Debate on Transgender Care in Netherlands

Het laatste deel van het nieuws van de dag van vanavond, waar we gaan praten met

onze opiniemaker. Dat is vanavond Wierd Duk en Wierd.

Je wil het hebben over de transgenderzorg in Nederland.

Is deze zomer weer een discussie, een beetje aangezwengeld door een clubje

opiniemakers in Trouw. Onder andere Pieter Omtzigt zat daarbij.

Ja, en een aantal medische specialisten ook,

hoor.

Ja en hun ja. Ja zeker. Armand Girbes onder anderen.

Die zeiden: ja, je kan inderdaad ontevreden zijn met je

geslacht en misschien een

ander geslacht willen. Maar dat kan ook weer gaan, dat gevoel.

Nou, dat zeggen ze. Dat zeggen ze. Maar die brief is vooral bedoeld

om aandacht te vragen voor het feit dat het Dutch Protocol,

zoals het heet, dat is een methode, een methodiek zeg maar,

die jaren geleden is

ontwikkeld voor transgender kinderen. Hoe moeten we daar nou medisch mee omgaan?

Dat is jarenlang, zeg maar standaard geweest.

Internationale standaard geweest voor de omgang met deze kinderen met

genderdysforie, zoals het heet. Maar in heel veel landen is men daar op

teruggekomen omdat A. Het medisch bewijs voor die aanpak,

dat, dat is heel zwak en bovendien ook de

resultaten ervan, namelijk dat die

genderdysforie over zal gaan. Als jij bijvoorbeeld van, van jongen naar

meisje je laat ombouwen, dat is ook zwak.

Dat bewijs is ook heel zwak. En nu gaan in,

is in een heel aantal landen is het

Dutch Protocol dus ingetrokken of zelfs in sommige landen is die methodiek

verboden.

Bijvoorbeeld Engeland, Denemarken, Finland en Zweden.

De Scandinavische landen ja. Ja,

In de Verenigde Staten, ook in een groot aantal staten en

Nederland loopt daarin

achter. In Nederland heeft de Gezondheidsraad

gezegd nou, eigenlijk is het Dutch

Protocol

nog wel, hè, dat kan bestaan, dat kan, dat kunnen we zo

voortzetten omdat wij heel

nauwkeurig en voorzichtig met die kinderen omgaan.

Ja, omdat echt maatwerk wordt toegepast, zeggen ze, hè.

Dus ja, die ziekenhuizen die gaan niet over één

nacht ijs.

Dat zeggen ze inderdaad. Terwijl deze opstellers die zeggen

joh, je moet gaan kijken. Je moet deze kinderen veel meer

psychologisch gaan

begeleiden. Je moet sociaal begeleiden. Waar komt die wens vandaan?

Als jij veertien, vijftien jaar bent of soms nog jonger en

je bent een meisje, om

dan, dat je dan denkt dat je een jongetje wil

worden.

Wat spelen, wat voor rol spelen sociale media daarbij?

Sociale besmetting hebben we het dan over, speelt hier een belangrijke rol.

En ik vond het belangrijk omdat dit type kritiek wordt in Nederland,

elders in de wereld overigens ook tot nog toe, maar in Nederland al heel snel

afgedaan als transfobie bijvoorbeeld.

Als je dan kritiek hebt op het transgender activisme, dan ben je transfoob.

En je ontkent het bestaan van mensen, wordt dan gezegd.

Ja, je ontkent dan inderdaad de identiteit en

het bestaan van deze mens.

Terwijl de gevolgen voor, voor die kinderen die uiteindelijk in

transitie gaan.

Dat Dutch Protocol bestaat eruit. Eerst krijg je puberteitsblokkers.

De puberteit wordt uitgesteld. De gedachte is dan kunnen ze nog wat

langer nadenken

wil ik dit wel maar. En vervolgens krijg je een

hormoonbehandeling.

Nu wil de realiteit dat in tijdens die pauzeknop, zeg maar

van die puberteitsblokkers dat een heel groot, dat het veruit het

grootste aantal van deze kinderen zegt: ik wil toch die hormoonbehandeling.

Dan krijg je een hormonale, hormonale behandeling, dus met hormonen.

Vervolgens komt dus het medische moment waarop je

geopereerd gaat worden. Dus er worden borsten worden verwijderd,

je geslacht wordt

verwijderd. Er worden bizarre ingrepen in mijn ogen

gedaan om dan van

een jongen bijvoorbeeld een meisje te maken.

En dan moet je je voorstellen dat zo'n kind dan als die achttien, negentien,

twintig, eenentwintig is, spijt krijgt. Wat er dan gebeurt.

Verschrikkelijk.

Bovendien weten we ook niet uiteindelijk wat precies de gevolgen zijn van

die medische ingrepen in die lichamen van die kinderen.

