Emotional Dialogue Between Characters

Leyla.

Leyla.

Leyla görüyorum seni.

Görüyorum bana bakıyorsun.

Aç kapıyı.

Aç.

Pes etmeyeceksin, değil

mi?

Adana'dan gitmeyeceksin.

Bu şartlarla mı yaşayacaksın Leyla?

Ben oğlum için sokakta bile yaşarım.

Oğlunu göremeyeceksin.

Bence daha fazla zorlama.

Daha fazla acı çekmeden

eşyalarını topla ve

Berlin'e git.

Berlin'e mi?

Gitmeyeceğim.

İstediğini yap.

İstersen dört duvara kapat.

Hiçbir yere gitmiyorum.

Oğlum neredeyse ben oradayım.

Bu kadar çok mu görmek istiyorsun oğlunu?

Çok,

çok istiyorum.

O zaman yapmayacaktın.

Yapmadım.

Yapmadım. Bir şey yapmadım.

Niye inanmıyorsun bana?

Hepsini gözlerimle gördüm Leyla.

Gözlerimle görmesem inanmam. Zaten beni o öldürdü.

Kenan.

Kenan.

Sen bir yalana inandın. Ben gerçekten hiçbir şey yapmadım.

Ben seni üzecek hiçbir şey yapmadım.

Kenan.

Kenan. Sen nasıl bir adama dönüştün böyle?

Benim sevdiğim adam bu değildi.

Sakın.

Sakın ha bana sevdim falan deme.

Sen sevmek ne demek bilemezsin.

Kenan yalvarıyorum sana. Yalvarıyorum.

Lütfen oğlumu göster bana.

Lütfen.

Kenan.

Kenan yalvarıyorum.

Lütfen oğlumu göster.

Dayanamıyorum artık.

Dayanamıyorum. Nefes alamıyorum.

Lütfen. Yalvarırım oğlumu göster.

O benim her şeyim Kenan. Lütfen. Çok

özledim. Çok özledim.

Lütfen Kenan. Lütfen oğlumu getir

bana.

Çok özledim oğlumu. Ne olur.

Lütfen Kenan. Lütfen. Yalvarırım sana lütfen.

Lütfen oğlumu göster bana.

Kenan.