Transcript · Dutch → English
Emotional Victim Impact Statement
I am going to speak to you as Marloes's father
and Romy's grandfather, and I would like you to look at me.
The defendant does not have to do that.
It is a question.
I guess not, okay.
On September 28, 2023, in a devilish
and barbaric way, murdered my daughter and granddaughter.
Slaughtered.
Literally slaughtered.
You prepared for months for this barbaric act.
And why? Because Marloes didn't look away.
Because Marloes didn't see people in black and white.
Because Marloes always stood up for people and animals.
Marloes, one of the kindest people on Earth.
In your inhuman act, you missed nothing,
absolutely nothing at all.
Even my granddaughter, who just opened the door,
you ruthlessly shot her in the chest.
And as if that wasn't enough, also in her head. Romy. Romy.
My beautiful grandchild.
She will never fall in love again, have children,
work and fully enjoy the life she so deserved.
Because of your action, you have also ruined my life.
For you, for me,
your life has no value at all.
To me, you are the scum of society.
Do you know what it feels like to stand in a room
at the mortuary by two coffins?
With the bodies of your daughter and your granddaughter inside.
To see how the bullet holes have been covered with makeup.
I also wonder how you, for the rest of
your miserable life, can look at yourself in the mirror.
At the funeral of Marloes and Romy, I called you
the devil in his filthiest form.
That is what you are, and that is what you will remain for the rest of your life.
I therefore hope,
even though I won't get Marloes and Romy back,
that you will never again
will walk around in this society.
I myself have been walking on this earth for 64 years now.
Fortunately, I have never known hate.
But I hate you.
I hate you to the smallest fibers of my body.
That hate will never go away.
Never again.
Two beautiful, sweet people gone. Why? To prove you were right?
Did you never think what it would be like for us?
How we are supposed to go on with our lives now?
Go on with the loss of my beautiful daughter and gorgeous grandchild?
Probably not. My beautiful, sweet daughter. A wonderful granddaughter.
Who had to look down the barrel of those terrible weapons of yours.
In all their mortal terror.
Forced to look
into the barrel of your firearms. Into the black hole of your soul.
My grandchild murdered.
My daughter riddled with seven bullets.
Do you ever stop to think what that is like?
The despair of that black hole of the firearm you held to commit murder.
Through your action, you have also wiped out your own life.
The ultimate hypocrisy
is that you wanted to take an oath to save human lives.
And then deliberately take three away.
Despite this whole hellish ordeal, we must move on.
And we will fight for that with the whole family.
I want to express hope.
Hope for us as a family.
Hope for all their friends.
Hope for the immediate neighbors.
Hope for all the people who must suffer the same fate that has befallen us.
Hope that in time, people will learn to deal with this.
And that they can move on with their lives.
Lastly, I also want to express hope for you.
At first, I thought I was the only one
A punishment that would give me satisfaction has unfortunately been removed from the penal code.
Because that is too easy.
I now hope that you will grow very old.
And that you will spend the rest of your miserable life in some institution
with bars always in front of your face.
If there is such a thing as heaven and hell,
we know where Marloes and Romy are.
On a golden throne in heaven.
When you eventually breathe your last,
the devil will be waiting for you.
Because he can still learn a lot from you.
The names of Romy and Marloes will
be spoken every day with all our love.
Yours will be eternally cursed.
End of transcript · 702 words · machine translated
Original transcript (Dutch)
Ik ga tot jou spreken als vader van Marloes en opa van Romy en ik zou willen dat je me aankijkt. Dat hoeft de verdachte niet te doen. Het is een vraag. Niet dus, oké.
Op 28 september 2023 heb jij op duivelse barbaarse wijze mijn dochter en kleindochter vermoord. Afgeslacht. Letterlijk afgeslacht. Je hebt je maanden voorbereid op deze barbaarse daad.
