Commemoration of Historical Atrocities

Burada ne olmuş?

Şu gördüğünüz yerde, şu gördüğünüz yerde insanlar katledilmiş.

Daha önce burası düzmüş.

Burada da karakol varmış. İnsanlar aç susuz

birbirine bağlanarak getirilmiş ve katledildikleri yer burası.

Hala insanların kemikleri bu taşların altında.

Onlara ateş ettiler.

Çünkü içlerinde 17 yaşında

bir lise öğrencisinden

85 yaşlarına kadar yaşlı insanlar var.

97 tane can var yani burada.

Makineli tüfeklerle tarayıp katlediyorlar.

Onları düşünerek buraya kadar geliyoruz.

Anma mekanımız, her yıl geldiğimizde elden ele

buranın taşlarıyla bir anma mekanı inşa ettik.

Zira o taşlar atalarımızın katledilmesine tanıklık etmiş taşlar.

Belki o taşlara onların çığlığı değdi, belki kanı bulaştı

ama onlar tanıklar.

97 canın burada katledilmesine tanıkları.

Yani buranın hafızası bu taşlar, bu mekan.

Biz de o hafızayı diri tutmak,

bizden sonraki kuşaklara bunu aktarmak için buraya geliyoruz.

Çukur boyu kemikti.

Şöyle kafatası, diş, çene,

şu kemikler, kaburgalar...

Bütün hepsine tanık oldum yani, gördüm.

Kapatmak çok işti. Öyle elle de kapanacak bir iş değildi zaten.

Ama doğa kendiliğinden kapatmış bütün kemikleri.

O görevi görmüş.

- Aynen.

Gerçekten de iyi kapatmış.

İşte dedem falan da bu yolda getirilmiş.

- Senin deden mi? - Evet.

Annemin, annemin babası, Genco Ali Avcı.

Bizim köyden de, Günbağı köyünden de babamın amcaları iki kişi.

Onu düşünerek geldim. Yani dedemin getirildiği yol.

Şu anda ben de aynı yoldan geçiyorum.

Dedem acaba ne düşündü bu yolu şey yaparken?

Nereye götürüldüğünü,

sonucun ne olacağını acaba tahmin etti mi diye düşündüm.

İşte bastığım taşı belki de dedem burada tökezledi ya da bu taşa bastı.

İşte buradan geçerken çocuklarını düşündü.

Acaba geri döneceğini düşündü mü

ya da kesin öldürüleceğini mi düşündü?

Onları düşündüm. Tabii çok acı

ve bu acıyı unutmamak gerekiyor, unutturmamak gerekiyor.

Buraya gelmek onları yad etmek, onları yaşatmak,

önümüzdeki süreçte buradaki yaşayan aileleri

ve köyleri, Alevi köylerini daha duyarlı hale getirmek için

bu gibi mücadeleyi bırakmamamızın gerekliliğine inanıyorum.

Biz de bırakırsak inanın ki Zini Gediği unutulacak.