Transcript · Turkish → Japanese
Discussion on Recent Tragic Events
最初の5月12日の事件の後、
私たちが和解の使節として赴いた 時、
もちろん、その家族の何人かと話を しました。
「あの家族とは絶対に和解しない」 とのことでした。
しかし、ヤシャール兄さんは判断を 私たちに委ねてくれました。
「せっかく来て話を聞いてくれたの だから、 私は応じる」と言ってくれたのです 。
しかし、うまくいきませんでした。 彼らも和解しませんでした。
和解する気もなかったのです。 つまり、彼らには計画があったので しょう。
そして計画を実行に移し、 成功させてしまいました。
私たちの身内7人を虐殺したのです 。たった一人の手で。
処罰されたのは、たった一人だけで した。
これらはすべて、組織的なものでし た。
5月12日の襲撃を受けて、 セラプはCİMERに書面を送りました。
警察署に通報し、ここの検事長にも 報告し、 裁判所に申立書を提出したのです。
しかし、これらは一切、真に受け止 められませんでした。
そうして無視された直後に、
もう一つの虐殺が起きてしまった のです。
その虐殺の惨劇は、言うまでもなく 非常に痛ましいものでした。
トルコ国内の出来事としてだけで なく 世界的な出来事として世界に報じ られました。
もちろん、ヤシャールやバルシュ、 メティン、 セラプといった人々は殺害されまし た。
7人が殺害されたにもかかわらず 私たちが憤っているのは
たった1人しか処罰されなかったこ とです。
つまり、当然ながらこの人物は
イズミルやエスキシェヒル、
アンカラ、コンヤの高級ホテルで
特別な訓練を受けたかのように みなされていました。
しかし、一体誰によって訓練された のか、
どのような訓練か、射撃訓練なのか 、武器は どこで調達したのか、弾薬はどこで 手に入れたのか、
この男はデニズバンクや イシュバンクでローンを組んでい ました。
もちろん、裁判の過程で私たちは これらすべてを耳にしてきました が…
結局、この虐殺が起きました。彼は もともと 仕事もなく、力もない、無職の男で した。
車はどこで手に入れたのか、誰が支 援したのか、 どこから、どの車でやって来たのか 、
彼はそれほど組織的な犯罪を犯し、 そこに放置したのです。
ボズクルには携帯電話の電波を 追跡されないよう、携帯を持たずに 来た。
つまり、これは組織的な犯行であり 、
決して一人の人間に できることではありません。
というのも、この殺人犯が来る2日 前に、 私の甥のジェンギズの息子が家に カメラを設置していたのです。
犯人はそこにカメラがあることを 知りませんでした。
もし知っていたら、あの虐殺は 行わなかったかもしれません。カメ ラは抑止力になります。
犯人はやって来て、虐殺を行った後 で 初めてカメラに気づいたのです。
つまり、カメラは虐殺の2日前、
5月12日の事件の後に そこに設置されたのです。
犯人はそこにカメラが あることを知りませんでした。
虐殺は当然、私たちにとって 大きな苦痛となりました。
5年が経過した今でも、その痛みは 私たちの心の中で昨日のことのよ うに残っています。
一つの家族が消滅したのです。
8人家族の中で、たった一人だけ…
ヒゲを生やしていた。もし彼がそこ にいたら あの夜、彼も殺されていたかもしれ ない。
この問題は単なる近隣トラブルと して、 またクルド人とトルコ人の問題と しても扱われた。
当時のイティシュレル財団からは 犬猫の喧嘩のようだとさえ評価さ れた。
これらはすべて、完全に間違ってい る。
こうして、あのクルド人たちが向こ うからやって来て、
亡くなったヤシャール兄さんのあ だ名を 「大いなるクルド人」とさえ名付け ていた。
刑務所でのリュトフィ・ケレシュ の供述でも、
「クルド人はおとなしくなったか」 という言葉を使った 刑務所での電話での会話があった。
だが、この痛みは大きかった。
その大きさは私たちの心の中で生 き続ける。 繰り返すが、これを強調しておきた い。
これが彼らのお咎めなしで済むと は 誰にも言わせない。
そんなことはあり得ない。
以前はあらゆる努力や、あらゆる 抗議にもかかわらず講じられなか った対策を、
今さら空っぽの部屋を見張ること に 何の意味もありません。
家はすでに空っぽで、黒く塗られて います。
見張っていようがいまいが、同じこ とです。
しかし、そこへ行くたびに、あの警 備員や警察官を 見るたびに、私たちの苦しみがよみ がえります。
なぜなら、あの虐殺の夜、私たちは 警察官や警備員に遭遇したからで す。
つまり、私たちには何の役にも立た ないのです。
事前にこの対策が取られ、警察官や 警備員が そこにいれば、この虐殺は起きなか ったかもしれません。
おそらく今、私たちはこのことを 話していなかったでしょう。
しかし、私たちはそれを対策だとは 考えていません。
つまり、空っぽの部屋を見張ること にも 何の意味もないのです。
この8〜10人が拘束されました。
拘束された人々は、5月12日の 事件が原因で拘束されていたので す。
虐殺の件で拘束されたわけではあ りません。
もちろん、この裁判手続きは続きま した。
判決が覆されたり、支持されたりし ました。
そして結局、一人が7件の 加重終身刑を言い渡されました。
それは私たちも、世論も、 人類も、トルコも全く納得させられ ませんでした。
当時のここの知事、内務大臣、 そしてここの警察署長に安全上の 不備があったとして。
その不備のために弁護士の仲間た ちが 訴訟を起こしましたが、当然却下さ れました。
その訴訟も却下されましたが、彼ら も 裁判にかけられていればよかった のにと思います。
誰もが自ら犯した過ちの 代償を払うべきだったからです。
家は今、暗闇に染まり、
真っ黒に塗られています。
本当はその家が宝石として、 博物館として残ることを望んでい ました。
しかし、私たちの心の中にはそう残 り続けるでしょう。
