Transcript · English → Polish
Discussion on Auschwitz and Historical Claims
Jeśli kremuje się 60 000 ludzi dziennie, potrzeba ogromnej ilości koksu.
Wiemy o tym, i każdy ekspert czy kierownik krematorium w centrum Cincinnati to potwierdzi,
że jeśli ma się krematorium opalane koksem, potrzeba 30, 40 lub 50 kilogramów koksu na każde zwłoki.
Mówimy więc o ogromnej ilości koksu wymaganej każdego dnia,
przy tych liczbach, o których czyta się teraz w gazetach, około 2000 ton koksu dziennie.
Ale mamy zdjęcia lotnicze Auschwitz zrobione podczas wojny,
zrobione przez samoloty amerykańskie, brytyjskie i południowoafrykańskie.
Zdjęcia, które są tak szczegółowe — miałem je, miałem je przy sobie.
Zdjęcia tak szczegółowe, że widać ludzi spacerujących ulicami obozu.
Nie ma śladów ogromnych ilości koksu, żadnych gór koksu, nie ma też wielkich masowych grobów ani dołów.
Żadnych kolejek ludzi czekających przed komorami gazowymi.
Wszystkie te legendy zaczynają się rozwiewać, gdy patrzy się na te fotografie pod lupą.
Właściwie możemy bardzo precyzyjnie określić ilość koksu, ponieważ w rosyjskich archiwach,
które są już dostępne, a w których sam pracowałem w Moskwie – tajnych archiwach Związku Radzieckiego –
odnaleziono kompletną dokumentację dotyczącą funkcjonowania obozu koncentracyjnego Auschwitz,
w tym ilości koksu dostarczane do krematoriów przez cały okres jego funkcjonowania.
To liczba warta zapamiętania. Od początku do końca do Auschwitz dostarczono 2188 ton koksu,
co wystarcza na ponowne skremowanie 70 lub 80 tysięcy ciał.
Więc dochodzi się w przybliżeniu do liczby około 100 000 ciał, co zresztą potwierdzają, co ciekawe,
Rosjanie, którzy cztery lata temu przekazali mocarstwom zachodnim księgi zgonów z Auschwitz,
zawierające wszystkie akty zgonu każdego, kto zmarł w Auschwitz.
46 oprawnych tomów aktów zgonu z łącznie 66 000 nazwisk.
Więc znowu mamy wyobrażenie o rzędzie wielkości tego, ile osób zmarło.
I jeśli większość z tych ludzi zmarła z przyczyn naturalnych, a ułamek zginął w wyniku egzekucji, morderstwa lub brutalności,
to wciąż jest zbrodnia, nie zaprzeczam temu.
Ale dochodzimy wtedy do punktu, o którym wspomniałem wcześniej, pojawia się czynnik zabijania niewinnych.
Bo jeśli z tych 100 000 ludzi, którzy zmarli w Auschwitz, choćby jedna czwarta została zamordowana, czyli 25 000.
Pamiętacie zdjęcie, które wam tu pokazałem.
Z jednej strony 25 000 ludzi zamordowanych w Auschwitz w ciągu całych lat wojny.
A z drugiej strony 40 000 ludzi spalonych żywcem w 20 minut.
Cały świat mówi o tej jednej zbrodni. Powstają o niej niezliczone filmy telewizyjne.
Wszystkich was wpędza się z tego powodu w poczucie winy.
Ale tę drugą zbrodnię zamiata się pod dywan, jakby nigdy się nie wydarzyła.
A kiedy pojawia się brytyjski historyk i wielokrotnie o tym mówi,
to właśnie on zostaje zakuty w kajdanki, deportowany i ścigany po całym świecie
i zatrzaskuje mu się drzwi przed nosem od Pretorii po Vancouver.
End of transcript · 429 words · machine translated
Original transcript (English)
If you're cremating 60,000 people a day, you're going to need a huge quantity of coke. We know, and any crematorium expert or manager here in downtown Cincinnati will confirm this, that if you've got a coke-operated crematorium, it takes 30 or 40 or 50 kilograms of coke for each cadaver. So you're looking at a huge quantity of coke being required every day, for these figures you read about in newspapers now, about 2,000 tons of coke a day.
But we have aerial photographs of Auschwitz that were taken during the war, taken by American and British and South African planes. Photographs that are so detailed, I had them, had them with me. Photographs that are so detailed you can see the people walking around in the streets of the camp. There's no signs of huge quantities of coke, no mountains of coke, there are no huge mass graves either, no pits.
No lines of people waiting outside the gas chambers. All these legends begin to dissolve when you look at these photographs under a magnifying glass. We can be very precise about the coke, in fact, because in the Russian archives, which have now become available, where I've worked too in Moscow, the secret archives of the Soviet Union, they found the entire operating documents of the Auschwitz concentration camp,
including the quantities of coke that were supplied for the crematoria throughout the entire period. It's a figure worth making a mental note of. 2,188 tons of coke were supplied to Auschwitz from start to finish, which is enough to cremate 70 or 80,000 bodies again. So you're coming roughly to a figure of about 100,000 bodies, which is again confirmed, oddly enough, by the Russians who released to the Western powers four years ago the death books of Auschwitz,
which contain all the death certificates of everyone who died in Auschwitz. Forty-six bound volumes of death certificates with a total of 66,000 names. So again, you've got an order of magnitude of how many people died. And if most of those people died of natural causes and a fraction died of being executed or murder or brutality, this is still a crime, I'm not denying that.
But we then come to a point, which I mentioned earlier, the innocenticide factor comes in. Because if of those 100,000 people who died in Auschwitz, even a quarter were murdered, 25,000. Remember the picture I showed you here. On the one hand, 25,000 people being murdered in Auschwitz over the entire war years. And on the other hand, 40,000 people being burned alive in 20 minutes.
The whole world talks about the one crime. Endless television movies are made about it. You're all made to feel guilty about it. But the other crime is swept under the carpet as though it never happened. And when a British historian comes along and repeatedly talks about it, he's the one who finds himself being put in handcuffs and deported and hounded around the world
and finding doors slammed in his face from Pretoria to Vancouver.
