Transcript · Spanish → Polish
Maradona's Iconic Jersey Story
W dniu, w którym Maradona stał się legendą,
Bilardo odmówił gry w tej koszulce.
To były te, nieco grubsze i nieco cięższe.
Powiedział, że się nie nadają i trzeba znaleźć rozwiązanie.
I wysłał pracownika Argentyńskiego Związku Piłki Nożnej na targ.
El Pito to bardzo duża dzielnica w Mieście Meksyk.
To ogromna fabryka koszulek piłkarskich.
Wszyscy wolą kupować swoje koszulki. Recepta w Tepito.
Jest o wiele tańsza niż oryginalna i prawda jest taka, że
nie ma wielkiej różnicy.
W Tepito, bo przecież jest tańsza.
Rezerwowym bramkarzem
był wtedy Miguel Celada,
który znał dzielnicę Tepito i zdecydowali się przyjechać do Tepito, by je kupić.
I znalazł jedną, bardzo lekką,
nieco błyszczącą,
z numerami o niemal kabaretowym blasku,
która nie wydawała się najodpowiedniejsza do gry na mundialu.
Ale akurat gdy ją oglądali, przechodził Maradona, zobaczył ją i zachwycił się.
Mówi: „O, jaka piękna koszulka”.
Wtedy Bilardo zgodził się, żebyśmy w tej koszulce zagrali przeciwko Anglii.
Zrobili srebrne numery jak do futbolu amerykańskiego.
To w nich zagrali w ćwierćfinale z Anglią i to w nim
Maradona strzelił gola „ręką Boga”.
End of transcript · 176 words · machine translated
Original transcript (Spanish)
El día que Maradona se hizo leyenda, Bilardo se negó a jugar con esta camiseta. Eran estas, un poco más gruesas, un poco más pesadas. Dijo que no servían, que había que buscar una solución. Y mandó a un empleado de la Asociación del Fútbol Argentino a un mercadillo.
El Pito es un barrio muy grande de Ciudad de México. Es una fábrica muy grande de camisetas de fútbol. Todo el mundo prefiere comprar sus camisetas. receta en Tepito. Está muchísimo más barato que una original y la verdad es que no hay mucha diferencia.
En Tepito porque pues está más barata. El portero suplente en ese momento era Miguel Celada, que conoció el barrio de Tepito y optaron a venir a Tepito a comprarlas. Y encontró una, muy liviana,
un poco brillosa, con unos números con un brillo casi cabaretero, que no parecía el más apropiado para jugar un Mundial. Pero justo cuando la estaban revisando, pasa Maradona por ahí, la ve y le encanta. Dice, ay, qué camiseta más bonita.
Entonces Bilardo aceptó que esa camiseta fuera la que jugáramos contra Inglaterra. Hicieron unos números plateados de fútbol americano. Fue con los que jugaron en los cuartos de final contra Inglaterra y fue con el que Maradona metió la mano de Dios.