しかし時折、その上に付いた ヤシャールやセラプ、
メティンの血が飛び散り、壁は黒く 塗られてしまいました。塗られなけ ればよかったのに。
もし博物館のまま残っていたら、 コニャのメヴラーナ博物館を人々に 忘れさせていたかもしれない。
もちろん、そこでは7人が虐殺され、 その血は拭き取られ、黒く塗られた 。
毎年7月30日に私たちは追悼してい る、 命ある限り、
生きている限り、 毎年彼らを追悼し続ける。
追悼し続けている。
1人によって7人が虐殺されたこと は、当然、 起こり得る他の虐殺をも誘発する。
例えば、裁判所が 判例となる判決を下すように、
「この者にこれだけの刑を科す、あ の者はこの 事件でこれほどの刑を受けていな かった」という判例だ。
そうした判決を下す。これはトルコ 全土で 起こり得る虐殺の先例となる。
1人の人間が、
7人を虐殺し、1人に刑が科される。
つまり、これも一つの判例なのだ。
これについては、本当に語り尽くす ことができない。
つまり、5年が経ち、10年、20年、30年が 経とうとも 私たちの痛みは常に変わらず、これ からもそのままでしょう。
End of transcript · 1,612 words · machine translated
Original transcript (Turkish)
İlk 12 Mayıs'taki olaydan sonra biz barış ilçesi olarak gittiğimizde tabi ailenin birkaç verdiğine konuştuk. İşte biz kesinlikle barışmayacağız o aile ama Yaşar abi de durumu bize bıraktı.
Madem siz gelmişsiniz, dinlediyseniz ben varım dedi. Ama olmadı. Onlar da barışmadı. Barışmak da istemediler. Demek ki onların planları vardı. Planlarını uyguladılar da. Başarı da oldular. 7 kişimizi katlettiler. Tek bir kişiyle.
Bir kişiye ceza verdirdiler. Bunlar hepsi organize oldu. 12 Mayıs'taki saldırıdan dolayı Serap, CİMER'e yazmış. Emniyet Müdürlüğü'ne haber vermiş, buradaki başsavcıya vermiş, mahkemeye dilekçe vermiş. Bunlar hiç birisi kalaya alınmamış.
Alınmadığı yeni akıbında da diğer bir katliam süreci yaşandı. Katliam süreci de tabi ki çok acı oldu. Hem Türkiye olayı değil de dünya olayı olarak yansıdı dünyaya. Tabi ki yaşarlar, barışlar, metinler, seraplar bunlar tabi ki öldürüldü.
Yedi kişi öldürüldü ama biz buna isyan ediyoruz ki tek bir kişi ceza aldı. Yani tabi ki bu kişi İzmir'de, Eskişehir'de, Ankara'da, Konya'da, lüks otellerde
bilhassa eğitim görmüş gibi değerlendirildi. Ama artık kimler tarafında eğitim görüldü, nasıl eğitim gördü, silah eğitimi mi gördü, silahı nereden temin etti, mermileri nereden temin etti, bu adam Denizbank'ta, İşbank'ta krediler çekmiş. Bunu tabi mahkeme sürecinde hep yaşadık, dinledik ama...
Sonuçta bu katliam oldu, bu zaten işsiz, güçsüz, çalışsız bir adamdı. Aracını nereden temin etti, kim buna destek oldu, nereden geldi, hangi araçla geldi ki öyle bir organize suç yapmış ki bu adam orada bırakmış, Bozkır'da cep telefonunu sinyal vermesin diye telefonsuz buraya gelmiş. Yani bu bir organize'dir,
bu bir kişinin yapabileceği kesinlikle bir iş değildir. Yani zaten bu katil daha önce benim yeğenim Cengiz'in oğlu iki gün önce kamerayı döşemiş evlere. O kameranın olduğu olduğunu bilmiyordu. Bilmemiş olsaydı belki o katliamı yapmayacaktı. Bizim kameralar caydırıcıdır. Bu gelmiş, katliamı yaptıktan sonra daha sonra kamerayı fark etmiş.
