Middle East Geopolitical Analysis Post-War

Şöyle ki, her şeyden önce savaşın ardından aslında gördüğümüz şey,

Şii ekseninin çöküşü, Esad'ın yıkılışı, Hizbullah'a ve İran'a indirilen darbelerdir.

İran artık eskiden olduğu bölgesel güç değil.

Bence şu anda en kritik şey,

felç edici ekonomik yaptırımların devam etmesidir.

Bu rejimin sonunu yaklaştırabilecek şey budur, ancak her halükarda, her senaryoda,

artık Orta Doğu'nun efendisi, yani hegemonyası olan bir Şii İran

imparatorluğu yok. Ama boşluk kalmaz.

Ve İran'ın bıraktığı boşluğu giderek artan bir hızla Türkiye devralıyor.

Suriye derken, Suriye ve Türkiye artık bir ve aynı şey, tek bir bütün,

İhvan yanlısı, İsrail Devleti'ne

karşı çok ama çok düşmanca bir ideolojiye ve giderek sertleşen bir söyleme sahip.

İsrail'den soykırımcı bir devlet, Başbakan'dan

ise Hitler olarak bahseden Erdoğan'ın kendi açıklamalarını hepimiz takip ettik.

Hakan Fidan, insanlığın İsrail Devleti denen bu şeyi artık daha fazla

taşıyamayacağını söylüyor.

Kudüs bölgesi valisi olmak için dua eden Türk İçişleri Bakanı.

Ve Suriye'yi kontrol eden örgütün aslında HTS,

yani Heyet Tahrir el- Şam adıyla aklanmış El Kaide olduğunu unutmayalım,

ki bu da Şam'ın kurtuluşu demektir. Şam, Suriye demek değildir.

Şam, Suriye demek değildir; Şam, Lübnan demektir.

Ve Lübnan'da dramatik Türk hamleleri görmemiz çok muhtemel, bunu hiçbir şekilde göz

ardı etmem. Şam demek İsrail demektir, Şam demek Ürdün demektir.

Onlara göre, ki Bakan bunu birkaç kez dile getirdi, bir sonraki hedef İsrail.

Ve kritik olan bir noktaya dikkat etmek gerekiyor.

Şii olan ve İsrail'deki Arap azınlık içinde derin bağlantıları bulunmayan

İran'ın aksine, İhvancı Suriye'nin, İsrail Devleti'ndeki sözde İslami Hareket içinde

bağlantıları var.

Kefr Kanna'daki Kemal Hatip ve Raid Salah, Şam hareketinin adamlarıdır.

Ne sebep oluyor...