Jouw punt zou nu zijn, wacht dan.

Wacht, doe het in godsnaam niet.

Dus die puberteitsblokkers niet geven aan minderjarigen. Die hormoonbehandeling.

Wacht tot ze achttien zijn bijvoorbeeld.

Nou ja, bijvoorbeeld. En uiteindelijk als je volwassen bent,

kun je

altijd alsnog besluiten wat jij wilt.

Als je je

zo voelt.

Ik ben het helemaal met Wierd eens.

Ik vind het ook belangrijk dat dit wordt aangekaart, want een van de grote

problemen waar we nu mee geconfronteerd worden is dat er een explosie is van de

aantallen bij de genderklinieken in Nederland.

En we weten niet precies waar dat vandaan komt.

Dat zou vandaan kunnen komen het feit dat het gewoon meer geaccepteerd wordt.

Dat zeggen sommige mensen. Maar het zou ook kunnen zijn dat sommige

mensen zich

zijn gaan identificeren als trans zonder dat ze dat daadwerkelijk daar zijn.

En dat zijn bijvoorbeeld mensen die kampen met autisme.

Dat is iets wat daar regelmatig ook voorkomt.

En dat zijn dus mensen wat Wierd zegt, die je gaat behandelen alsof ze trans

zijn.

Waar je dus inderdaad lichamen gaat verminken zonder dat ze dat op lange

termijn gaat helpen. En daarmee is dit een van de meest grote tragedies

als

dat echt daadwerkelijk het geval is.

Het aantal meisjes.

Met alles. Ik kan mij toch bijna niet voorstellen.

Het is onder andere in, in Amsterdam gebeurt dit in het

ziekenhuis.

Ik kan me niet voorstellen dat een arts

willens en wetens medicatie voorschrijft, een hormoonbehandeling voorschrijft als

hij weet dat dit misschien op lange termijn niet goed is.

Omdat ze niet mogen twijfelen aan dit soort dingen.

Als jij komt naar een arts en jij en jij zegt van ik ben transgender,

dan is het niet heel erg logisch voor die arts om te zeggen van laat ze daar eens

kritisch naar gaan kijken, want dat is iets wat gezien wordt als het ontkennen

van

de identiteit van die persoon.

En dat durven die artsen niet.

Er zitten ook heel veel ideologische politieke druk staat erop natuurlijk,

dus dat moet je ook niet vergeten. En dan gaat zo'n.

Ja, artsen gaan dan vaak mee in wat van hen

verwacht wordt, wat

sociaal welgevallig is.

We hebben. Er is een, een peiling gedaan door Maurice de Hond

over dit onderwerp.

Er komen best wel opmerkelijke cijfers uit wat Nederland hiervan vindt.

Want er wordt gezegd dat wat jij net aanhaalde Victor,

dat er ook vaak sprake is

van andere geestelijke problematiek.

Wat moet er dan gebeuren met die kinderen en jongeren onder de achttien?

En dan zegt 75% psychologische behandeling en dus nog niet die medische

behandeling. Dat zegt maar 5%. Opmerkelijk is als je gaat kijken naar wat

stemmen

deze mensen, dan zie je dat ook bij linkse partijen een

meerderheid

vindt dat die behandeling psychologisch moet zijn en dus niet medisch.

Had ik niet verwacht.

Nee, maar je, je maakt er een beetje een of-of gesprek

van.

Maar dat is volgens mij niet zo. Dus je kunt in drie plekken in Nederland

terecht

als je inderdaad hormoonbehandeling zou willen.

Of inderdaad puberteitsremmers.

Dus in Nijmegen en Amsterdam en volgens mij ook in Zaandam of Zaanstad.

Daar moet ik even van uit.

De Dutch Protocol is natuurlijk is, is opgekomen omdat die kinderen dus

juist depressief, verdrietig, mutilatie.

Oké, dus hoe kunnen we deze kinderen helpen

zonder dat je nou meteen

chirurgische ingrepen

gaat doen?

Dat moet gebeuren. De kinderen zullen zeker,

zeker vijf gesprekken hebben met een arts voordat dat voordat die stap wordt gezet.

Je moet in een hele stabiele gezinssituatie zijn.

Dus, dus artsen willen ook zeker weten

zit jij niet in je eentje op een, op de kamer, op je kamertje? Heb je.

Zijn je ouders aanwezig? Heb je een stabiele vriendenkring?

Ja.

Dus de Dutch Protocol, die is misschien in Finland wel heel anders.

In Zweden.

Een klein laatste punt misschien.

Dan, dan hier in Nederland.

Dit is een taboe in talkshows. Dit is wel in potentie een groot probleem en

een

belangrijk debat om te voeren. Ik vind dat de media dit niet moet schuwen

en daarom

moet het veel vaker gevoerd worden in alle programma's.