Emotional Poem about Loss and Grief

چهل روزه قد چهل سال رفتم

چهل مرتبه سمت گودال رفتم

نبودی ببینی بهم چی گذشته

نمیدونی چند بار از حال رفتم

با چشمای پر خون با این قلب پاره

رسیدم به خاک عزیزت دوباره

بلند شو ببین زینبت چی کشیده

بلند شو حسینم که مهمون رسیده

چهل روزه که خواب راحت ندارم

چهل روزه که استراحت ندارم

چهل روزه که هیچ کاری به غیر از

تماشای گیسوی بچت ندارم

چهل روزه یه پلک رو هم نذاشتم

چهل روزه رو پام مرهم نذاشتم

نشد گریه سیر شم برات توی گودال

برای رقیه ات ولی کم نذاشتم