Transcript · English → Polish
Analysis of Police Use of Force Data
Zebrałem mnóstwo danych. Zebraliśmy miliony obserwacji
dotyczących, yyy, codziennego użycia siły bez skutku śmiertelnego.
Zebraliśmy tysiące obserwacji dotyczących użycia siły ze skutkiem śmiertelnym.
I, i to... to w tym momencie, w 2016 roku,
zdałem sobie sprawę,
że ludzie tracą rozum, kiedy nie podoba im się wynik.
A to, co wykazała moja praca... Zobaczycie jutro, yyy, niekt-
jak niektórzy z was,
yyy, to to, że owszem, dostrzegliśmy stronniczość przy lżejszym
użyciu siły
na co dzień, przyciskaniu do aut i tym podobnych rzeczach.
Ludziom chyba podoba się ten wynik, ale nie znaleźliśmy żadnych,
yyy, uprzedzeń rasowych w policyjnych
strzelaninach. To było dla mnie naprawdę zaskakujące, bo
spodziewałem się ich. Mało znanym faktem jest,
że miałem ośmiu pełnoetatowych
asystentów, by to zrealizować,
przez prawie rok. Gdy otrzymałem ten zaskakujący wynik,
Zatrudniłem ośmiu nowych i powtórzyłem to,
żeby mieć pewność.
Otrzymali dokładnie taki sam wynik i uznałem go za rzetelny, a potem
poszedłem go zaprezentować i, mój Boże, rozpętało się piekło.
To był gęsty, 104-stronicowy
akademicki artykuł ekonomiczny ze 150-stronicowym
aneksem. Rozumiecie?
Wisiał od czterech minut, gdy dostałem pierwszego maila: „To
stek bzdur.
Bez żadnego sensu”. Odpisałem: „Jak przeczytałeś to tak
szybko?”.
„Niesamowite. Jesteś geniuszem”. I
koledzy brali mnie na bok i mówili:
„Nie publikuj tego.
Zrujnujesz sobie karierę”.
Mhm.
Powiedziałem: „O czym wy mówicie?”.
Zapytałem: „Co w tym złego?”. „Wierzysz
w pierwszą część?”. „Tak”.
„Wierzysz w drugą część?”.
„Cóż, to… problem w tym, że one po prostu do siebie nie pasują.
„Podoba nam się pierwsza część, ale powinieneś opublikować tę nie—
tę drugą innym razem”.
Powiedziałem: „Zapytam o to.
Jeśli druga część o strzelaninach z udziałem policji…”. To
była dosłowna rozmowa.
Powiedziałem im: „Jeśli druga część,
yyy,
była stronnicza, to myślicie, że powi— powinienem ją wtedy wydać?”.
A oni: „Tak, wtedy miałoby to sens”.
Na co ja: „Gwarantuję wam, że ją opublikuję.
Zobaczymy, co będzie”.
Więc to było… no wiecie… Ja… mieszkałem pod,
pod, yyy, policyjną ochroną przez jakieś 30
czy 40 dni. Miałem wtedy siedmiodniową
córkę. Pamiętam, jak szedłem na zakupy po…
bo wiecie, jak masz noworodka, myślisz, że masz dość pieluch, ale
nie masz. Więc ja… szedłem do sklepu spożywczego po
pieluchy z uzbrojonym ochroniarzem. To było szaleństwo.
To było naprawdę czyste szaleństwo.
End of transcript · 364 words · machine translated
Original transcript (English)
I collected a lot of data. We collected millions of observations on, uh, everyday use of force that wasn't lethal. We collected thousands of observations on lethal force. And, and it, it was in this moment in 2016 that I realized
people lose their minds when they don't like the result. And so what my paper showed, you'll see tomorrow, uh, s- like some of you, uh, was that, yes, we saw some bias in the low level uses of force every
day pushing up against cars and things like that. People seem to like that result, but we didn't find any, um, uh, racial bias in police shootings. Now, that was really surprising to me because I expected to see it. The little known fact
is I had eight full-time RAs that it took to do this over nearly a year. When I found the surprising result, I hired eight fresh ones and redid it to make sure.
They came up with the same exact answer, and I thought it was robust, and then I went to go give it, and my God, all hell broke loose. It was a hundred and four-page dense academic economics paper with a hundred and fifty-page appendix. Okay?
It was posted for four minutes when I got my first email. "This is full of shit. Doesn't make any sense." And I wrote back, "How'd you read it that fast?" "That's amazing. You are a genius." And
I had colleagues take me into to the side and say, "Don't publish this. You'll ruin your career." Mm. I said, "What are you talking about?"
I said, "What's wrong with it?" "Do you believe the first part?" "Yes." "Do you believe the second part?" "Well, it's... the issue is they just don't fit together. We like the first one, but you should publish the no-
the second one another time." I said, "Let me ask this. If the second part about the police shootings..." This is a literal conversation. I said to them, "If the second part,
um, showed bias, do you think I would-- should publish it then?" And they say, "Yeah, then it would make sense." And I said, "I guarantee you I'll publish it. We'll see what happens."
So it was, it was, you know... I, I lived under, under, um, police protection for about thirty or forty days. I had a seven-day-old daughter at the time. I remember going and shopping for... 'cause, you know, when you have a newborn, you think you have enough diapers, you
don't. So I, I was going to the grocery store to get diapers with the armed guard. It was crazy. It was really truly crazy.
