Discussion on Nuclear Weapons in Iran

راه نجات کشور به نظر من، من این‌جا تو... همین نوشتم.

نوشتم که تنها راه نجات کشور ساخت بمب اتمی

و منفجر کردن اونه. هیچ راهی برای ما دیگه باقی نمونده.

حالا خیلی شما جدی نگیرید این حرف‌ها رو.

گاهی مواقع هم جدی هست منتها یه نمونه می‌سازه.

یکی از اشکالاتی که ما در قضیه داشتیم این بود که

ایران وقتی می‌رفت جلو یک نمونه، دو نمونه، پنج نمونه درست می‌کرد.

الان توی عملیات مشکل پیدا کردیم. نساختیمش.

مثلاً دو تا نمونه ساختیم، بله ساختیم

اما با دو تا نمونه که نمی‌شه کاری کرد که.

حالا این نکته... این حالا... حالا صبر کنید، صبر کنید. این‌جور نیست.

بزرگ‌ترین کاری که الان باید انجام بشه که به نظر من پزشکیان و امثال او

و شورای راهبردی که عموی ما هم رئیسش بود و خدا از سر تقصیراتش بگذره،

این بود که این‌ها به شدت مخالفت می‌کردند با بمب اتم.

خیلی گرفتارند آقایونی که مخالفت کردند.

حالا ممکنه حالا فتواش اینه، خب اجتهادش اینه و فردای قیامت خودش پاسخگو هستش و این حرف‌ها.

ولی اون‌هایی که از حیث کارشناسی حرف‌هایی زدند، این‌ها قیامت مسئولند.

من در جریان هستم اون طرف آب رو...

یعنی اون طرف عالم رو، بعضی از این‌ها گرفتارند.

که چرا از حوزه کارشناسی ملت رو در فشار قرار دادند.

این هم نکته سوم. یعنی ما الان تنها راه نجاتمون ساختن بمب اتمیه.

نه زدنش، فقط بسازیمش. انفجار بکنیم تمام بشه.

قضیه ناتو تمام می‌شه،

قضیه ناتوی عربی هم تمام خواهد شد،

آمریکا هم از این منطقه خواهد رفت.

و اگر واقعاً اون موشک‌های هایپرسونیک فضایی که ایران ساخته که... ساخته...

این‌ها... اون‌ها هم آماده باشه ما به راحتی می‌تونیم

انفجاری رو در دریای اطلس ایجاد بکنیم،

در اقیانوس آرام ایجاد بکنیم، موج‌هاش به آمریکا برسه.

ما حتی می‌تونیم بزنیم بگیم آقا ببینید اومدیم جدی داریم می‌زنیم.

تنها راه‌حلش، ببخشید، تنها راه‌حلش ساختن و زدنه.

نه این‌که بسازیم و بگیم آقا ما داریم. به درد نمی‌خوره.

بساز و بزن. که قضیه می‌گه آقا این خیلی دیوانه‌ست.