Yani kamera katliamdan iki gün önce, 12 Mayıs'taki olaydan sonra döşendi kameralar oraya. Onun haberi yoktu kameranın orada var olduğunu. Katliam da tabii büyük bir acı oldu bizler için. Acı halen 5 yıl geçmesine rağmen içimizde yeni gibi duruyor.
Bir aile yok oldu. 8 kişilik ailede tek bir kişi sakaldı. O kişi orada olmuş olsaydı o akşam belki o da öldürülecekti. Bu mesele sadece bir komşu meselesi olarak, kürt-türk meselesi olarak da değerlendirildi. Hatta o zamanın İtişler Vakfı'nın kedi-köpek kavgası diye değerlendirildi.
Bunların hepsi kesinlikle yanlıştır. İşte bu kürtler karşıdan gelmiş, hatta rahmetli Yaşar abimin ismini Koca Kürt olarak lakabı koymuştular. Hatta Cezaevi'nde Lütfi Keles'in bir ifadesinde Kürtler uslandı mı cümlesini kullanarak da böyle bir telefon konuşma Cezaevi vardı.
Bu acı büyüktü ama. Büyüklüğün içimizde sürekli koruyacak ama. Tekrar söylüyorum, altında çiziyorum. Kimse demesin ki bu bunlara kar kalacak diye. Öyle bir durum yok. Önceden tüm çabalara rağmen, tüm isyanlara rağmen alınmayan bir önlemi,
şimdi boş bir odaya beklemenin bize bir mantığı yoktur. Ev zaten bomboş, siyaha boyanmış. Ha beklemişler, ha beklememişler. Ama her oraya gittiğimizde, o bekçi, o polisi gördüğümüzde acımız yeniden yenileniyor. Çünkü biz o katliam gecesi polislerle, bekçilerle karşılaştık.
Yani bize herhangi bir faydası yoktur. Önce bu önlem alınmış olsaydı, polisler, o bekçiler orada olmuş olsaydı belki bu katliam olmazdı. Belki biz şu anda bunu konuşmamış olacaktık. Ama biz onu tedbir olarak değerlendirmiyoruz. Yani boş bir odaya beklemenin de herhangi bir anlamı yoktur.
Bu 8-10 kişi gözaltına alındı. Bu gözaltına alınan kişiler 12 Mayıs olayından dolayı gözaltına alınmıştı. Katliamdan dolayı gözaltına alınmadı. Bu tabii yargı süreci devam etti. Bir bozuldu, bir onaylandı.
Ve sonuçta bir kişi yedi tane ağırlaştırmış muhabbet aldı. O da tamamen ne bizi, ne komonu, ne de insanlığı, ne de Türkiye'yi tatmin etmedi. O zaman ki hem buranın valisinin, hem İçişler Bakanı'nın, hem de buradaki emniyet müdürünün bir güvenlik zaafı vardı diye. O zaftan dolayı avukat arkadaşlarımız dava açtı, o da tabii reddedildi. O dava da reddedildi ama keşke onlar da dava görmüş olsaydı.
Çünkü herkes yapmış olduğun hatanın bedelini ödemesi gerekiyordu. Ev şu anda karanlığa boyanmış, simsiyah boyanmış. Aslında gönül isterdi ki o ev mücevhe olarak kalsın, müze olarak kalsın. Ama ki içimizde öyle kalacak.
Ama bazen işte o üzerindeki o yaşarın, serapın, metinin kanları sıçramış, duvarlar siyah boyandı, keşke boyanmamış olsaydı, müze olarak kalmış olsaydı belki Konya'daki Mevlana Müzesi'ni unutturdu insanlara. Tabii ki orada yedi kişi kat edilmişti, o kanlar silindi. siyaha boyandı. Her yıl 30 Temmuz'da biz anıyoruz ki yaşımız olduğu müddetçe,
canımız sağ olduğu müddetçe her yılda onları anacağız. Anmaya da devam ediyoruz. 7 kişinin bir kişi tarafından katledilmesi tabi ki diğer bazı olabilecek olan katliamları da tetkiliyor. Örnek veriyorum, bir mahkeme emsal karar veriyor ya, şu kişiye şu kadar ceza verdim, şu kişi zaten bu olaydan dolayı bu kadar ceza almamıştı, emsal
karar veriyor. Bu da Türkiye genelinde olabilecek olan katliamlara bir emsaldir. Bir kişi, 7 kişiyi katlediyor, bir kişiye ceza. Yani bu da bir emsal karardır. Bunu anlatılarak hakikaten bitiremiyoruz.
Yani biz 5 yıl oldu, 10 yıl olsa, 20 yıl olsa, 30 yıl olsa da acımız hep aynı duracak, aynı durmaya da devam edeceğiz.