Historia kobiety z Gazy: Nakba i prawa Palestyńczyków
I nigdy nie zapomnę, jak pojechałam do Gazy,
to musiało być prawie 30 lat temu,
i spotkałam starszą kobietę w Gazie.
I opowiedziała mi o swoim życiu,
i okazało się, że była
mniej więcej w tym samym wieku co moja mama.
I więc usiadłam z nią,
piłyśmy herbatę i rozmawiałyśmy, i rozmawiałyśmy bardzo długo.
I powiedziała do mnie:
jak się ma twoja mama, co ona robi?
Więc opisałam życie mojej mamy,
które było wspaniałym życiem
i pod wieloma względami bardzo spełnionym.
Miała czworo dzieci, ja jestem jednym z nich.
Mogła pracować i mogła rozwijać swoje zainteresowania
i mogła wnieść wielki wkład
na rzecz pokoju i zrównoważonego rozwoju na świecie.
Więc w pewnym sensie miała bardzo spełnione życie.
A potem powiedziałam: słuchaj,
nie musisz wiedzieć o mojej mamie, a co z tobą?
Więc opisała swoje dorastanie w Jaffie,
dorastając w kochającym domu,
drzewa pomarańczowe, oliwne dookoła niej,
cudowne dzieciństwo.
Powiedziała: a potem to się stało.
Wiedziałem, co się wydarzyło, ale zapytałem: co się stało?
Powiedziała: Nakba, 1948 rok,
usunięto mnie z domu, wypędzono mnie z domu,
i w końcu trafiłam do Gazy.
I od tamtej pory całe życie mieszkałam w Gazie.
A ja powiedziałem: opisz swoje życie.
Powiedziała do mnie:
w rzeczywistości moje życie zatrzymało się w 1948 roku.
Od tamtej pory żyję pod okupacją,
żyję w oblężeniu i polegam na Organizacji Narodów Zjednoczonych
jeśli chodzi o jedzenie, wodę i edukację dla moich dzieci.
Zapytałem: co stało się z twoimi dziećmi?
Jedno nie żyje, jedno jest w więzieniu w Izraelu,
a dwoje wyjechało za granicę.
Więc ona tam mieszkała, jej mąż umarł.
Więc żyła tam sama, tylko ze wspomnieniami.
I to po prostu, naprawdę wyryło mi się w pamięć
jak brutalność globalnej polityki,
brutalność odmawiania aspiracji
narodowi palestyńskiemu wpływała
właśnie na tę kobietę i innych.
I dlatego zawsze miałem tę determinację.
A ponieważ stajemy po stronie Palestyny,
ponieważ sprzeciwiamy się
izraelskiej okupacji Palestyny,
pojawiają się oskarżenia, że w taki czy inny sposób
to jest antysemickie.
Moja matka, w 1936 roku, była na East Endzie w Londynie
razem ze społecznością żydowską,
z żydowskim narodem, sprzeciwiając się faszyzmowi.
A ja jestem z żydowskimi ludźmi,
którzy również sprzeciwiają się okupacji Palestyny.
Nie ma nic antysemickiego
w popieraniu narodu palestyńskiego.
End of transcript · 365 words · machine translated
Transcribed and translated with TranslateMom. Paste any video link to get subtitles and a transcript in your language.
Original transcript (English)
And I've never forgotten going to Gaza, must be almost 30 years ago, and meeting an older woman in Gaza. And she told me about her life, and it turned out that she was
pretty much the same age as my mother. And so I sat down with her, we had tea and talked, and talked for quite a long time. And she said to me, how's your mother, what does she do?
So I described my mother's life, which had been a wonderful life and very fulfilling in many ways. And she had four children, I'm one of them. She was able to work and she was able to pursue interests
and able to make a great contribution for peace and sustainability in the world. So in a sense, she had a very fulfilling life. And then I said, look, you don't need to know about my mom, what about you?
So she described growing up in Jaffa, growing up in a lovely home, orange trees, olive trees all around her, lovely childhood. She said, and then it happened.
I knew what had happened, but I said, what happened? She said, the Nakba, 1948, removed from her home, driven from her home, and she ends up in Gaza. And she's lived in Gaza ever since.
And I said, describe your life. She said to me, in reality, my life stopped in 1948. Ever since then, I've lived under occupation, I've lived under siege and I rely on the United Nations
for food, for water, and education for my children. I said, what happened to your children? One's dead, one's in prison in Israel, and two have gone aboard. So she was living there, her husband had died.
So she was just living there on her own with her memories. And it just, it really etched my mind how the brutality of global politics, brutality of denying the aspirations of the Palestinian people affected,
yes, this woman and others. And so I've always had this determination. And because we stand up for Palestine, because we stand up against the Israeli occupation of Palestine,
the accusations are made that somehow or other it's anti-Semitic to do that. My mother, in 1936, was in the East End of London with the Jewish community, with the Jewish people, opposing fascism.
And I'm with Jewish people that also oppose the occupation of Palestine. There is nothing anti-Semitic in supporting Palestinian people.