En waarom? Omdat Marloes niet wegkeek. Omdat Marloes mensen niet zwart wit zag. Omdat Marloes altijd opkwam voor mens en dier. Marloes, een van de liefste mensen op aarde. Bij jouw onmenselijke daad heb je niets,
maar dan ook niets over het hoofd gezien. Zelfs mijn kleindochter, die gewoon de deur opendeed, heb je niets ontziend in haar borst geschoten. En alsof dat niet genoeg was, ook nog in haar hoofd. Romy. Romy. Mijn prachtige kleinkind.
Ze zal nooit meer verliefd worden, kinderen krijgen, werken en volop genieten van het leven wat ze zo verdiende. Door jouw daad heb je ook mijn leven verwoest. Voor jou, voor mij, heeft jouw leven geen enkele waarde.
Voor mij ben jij de wrakhout van de maatschappij. Weet je hoe het voelt om in een kamertje van het mortuarium bij twee kisten te staan? Met daarin de lichamen van je dochter en je kleindochter. Te zien hoe de kogelgaten zijn weggesminkt.
Ik vraag me dan ook af hoe jij de rest van je armzalige leven jezelf in de spiegel kunt aankijken. Ik heb jou op de uitvaart van Marloes en Romy de duivel in zijn smerigste gedaante genoemd. Dat ben je en dat zul je de rest van je leven blijven.
Ik hoop dan ook, al krijg ik Marloes en Romy niet mee terug, dat jij nooit meer in deze samenleving zult rondlopen. Ik loop nu zelf 64 jaar op deze aarde rond.
Gelukkig heb ik nog nooit haat gekend. Maar jou haat ik. Ik haat jou tot in de kleinste vezels van mijn lijf. Die haat zal nooit meer overgaan. Nooit meer.
Twee prachtige, lieve mensen weg. Waarom? Om je gelijk te halen? Heb je dan nooit gedacht hoe het voor ons zou zijn? Hoe wij nu verder moeten met ons leven? Verder met het gemis van mijn prachtige dochter en beeldschone kleinkind? Waarschijnlijk niet. Mijn prachtige, lieve dochter. Een schitterende kleindochter.
Die in de loop van die vreselijke wapens van jou hebben moeten kijken. In al hun doodsangst. Gedwongen om in de loop van jouw vuurwapens te kijken. In het zwarte gat van jouw ziel. Mijn kleinkind vermoord.
Mijn dochter door zeven kogels doorzeefd. Sta je daar wel eens bij stil hoe dat is? De wanhoop van dat zwarte gat van het vuurwapen dat jij vasthield om te moorden. Door jouw daad heb je ook je eigen leven weggevaagd. De maximale hypocrisie
is dat je een eetwilde gaat afleggen om mensenlevens te redden. En er dan drie moedwillig wegneemt. Ondanks dit hele helse gebeuren moeten wij verder. En daar zullen wij met de hele familie voor knokken. Ik wil hoop uitspreken.
Hoop voor ons als familie. Hoop voor al hun vrienden en vriendinnen. Hoop voor de directe buren. Hoop voor alle mensen die hetzelfde lot moeten ondergaan dat ons is beschoren. Hoop dat men op termijn hiermee leert omgaan.
En dat zij door kunnen met hun leven. Als laatste wil ik ook hoop uitspreken naar jou. Eerst dacht ik de enige straf die mij genoegdoening geeft is helaas uit het wetboek geschrapt. Want dat is te makkelijk.
Ik hoop nu dat jij heel oud wordt. En dat je de rest van je zielige leven zult doorbrengen in een of ander instituut met altijd tralies voor je neus. Als er zoiets bestaat als de hemel en de hel, weten wij waar Marloes en Romy zijn.
Op een gouden troon in de hemel. Als jij ooit je laatste adem uitblaast, zal de duivel op je wachten. Omdat hij nog heel wat van jou kan leren. De namen van Romy en Marloes zullen
elke dag met alle liefde genoemd worden. Die van jou zal eeuwig vervloekt zijn.
