‌ها در برخی موارد محل پیکر قربانی را مخفی کردند یا تحویل آن را به پذیرش روایت دروغین حکومت و محدود کردن مراسم
خاکسپاری مشروط ساختند. بعضی خانواده‌ها اجازه مشاهده کامل پیکر یا ثبت آثار جراحت را نداشتند و برخی مجبور شدند عزیزان خود را شبانه، شتاب‌زده یا در مکانی دور از محل مورد نظرشان دفن کنند. گزارش همچنین از اجبار
خانواده‌ها به امضای اظهارات دروغین یا حضور در ویدیوهای تبلیغاتی، تهدید به تخریب قبر یا نفوذ قبر، محرومیت از گزارش کالبدشکافی و تصاویر دوربین‌های مداربسته و صدور گواهی های فوت با اطلاعات ناقص یا نادرست سخن می‌گوید.
عفو بین الملل نتیجه گرفته است که این خانواده‌ها به دلایل سیاسی هدف محرومیت شدید از حقوق بنیادین قرار گرفته‌اند. برای نخبه‌های زندانی.
عفو بین الملل با بررسی ساختار تصمیم‌گیری در جریان این سرکوب‌ها، هشتاد و هفت مقام شامل ده مقام ارشد ملی و هفتاد و هفت مقام استانی و منطقه‌ای را شناسایی کرده و معتقد است به دلیل وجود اسناد مستدل باید تحت تحقیقات کیفری مستقل و
بی‌طرفانه قرار گیرند. گزارش تأکید می‌کند این اقدام به معنای اثبات مجرمیت یا اتهام قطعی نیست، بلکه متضمن ضرورت بررسی مسئولیت فردی در چارچوب یک دادرسی عادلانه است. برای زن،
زندگی، آزادی. این گزارش سرکوب هزار و چهارصد و یک را پیش درآمدی مستقیم بر کشتار اواسط دی هزار و چهارصد و چهار می‌داند. کشتاری که در مقیاسی بسیار وسیع‌تر رخ داد. طبق آمار رسمی جمهوری اسلامی بیش از سه
هزار نفر کشته شده‌اند و بر اساس برآورد گزارشگر ویژه سازمان ملل، دست‌کم پنج هزار نفر کشته بر جای گذاشته. عفو بین الملل تأکید می‌کند که در ایران مصونیت از مجازات برای جنایات بین‌المللی و سایر موارد نقض جدی حقوق بشر، نظام‌مند و عامدانه
است. همین مصونیت تضمین شده و عدم پاسخگویی حقوقی آمران و عاملان راه را برای تکرار همان الگوهای رفتاری و ساختاری در ابعادی به مراتب مرگبارتر هموار ساخت. مریم افشنگ، BBC.
